Lief groot prinsesje van mamma,
Tjonge wat was jij stoer vandaag. Ik heb het al vaak tegen je gezegt maar zeg het gewoon nog een keertje... Ik ben écht supertrots op je!
Vandaag kreeg je buisjes in je oren. Om 8 uur moesten we aanwezig zijn... tjonge dat was vroeg vanmorgen zeg! Je vond het dus ook best lastig om wakker te worden toen ik je wekte om 6 uur... En toen je eindelijk wakker was mocht je niet eens eten.... Gelukkig mocht een kopje thee wel! Daarna douchen en ons klaarmaken. Mamma had de tassen gelukkig al klaargezet gisteravond. Mét een nieuwe pyjama voor jou, die hadden we al een tijdje in huis en nu mocht je m aan! Om 7u zaten we in de auto, eerst je zusje naar oma W. brengen. Die vond dat allemaal helemaal prima, gaf ons een kusje en zwaaide ons uit samen met oma. Eenmaal in het ziekenhuis moesten we behoorlijk lang wachten, het was nogal druk namelijk... Maar dat maakte jou niet uit hoor, je vermaakte je uitstekend met een loopauto en een benzinepompje erbij, een keukentje en een driewieler, je hebt je geen moment verveeld. De zuster kwam ons rond 9 u halen en na wat vraagjes bracht ze ons naar de afdeling. Dat vond je wel indrukwekkend... Er waren daar nog 2 jongetjes die ook buisjes kregen. Je hebt even gespeeld en kreeg daarna je pyjama aan en een zetpil en een drankje. Dat drankje kreeg je in een spuitje en die mocht je ook mee naar huis nemen! Na dat drankje mocht je niet meer je bed uit, omdat je best wel wiebelig van dat drankje kan worden. We hadden gelukkig een kwartetspel mee en er lag ook nog genoeg speelgoed op de kamer om je mee te vermaken dus wachten was niet zo erg. Je werd van dat drankje wel een beetje lollig en slaperig, je maakte gekke grapjes en toen we eindelijk naar de operatiekamer werden gebracht werd je wat slaperig. Maar je was ook erg onder de indruk, dat kan het ook geweest zijn. Je hebt mamma nog even lekker uitgelachen om dat gekke blauwe pak die ik aan moest... dat was ook best een grappig gezicht hoor! Jij kreeg een mooi groen kapje op je hoofd en ook je Sisa (pop) kreeg een groen mutsje en mocht fijn naast e liggen. Mamma werd dus verkleed als gekke smurf, blauw pak, blauw mutsje, blauw klompachtige schoenen... en toen werden we naar de voorbereidingszaal gebracht. Er waren geloof ik wel drie of 4 mensen die dezelfde vragen gingen stellen, het kón niet verkeerd gaan! Toen kwam een zuster in een mooi rood pak je halen, je bed werd naast de operatietafel gezet en je klom zelf over. Ze vroegen wie je meegenomen had en toen ze zei dat Sisa dr oogjes al dicht had, zei jij dat als ze rechtop gezet werd dr oogjes weer open gingen.... Toen ze vroegen of dat bij jou net zo werkte moest je nog erg lachen. Daarna keeg je een kapje op je neus en mond. Je hebt totaal niet tegengestribbeld. Mamma had je goed voorbereid gelukkig. Toen je wegviel in een slaap ging je wel gekke bewegingen maken, maar dat hoorde erbij, dat deden je spieren, daar kon je niks aan doen. Mamma vond het alleen niet zo prettig om te zien...
Toen heb ik je nog een dikke kus gegeven en mocht ik met een andere zuster mee naar de wachtruimte. Toen moest ik je achterlaten, dat vond ik toch best wel even heftig, ook al wist ik dat het maar voor korte tijd was.. De zuster was gelukkig erg lief en begreep me goed!
Ik heb maar heel even hoeven wachten en toen kwam de dokter me alweer halen. Hij vertelde dat alles goed gegaan was, er zat inderdaad nog wel wat vocht achter je oren dus hij verwachtte dat je wel wat beter zou horen nu. Hij bracht me weer bij je. Je sliep nog, dat vond ik wel fijn want je hebt gewoon totaal niet gemerkt dat ik weg ben geweest. Het duurde maar heel even voor je waker werd... Je werd raar wakker, begon gelijk te draaien, en te trekken aan je infuus, daar zat verder niks aan maar het was wel erg vervelend aan je hand. Je greep ook gelijk naar je oor, het deed echt nog wel goed pijn en er kwam ook nog wat bloed uitlopen. Dat vond je zelf erg vervelend maar het hoort erbij werd ons verteld. Op den duur ben ik lekker bij je gaan zitten op bed. Je ging steeds weer opnieuw huilen. Om de pijn, om het bloed, om het infuusnaaldje, en gewoon zomaar. Dat kwam écht allemaal door het roesje dat je had gehad. We hebben een tijdje moeten wachten tot je weer naar boven mocht. Dat kwam niet door jou, want jij voelde je (afgezien van je huilbuien) prima, maar het kwam doordat de zusters op de afdeling het zo druk hadden. De zuster gaf Sisa nog een nieuw mutsje want ze hadden daar mooie paarse, en de pasten precies bij het pakje die Sisa aan had! Erg blij werd je er niet van maar ook dat kwam gewoon door de narcose, want volgens mij vond je 'm erg leuk!
Toen ze eindelijk kwamen bleef mamma lekker bij je zitten op het bed en werden we weer naar de afdeling gebracht, daar stond de tv op umizoomi, wat je geweldig vind dus je was gelijk in trance aan het kijken. Na 1 slokje water mocht je gelijk een beker ranja drinken, dat ging perfect! Daarna wilde je wel meer en eigenlijk wilde je ook al eten.. Dat mocht nog niet maar een ijsje hadden ze wel voor je! Dat ging er ook wel in! En nog een beker ranja erachteraan.
De dokter had op de uitslaapkamer nog even bij je gekeken en zei toen al dat je naar huis mocht zodra je je goed voelde en niet misselijk werd. Om ong half 2 was het zover, de zuster kwam het infuus eruit halen en de papieren brengen. Je hebt helemaal niks gezegt terwijl ze bezig was met het infuusje... Je zat strak te kijken hoe ze dat allemaal deed, vond het reuzeinteressant! Er zat een dikke pleister om heen en bij het aftrekken daarvan gaf je ook geen kik, je vond het veel te interessant allemaal... en er kwam nogal een naald uit zeg! Ik vond het megastoer van je! Ik denk stiekem dat je wat op mij lijkt wat dat betreft want ik vind dat ook altijd erg interessant...
Daarna hebben we je kleren aangedaan en kreeg je een dapperheidsdiploma van de zuster. De stickers die op je borst zaten en waar tijdens de operatie klemmen aan zaten die je hart in de gaten hielden kreeg Sisa op haar borstje. je armbandje met je naam kreeg ze om haar arm, de zuster knipte m ietsje kleiner en maakte m vast met een plakbandje!
En toen konden we naar huis!!
Je mocht zelf kiezen of we eerst bij oma langs zouden gaan om je kleine zusje te halen of naar huis te gaan. Je koos voor het laatste, en groot gelijk heb je! Lekker thuis alleen met mamma, even rustig bijkomen! Pappa haalt Mila weer op als hij vrij is!
In de auto zei je tegen me dat je best nog eens in dat bedje wilde liggen want je vond het wel een mooi bed! Haha, precies je moeder dus, want ook ik vind het ziekenhuis totaal niet erg om heen te gaan... maar natuurlijk hopen we niet dat het nog eens nodig is!
Eenmaal thuis at je 2 beschuiten en een broodje achter elkaar en dron je nog 3 volle bekers ranja... jij had wat in te halen zeg! Maar ik ben er blij om hoor, het betekend dat je je prima voelt en niet misselijk bent.
Morgen mag je lekker nog een dagje thuis blijven om bij te komen en vrijdag zien we wel weer, dat is maar een half dagje dus we kijken het nog even aan.
Ik heb dit allemaal best uitgebreid opgeschreven om je precies te vertellen hoe het ging. Je bent zelf waarschijnlijk veel dingen vergeten door de narcose en op deze manier weet je het allemaal precies. Ik hoop dat je dat leuk vind.
Een hele dikke kus en knuffel voor mijn stoere meid,
Liefs van je mamma
