Posts tonen met het label moedergevoelens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label moedergevoelens. Alle posts tonen

vrijdag 7 december 2012

Groot prinzusje 7 jaar

Vanavond denk ik tóch eventjes terug aan zeven jaar geleden. Toen ik nog heel wat werk moest verzetten... Pas na midernacht (om 1.11 uur precies) lag ze daar op mij buik... Een heel klein prachtig mooi meisje. Ze maakte ons pappa en mamma!
En nu is het zeven jaar later. Wat is er veel gebeurd! Wat een ontwikkeling heeft ze doorgemaakt.

Ze is een meisje die even de kat uit de boom moet kijken. Heel vrolijk, bijna altijd. Tuurlijk kan ze ook boos zijn, en dat tot in haar tenen!!
Ze is geen knuffelmeisje maar zo af en toe komt ze toch even bij me zitten. Even mamma tanken noem ik dat. Dan kan ze soms zomaar verdrietig zijn, om niks, en dan heeft ze het gewoon even nodig om nog klein meisje te zijn. Lekker tegen mamma aan, het liefst gewoon even liggen als een "baby" heerlijke geniet-momentjes zijn dat! Helemaal omdat ze niet zo aanrakerig is. Laat haar maar gewoon een beetje haar gang gaan. Met haar knutsels, en haar fantasie. Die 2 dingen komen heel mooi samen bij haar. Je ziet haar dan ook regelmatig met schaar, lijm, papier enz. in de weer zijn. Enorme kunstwerken maakt ze. Dat is echt een stukje genen van pappa, en misschien vooral oma E. Samen met oma kan ze zich ook prima vermaken aan de tafel. Oma heeft zulke fijne ideeën waar het grote prinzusje altijd voor te porren is.

Een échte groep 3er is ze ook! Lezen, schrijven, sommen maken alles is interessant en even leuk. Ze gaat met veel plezier naar school, en komt met een grote glimlach thuis. Wel moe maar dat hoort erbij (en zal nu ook wel komen door alle feestelijkheden). Moeheid uit zich bij haar vaak in het mopperen op haar zusje, die op zo'n moment alles verkeerd doet. Het resulteert vaak in ruzies, maar zoals het échte zussen betaamd zijn ze een paar tellen later alweer heel gezellig aan het spelen.

Ze is een meisje met een goed gevoel voor humor. We merken steeds vaker dat ze onze onderlinge grapjes ook begrijpt, ze ligt dan in een deuk en dat zorgt ervoor dat wij nog harder lachen omdat we niet hadden verwacht dat ze het begreep. Wat een heerlijke fase is dit! Een week geleden waren we ook gezellig aan het geinen met elkaar toen ze ineens al lachend onder de tafel ging liggen terwijl ze zei: "Ik lig onder de tafel van het lachen mam, u bent zó grappig" Dan kun je mij opvegen. Ze is zó'n gezellig grappig meiske. Ik geniet tot in mn tenen van haar en haar ontwikkeling.

Ze heeft structuur nodig en als ze dat krijgt dan is ze een prachtig kind, met veel lol in het leven, veel humor en plezier. En dat maakt ons als ouders weer ongelovelijk trots en blij.

Een parel in Gods hand, een bijzonder kado van onze Vader. En we mogen élke dag weer van haar genieten. En we bidden dat we dat nog heel erg lang mogen blijven doen!

Gefeliciteerd lieve meid met je verjaardag! Pappa en mamma houden van je!
 
 

vrijdag 26 oktober 2012

Ondertussen in huize E...

Zo al meer dan een maand geleden schreef ik mijn laatste log... Sorry...
Ondertussen is die hele fase (klikkerdieklik ) van het kleine prinzusje weer voorbij, en is het weer een stuk gezelliger geworden hier!
En verder was het gewoon lekker druk, veel gewerkt, bezig met allerlei regeldingen die totaal niet interessant zijn voor een blog. Gewoon niet veel nieuws en mijn hoofd zit vol met niet-blogwaardig materiaal. Het komt vast wel weer, ik zal eens kijken of ik mijn blog wat meer kan gaan vullen met m(h)aaksels van mij. Dan komt er toch af en toe iets te staan, is ook wel zo gezellig natuurlijk ;)
 
Vandaag een heel bijzonder filmpje, iets wat mij ongelovelijk trots maakt en ik deel het graag met jullie!

 
Wat een topper he?!
Fijn weekend allemaal!!

woensdag 19 september 2012

1 klein klaagblogje over 1 klein peutertje

Even ter inleiding:
>Wie wint... winnen is een rotwoord in deze, want het gaat niet om winnen of verliezen, dan weet u even dat ik dat heus wel weet ;)
>Ik moet het gewoon even kwijt... lang verhaal, leuk voor later, goed om nu even te spuien...Sorry voor mijn klaagzang, dapper als je het uitleest, maar voel je niet verplicht! ;)


Het dametje vond/vind het nodig om 's ochtends aan de ontbijttafel voornamelijk alleen maar te praten en iniminimuizenhapjes te eten. Dit had tot gevolg dat ze om kwart voor 8 met moeite het brood binnenhad (dat de stoere man om half 7 al voor haar had neergezet) én er waren al heel wat harde woorden gevallen en huilbuien voorbijgewaaid...
Dat ging niet meer... elke ochtend met mot beginnen is niet gezellig en nee ik bedoel er niet mee dat het altijd gezellig moet zijn 's ochtends, er zijn natuurlijk altijd ochtendhummetjes maar die moeten niet doorslaan zeg maar.
Goed, we bedachten een nieuwe regel. Zodra ik beneden kom (half uur nadat de stoere man met het kleine prinzusje naar beneden gaat) en ik zie dat haar brood nog lang niet op is zet ik de wekker op een kwartier. Dat kwartier heeft ze dan nog om dr brood op te eten. Als de wekker gaat en het broodje is nog niet op dan gaat ie in een zakje in de koelkast. Zodra we gaan koffiedrinken dan krijgt zij haar boterham weer voor zich, eerder dan dat die op is komen er geen koekjes of snoepjes op tafel, niet voor haar dan... voor mij en anderen die eventueel aanwezig zijn op dat moment wel! Simpel.

Het werkt prima... bijna te goed... Je zou denken dat ze zodra ze ziet dat ik een koekje bij de koffie pak ze wel erg baalt....niets is minder waar: ze zag me een koek eten maar nam uitgebreid de tijd haar broodje op te eten, ze zei verder niks.
Een uur(!) later zegt ze: "ik heb mn broodje al op" (let u vooral ook even op dat woordje "al" ugh) (bedenk hierbij ook een triomfantelijke en trotse blik... een prestatie van formaat vind ze het zelf...)
En daar kwam achteraan: "Ik wil nu wel een ontbijtkoek, want jij had er net ook eentje zag ik" (ja volzinnen ja... steeds vaker).......

Dan vraag ik me af... wie houd wie voor de gek... Werkt de nieuwe regel? Of heeft madam nog steeds de touwtjes in handen.... Mijn gevoel zegt nl dat laatste... maar aan de andere kant, het gebeurt nu wel zoals ik dat zeg... Misschien moet ik er wel aan wennen dat dit meisje gewoon stoicijns is en zich totaal niks van iemand wat aantrekt... ze houd zich aan de regels als het echt niet anders kan, als ze ook maar 1 kans krijgt gaat ze door het lint en krijst ze de boel bij elkaar dat ze het niet leuk vind....

Oh en denkt u dat de mot nu voorbij is 's ochtends? Nope! Not! Niente! Nein! Nee dus...
Ze zoekt wel andere punten om mot te krijgen...
Kleren aantrekken duurt eeuwen, ze gaat staan huilen als het niet lukt terwijl we, ik denk inmiddels al wel duizend keer, hebben gezegt dat ze dan gewoon moet vragen.... maar nee mevrouw zet een keel op en denkt dat haar bedienden dan gelijk naast haar staan en haar in de watten leggen... (ik ben van mening dat ze best al veel zelf kan met haar 3,5 jaar, en ik heb ook nog een ander dametje die ik moet helpen en aandacht moet geven).
Is dat probleem opgelost (lees: met moeite is madam aangekleed meestal door mij omdat zij het volgens eigen zeggen niet kan óf ik vind dat het te langzaam gaat, aangezien ze alles ziet en hoort en overal over meepraat maar ondertussen met een broek of shirt in handen staat te zonder daar iets nuttigs mee te doen... en werkelijk zo kan ze écht een tijdje staan) krijg je het punt in de ochtend van het haren kammen......... elke ochtend zie ik er weer tegenop... als ik vraag: "wil je even naar voren kijken?" begint het gegil al: "maaaaaaaaaar het doet zeeeeeeheeeeeeer!!!!!!!" en als ik dan probeer uit te leggen dat ik zachtjes zal doen en dat ze alleen maar even hoeft mee te werken want dan gaat het sneller, dan schreeuwt ze erdoorheen, ik krijg de kans niet mn zin af te maken.... wat zeg ik? Zodra ik een poging waag mn mond open te trekken begint ze al te schreeuwen.... Maar ook dat gaat voorbij en met hangen en wurgen zijn we dan aanbeland bij het tandenpoetsen. Dit mag ze 's ochtends zelf doen, maar ook daar vind ze wel weer iets om over te gillen.... welke kruk moet ik pakken ( "kijk es achter je daar staat ie" ) ik kan het niet zelf erop doen ("vraag eerst eens om hulp ipv gelijk te schreeuwen") ik moet spoelen, er is geen bekuhuhr ( Zei ik net niet iets over vragen voordat je gaat scheeuwen?)

Jongens wat een feestje als ze schoon, fris, fruitig en met n vol buikje in de auto zit... En dan is de dag nog maar net 1 uurtje oud......... hoe kom je je dagen door vraag je je dan af....
Het is maar goed dat ik zo ongelovelijk, ontzettend, vreselijk veel van dr houd en ze zo'n allerliefst lekker knuffelmeisje is want anders....

(Ja mensen, dit gaat voorbij ik weet t! Er loopt hier nog een dametje rond die dan misschien iets minder stoicijns was/is maar ook dit soort gedrag had en nu netjes eet, zichzelf zonder mopperen aankleed, dr haren kamt, tandenpoetst en vraagt om hulp als iets niet lukt.... het gaat goedkomen, ook met het kleine prinzusje! Weet ik zeker, nu alleen even deze fase doorkomen ;))

donderdag 9 augustus 2012

Het leed dat zindelijk worden heet...

Het kleine prinzusje is inmiddels 3 en een half jaar... Dat halve jaar is in principe niet nodig om te vermelden maar als het gaat om zindelijk worden vind ik het toch het vernoemen waard.

Laat ik beginnen bij het begin.

Op het moment dat andere kindjes van haar leeftijd zo'n beetje begonnen met de training zijn wij ook begonnen.
Het begon eigenlijk veelbelovend. Ze deed al vrij snel haar eerste plasje op de WC (wij doen hier thuis niet aan potjes... niet uit principe maar onze meiden vinden dat gewoon niet wat... Grote prinzus vond het eng en gilde het uit als de pot in beeld kwam dus dat was gauw over uiteraard. Kleine prinzus heeft er nog wel eens een tijdje op gezeten maar er is nooit iets gekomen op t potje..). Wij blij, dat ging mooi, misschien hadden we dan geluk met onze 2de dame. Onze eerste vond het nl niet belangrijk en werd pas zindelijk toen ze ong. 3,5 was.

Tja hadden we dus mooi bedacht... in de praktijk zou blijken dat ze het juist nog bonter ging maken dan haar grote zus...
Ze kan héél goed naar de WC. Ze is totaal niet bang, poepjes en plasjes alles gaat prima in de WC maar dan moet ik haar om de 20 min er gewoon opzetten. Zelf aangeven is er bij madam niet bij. En dat niet omdat ze het niet voelt aankomen, maar omdat ze het gewoon grof gezegt vertikt aan te geven.
Het dametje verteld dat ze niet groot wil worden... en brengt dat in de pratijk door gewoon niet zindelijk te worden. (en eet ook niet, of iig erg weinig, om dezelfde reden....)

Ze weet precies wanneer er iets komt en gaat er dan even voor staan. Als wij dan vragen of ze moet plassen zegt ze "nee heb al geplast" Ze waagt het zelfs om haar grote boodschap te bewaren voor en schone luier..... Bewust!

En ik heb alles al geprobeerd. Stickers maakt geen indruk... vind ze prima en best leuk maar ach als ze ze niet krijgt maakt het niet uit en ze gaat er niet beter haar best voor doen. Op een warme zomerse dag rond laten lopen zonder luier? Tja, dan staat ze hier in de kamer te spelen en ineens hoor ik een flinke plas op de grond vallen. Zegt madam: "Mam, ik hebt plast, mag ik een schone onderbroek?" Gewoon totaal niet onder de indruk, toen ik haar naar buiten stuurde was ze wel kwaad, want ze kreeg geen schone onderbroek maar okay, ze liet het erbij en liep naar buiten en de hele boel droogde door het zonnetje....

Het meiske is dus nu 3,5 jaar en nog steeds niet zindelijk. En dat is niet alleen ongelovelijk frustrerend voor paps en mams (want een 3-jarige heeft écht geen leuke luiers meer hoor... geef mij dan maar babypoep....) maar het is ook behoorlijk slecht voor haar kontje... al dat gebroei dat kan gewoon niet goed zijn!

Ik heb me nu vastgeklampt aan mijn laatste strohalm.... mijn geld voor luiers is op en er ligt niks meer in huis.... Ja écht mensen... mijn luierpotje is gewoon leeg... (net als mijn trucjesdoos trouwens)
Ik ben al de hele week aan het vertellen dat de luiers die er nog in de kast liggen de laatste zijn, er komen geen nieuwe meer bij. Dus ze weet wat haar te wachten staat.

Vandaag is de dag aangebroken.... de laatste luier werd uit de kast gepakt... vanmiddag.... en ik kon me wel voor mn hoofd slaan.... hoe doen we dat nu vannacht! Ik ben er zenuwachtiger voor dan het meiske zelf want die reageert heel stoicijns "dan ga ik plassen en poepen oppuhcee*"
En dus nu ligt ze zonder luier in haar bedje... Met een extra handdoek eronder en 2 keer proberen te plassen voor het slapen gaan, beide keren met resultaat trouwens. Vanavond voor wij gaan slapen maken we haar wakker om te laten plassen en dan zien we morgen wel weer verder... ik ben erg benieuwd.... vind het best eng maar blijf écht bij mijn standpunt, want het moet nu gewoon een keer klaar zijn. Wij zijn zat van luiers!
Ze probeerde er nog wel even onderuit te komen vanavond...
"Maar dan gaat u gewoon naar de winkel."
"Nee want ik heb geen centjes meer voor luiers"
"Dan neemt je ze gewoon mee"
"Nee dat mag niet, ik moet wel betalen als ik luiers mee wil nemen"
"Maar in mijn pot kan wel".......

Ja de dame is niet op dr achterhoofdje gevallen... ze is zelfs bereid haar eigen geld in haar spaarpot eraan te spenderen.... haha dacht t ff niet vrouwtje!

Word vervolgd!


*oppuhcee moge duidelijk zijn dat dat betekend: Op de WC

PS ik schreef IN huis geen luiers meer he?! Dat dat even duidelijk is... in de auto hebben we een pak luierbroekjes verstopt, in uiterste noodgevallen kunnen we daar nog op terugvallen...

vrijdag 3 augustus 2012

Het kleine prinzusje en haar visie op koeien.


Na het blote voetenpad (zal ik nog een blog over maken) zijn we doorgelopen, een stukje door het friese landschap. Onderweg kwamen we koeien tegen en daar kwam een verassend gezellig en prachtig gesprekje met het kleine prinzusje, die in mijn ogen behoorlijk wat afweet van koeien... meer dan andere kindjes tegenwoordig (zoals je wel vaak hoort)

Het kleine meisje loopt naast een weiland vol koeien, grijpt met beide handjes tussen haar benen en zegt:
"Daar hebben koeien wat, waar ze melk maken"
Ze vervolgt haar verhaal:
"En dan poepen ze uit hun staart"

Ik vertel ondertussen dat het een beetje anders ligt... dat poepjes niet echt uit de staart komen (maar ik vind het lang niet gek bedacht want zo lijkt het immers wel)
En terwijl we verder lopen zegt ze ook nog even tussen neus en lippen door:
"Koeien hebben geen armen he mam"

Ik vind 't briljant. Ik heb genoten van ons gesprekje. Ondertussen liepen pappa en grote prinzusje voor ons ook gezellig te keuvelen...


Het leven kan zo simpel en ondertussen zo prachtig zijn!

vrijdag 20 juli 2012

Dag kleuterschool! Hallo vakantie!

De laatste dag voor de vakantie. Het geeft me altijd een beetje een gekkig gevoel in mn buik. Het is geweldig dat mijn mooie kleutertje nu naar groep 3 mag, we zijn ontzettend trots op dr.
Maar toch is het weer een klein stukje loslaten... Elke dag, 2,5 jaar lang liep ik hetzelfde loopje met haar naar haar klas. Daar maakten we samen een puzzel, deden een spelletje of lazen we een boekje. Na de vakantie zal dat over zijn. Dan is het alleen even de tas naar binnen brengen eventueel heel even in de klas kijken en dan mag ze buiten gaan spelen. Ze heeft er erg veel zin in, ik ook, het lijkt me heel erg leuk om te zien hoe het haar zal vergaan in groep 3!
Toch voelt het een beetje verdrietig om afscheid te nemen van de lieve kleuterjuffen, het was een geweldige tijd! Ze hebben het prachtig voor elkaar en de kids zijn helemaal weg van hun juffen! Houden zo juffen!! Blijf vooral zo doorgaan! Ik hoop ze over een tijdje gewoon weer te zien als ik het kleine prinzusje aan hun zorgen mag gaan overlaten, moeten ze wel beloven dat ze gewoon groep 2 blijven doen ;)

Dag mamma en zus!
Dag kleuterklas!
Als afscheidskado hebben de kindjes allemaal hun handjes op een schort laten zetten en hun foto's eropvastgezet met speldjes, de juffen waren er helemaal blij mee!


En dan nog een afscheid... Het kleine prinzusje heeft vandaag een gezellige afsluiting van het "school"jaar. Maar dat niet alleen, haar juf gaat genieten van een welverdiende rust zoals ik hier al schreef en dus zal dit haar laatste dag zijn met haar peuters. Gelukkig gaat het kleine prinzusje gewoon na de vakantie weer naar de peuterspeelzaal en komen er 2 nieuwe lieve juffen. Dat is fijn! Dank je wel lieve juf E. voor de fijne jaren, onze dames vonden het elke keer weer geweldig om naar de peuterspeelzaal te mogen!

Op de laatste dag gaan ze met alle peuters altijd spelen in een tuin in de buurt. Nu was het gewoon te nat en vies om dat te doen, dus hebben ze de gymzaal als slechtweerlokatie gekozen. En daar gingen ze in stijl naar toe!

Met paard en wagen!!

Kleine prinzusje vond het geweldig, naast de afscheidnemende juf!

Straks ga ik beide dames weer ophalen, lekker genieten van al hun verhalen en dan gaan we genieten van 6 weken zonder wekker en hopelijk veel mooi weer! Heerlijk vakantie! We zijn er best aan toe, veel moe en korte lontjes de afgelopen dagen, maar dat komt goed, we kunnen bijna gaan uitrusten!

Dag school en peuterspeelzaal, tot over 6 weken!
Hallo vakantie!!

donderdag 12 juli 2012

Trots!!!

Wat een dag! Het begon al vroeg en voor de verandering at het kleine prinzusje in recordtijd haar ontbijt op, want vandaag mocht ze verkleed naar school.
Haar peuterjuf, die (al bijna) 30 jaar in ons dorp juf is geweest, gaat afscheid nemen en genieten van welverdiende rust. Vandaag hadden de kids een verrassingsfeest voor haar gepland (nou ja... de oudercomm. had het uiteraard geregeld maar de kids waren zeer gewillig en hadden ook best zin in een feestje).
De kindjes mochten dus verkleed... en ja hoe gaat een prinzusje dan verkleed???? Juist als een een prinses natuurlijk!
Ik zette vandaag al 2 foto's op facebook maar eigenlijk kon ik niet kiezen... Ik maakte in een halfuur een paar prachtige foto's en kan het niet laten deze niet hier te showen...







Ja ik zei het toch... maak hier maar eens een keuze uit... fotogeniek is ze!!
Het feest was super! Het meiske heeft de rest van de dag prinses gespeeld (ja dat doet ze anders ook maar dan zonder de bijbehorende kleding hahaha) na haar slaapje zat ze geduldig "stil" om haar haartjes weer in 2 staartjes te krijgen. In haar geval betekend stil zitten: zingen "We maken een kringetje" met bijbehorende bewegingen (maak nu een buiging...). Als ik normaal haar haren kam is het drama... want haren kammen doet zeer en dan moet ze stilstaan en "DAT KAN IK NIEHIET!!!" (denk hierbij een zo hoog mogelijk gillend stemgeluid)......Dus... u snapt dat zo'n buiging easy is vergeleken bij een drammerig kronkelend meisje (voor 8 uur 's ochtends...).

En de dag werd nog leuker want het grote prinzusje kwam thuis met haar rapport... Daar waar ze vorig jaar een C en een D scoorde, scoorde ze nu 2 A's... Wat geweldig!! Vorig jaar moesten we besluiten om haar groep 2 nog eens te laten doen. Dat betekende voor haar een ander klas. Dat was wel even slikken toen, maar al snel merkten we dat het beter met haar ging. Ze was een stuk relaxter en opener. En nu is het duidelijk te zien ook aan haar score dat het de beste keuze is geweest.
Nu gaat ze aan het eind van de dag pontificaal voor de juf staan om uitgebreid "Doeg juf, tot morgen!" te zeggen, midden op het plein! Vorig jaar zou dat niet eens in haar opkomen... Dat was veel te eng...

Grappig vind ik dat de juffen in haar rapport melden dat ze het zo heerlijk vind om aan het werk te zijn en dat verteld ze thuis ook vaak. Ze vind het geweldig als haar groepje aan de beurt is om een werkje te maken of om het "hulpje" van juf te zijn!

Ons dametje doet het dus geweldig en we weten nu helemaal zeker dat ze toe is aan groep 3! Werken vind ze geweldig, schrijven en lezen begint interessant te worden en rekenen deed ze al een tijdje (1+1=2; 2+2=4; 7+7= euh... 14!!! alles is op handen te tellen en ze heeft zelf bedacht dat je kan "doortellen" op je vingers... als je bij 10 bent gewoon weer bij je 1ste hand verder tellen, dat deed ze een half jaar geleden al... vond ik zeer bijzonder... zo'n rekenwonder was ik écht niet... ), en nu nog die 2 As erbij... duidelijker kan het niet. Onze dame is klaar voor groep 3 en ze heeft een heerlijk stevige basis! We zijn geweldig trots!!!

Oh en had ik al verteld dat ze met UNO gewoon 2 volwassen mannen volledig inmaakt??? En niet een beetje ook.... gewoon 5 keer winnen van die 2 grote kerels!
Dan ben je toch mega stoer als 6-jarige ;)



woensdag 20 juni 2012

Nieuwe look en foto's van vaderdag

Zo, het was wel weer eesn tijd voor een nieuwe look. Was wel een klaar met de kleuren (niet met de foto maar die hangt gelukkig nog levensgroot in onze woonkamer ;))
Dus lekker fris, zomers en uiteraard weer met de mooiste meisjes bovenaan ;)

En u wilt natuurlijk ook wel even weten hoe het gaat met de nieuwe bedjes? Nou dikke prima! De dames slapen allebei net als anders (en dat betekend de hele avond en nacht) en 's ochtends liggen ze netjes te wachten tot pappa met ze naar beneden gaat. Het kleine prinzusje zit dan keurig op haar bedje te spelen met haar knuffels... niks eruit komen, niks geen gedoe, alsof ze nooit anders gedaan heeft. Dus wij zijn megatrots! Dat lijkt me logisch ;)
We zijn trouwens wel benieuwd wanneer ze het toch gaat proberen, want je zou toch verwachten dat ze dat es gaat doen ;) Maar dat zien we dan wel weer.

Oh en dan zal ik nog even showen wat de stoere man van de prinzusjes heeft gekregen voor vaderdag... Juffen verdienen een dikke pluim, ze hebben het weer mooi voor elkaar gekregen! Super!

samen ontbijtje gemaakt voor pappa

té grappige foto... beetje boter op haar vingertje hihi

ssshhht.... iedereen klaar?
VERASSING!!!!

HAHA, lag lekker onder jullie bed!!!
(was toch ook wel n beetje zwaar hoor... ;))

lovely little girl...

Enthousiasme straalt ervanaf... Zo lief!!!

Van het grote prinzusje

Van het kleine prinzusje
Meer is niet nodig... zelfgemaakte knutsels, zelfgemaakt ontbijtje en ontzettende blije kinderhoofdjes... wat wil je nog meer...

zaterdag 16 juni 2012

Weg tralies, het kleine prinzusje is bevrijd!

Vanmorgen werden we wakker door een gebonk... Het was het kleine prinzusje die heerlijk in haar bedje lag te spelen en lekker met haar voetjes tegen de rand van haar bedje bonkte. Niet om aandacht te vragen maar gewoon omdat ze zo lekker speelde... Toen de stoere man haar deur opendeed hoorden we een geschraap over de vloer van allerlei speeltjes die uit haar bedje waren gevallen...

En toen, toen was daar ineens dat moment dat we allebei dachten: het is tijd... We hebben het lang volgehouden en steeds uitgesteld want het is nog best een "dingetje"........
Maar vandaag hebben we doorgepakt... het is zover... ons keine prinzusje gaat achter de tralies vandaan en mag in een peuterbedje... *slik*




Maar dat hield ook in dat ons grote prinzusje ook moest veranderen... zij lag in het peuterbedje en raakte met haar voeten het voeteneinde van haar bed... en dus... verhuizen geblazen. Het ledikant werd gedemonteerd en naar zolder gebracht, het oude bed van mij (die ik van thuis heb meegekregen) ging weer mee terug naar beneden, het peuterbed verhuisde naar de buurvrouw alias het kleine prinzusje en het oude bed van mij kwam terecht in de kamer van het grote prinzusje....


Tja... dat is even wennen... maar de meiden vonden het geweldig. Ze speelden de hele middag boven. Toen hadden wij er nog een beetje een hard hoofd in... overdag lijkt zoiets natuurlijk behoorlijk spannend en leuk, maar zal dat 's avonds nog steeds zo zijn????

Ik kan u melden... het grote prinzusje kwam er nog 2 keer uit... 1 keer voor de WC en een kleine 10 minuten daarna om te zeggen dat ze niet kon slapen..... maar dat deed ze ook vaak toen ze nog in t andere bed lag en nu is het een uurtje later en we hebben haar niet meer gehoord...
Het kleine prinzusje? Die sliep al haast toen ik haar nog even een kusje kwam brengen nadat pappa haar 5 minuten eerder op bed had gebracht... niet weer gehoord... Maar ze heeft vanmiddag ook niet geslapen, dat zal vast wel een beetje meewerken...


Nu zijn we heeeeel erg benieuwd naar morgen... Zal vaderdag erg vroeg beginnen???? Met kleine peutervoetstapjes over de overloop???


zaterdag 26 mei 2012

Random (fotologje)

Omdat ik nog zoveel leuke foto's heb en ik er geen samenhangend geheel van kan maken... gewoon maar even een fotolog. Wel onderschrift erbij... dat dan weer wel... ;)

Lekker relaxed een duckie lezen ;)


Zuslief doet ondertussen een spelletje




De fantasie is er nog steeds. Dit stelt een stadje voor, de
potloden zijn "mensen" en wat alles verder is dat weet ik niet,
dat snapt alleen zij... Zo cute!

Kleine zus op de achtergrond speelt ook zo ontzettend lief <3

Het grote prinzusje leest voor...

...uit de Donald Duck hihi

De dames krijgen wat lekkers geserveerd in het restaurant:
"Bij oma" door de beheerster zelf ;)

Lekker smullen

en nog even hun "fotoblik"

En dan samen met pappa de auto wassen

Altijd een feestje

Fijne hulpjes!
Zo en dat was het dan... volgende blog mag van mezelf eindelijk met mooi-weer foto's gevuld worden! De afgelopen dagen hebben we weer zo ontzettend genoten in onze heerlijke tuin en daar zijn weer hele fijne foto's van... als dat geen cliffhanger is....

Fijn weekend allemaal!

donderdag 3 mei 2012

Wanneer een talent een generatie overslaat.

Okay... ik beken... Ik ben geen heldin in het huishouden... Ik weet wel leukere dingen te doen dan het weghalen van stof, spinnenwebben, rondstrunen door het huis met stofdoek, zeem, spons, enz. in de ene en emmertje sop in de andere hand, en dan nog weer terug naar beneden voor de stofzuiger.... en dan boven weer bedenken dat die ene spuitbus nog op het aanrecht staat.... kortom: ik ben al moe voor ik überhaupt begonnen ben... 
En kom nou niet aan met: "Maar als je het bijhoud dan...." Die zin heb ik al vaak genoeg gehoord en is niet van toepssing op mij... Ik probeer het heus maar het is gewoon niet mijn ding...

Sinds vandaag heb ik er een IETS nadruk op iets!!! andere kijk op gekregen...
Het schoonmaakgen schijnt een generatie over te slaan (in mijn geval... ik weet niet hoe mijn zus daarover denkt inmiddels met haar 2 pubers en 1 "bijna" puber in huis ;))

Mijn lieve meiden hadden het geniale plan opgevat dat ze wel wilden schoonmaken... "mogen we een emmer water en doekjes mam? " Normaal gesproken juich ik dat gelijk toe, ware het niet dat het nu bijna tijd was om te eten en dus heb ik ze beloofd dat we snel eens samen hun kamers zouden gaan poetsen... tjonge wat had ik gezegt... Ik móést er wel een dag erbij vermelden anders werd ik gek.... Steeds weer vroegen ze: gaan we dan nu????.....
Nou vanochtend kregen ze dan eindelijk hun zin. Mams moest eraan geloven en eerlijk waar: Wat hebben we het gezellig en leuk gehad. Die meiden laten me versteld staan van hun kunsten op huishoudelijk gebied...
Het kleine prinzusje is wat aan de kleine kant om precies te begrijpen wát ze nu deed maar met een doekje in haar handjes vroeg ze me steeds: "moet ik deze ook zoonmakuh?" En werkelijk: ze kwam precies met de dingen aan die ik normaal gesproken vergeet (ik bedenk me dan 's avonds bij het naar bed gaan bijv dat het traphekje niet is gebeurd... daar dacht zij iig wél aan dus vanavond loop ik tevreden langs het traphekje: die is iig gedaan ;))
Het grote prinzusje heeft een magisch talent voor opruimen.... dat móét ze wel van haar vader hebben.... zoals zij alles netjes op stapeltjes aan de kant legt en dan een doekje pakt, oppervlak netjes schoonmaakt en de stapeltjes keurig netjes georganiseerd weer terug legt.... dat heb ik alleen de stoere man wel eens zien doen... (hij doet hier thuis de kasten met papieren rommel uitzoeken... dit omdat hij kan weggooien en ik dus abosluut niet... op een uitzondering na... zo'n uitzonderingsdag die je ten volle moet benutten wil je een beetje normaal kunnen blijven wonen ;) )
Het enige verschil tussen vader en dochter is dat ze dan wel organisatietalent van hem heeft overgenomen maar míjn bewaar"drift" (en die dan ook nog in het kwadraat, vréselijk wat zij allemaal bewaart.... maar okay, ze ruimt het wél netjes op in doosjes en mapjes, dat dan weer wel ;))
Mijn bewaardrift neemt daardoor wel weer af... is een voordeel ;)

Volgens mij sla ik door... een paar foto's van mijn hardwerkende prinzusjes, onze bovenverdieping weer netjes en schoon. Deze mamma is weer ontzettend trots!!!!





Sorry... meer foto's zijn er niet... we waren hard aan het werk... :p

woensdag 2 mei 2012

Ouderwets zonnig.

Het grote prinzusje had mij laatst al eens verteld dat ze had gehinkeld op school. Dát moesten we thuis ook maar eens uitproberen dacht ik.
En wat kan ze het al goed!!! Op ons zelfgetekende hinkelblok
mét tongetje hihihi
knapperd!



















Onder toeziend oog van het kleine prinzusje
De rest van de dag zijn we ook maar buiten gebleven, wat een heerlijke dag! Beetje verbrand mar dat mag de pret niet drukken.
Dus een t-shirt aan, rokje/korte broek en spelen maar. Er wed geschommeld, gesprongen, gefietst, poppen werden naar buiten gesleept, het was een feestje!

Kusje!!
 
gezellig met alle poppen en knuffels

We hebben ook maar lekker buiten gegeten, het tafeltje en de stoeltjes stonden er toch al en de zon scheen ook nog zo lekker, hoe fijn is dat!


Daarna weer doorgespeeld, en na een tijdje springen is de trampoline ook een heerlijke plek om even uit te rusten en, zoals het grote prinzusje het zegt: "Even naar de wolken te kijken" Al waren er daar maar weinig van te zien in de lucht vandaag ;)




zaterdag 17 maart 2012

Klaar voor een feestje!

Mamma (ik dus) word morgen 28 en dat vieren we vandaag! De prinzusjes zijn klaar voor het feestje!!

ik ben verliefd.... kijk dan dat voetje!!!!

Zie dan dat mooie meisje... Oh en mijn kado! Zie je daar iets knallen aan
tafel? Mijn nieuwe heerlijke retrostoel! Love it!


*Smelt*.... Zijn ze niet prachtig? <3


whahahahaha Dikke schik!

even poseren (waarom moet dat met een schuin hoofd
vraag ik me dan atijd af...)

HOERA!!!