Fotodagboek dag 1 & 2

Een foto dagboek van de vakantie.

Een vakantie waarbij het weer zich aanpaste aan de naam, echt voorjaar!

En waarin wij niet veel bijzonders deden, maar juist dát maakte het zo fijn.

Meer zeg ik niet, is niet nodig ook, de foto's spreken voor zich lijkt me ;)

Vakantie

We zijn er wel hoor, maar vooral buiten. In ons privézwembad! "Overdekt" ook nog es ;)

Eigenlijk asociaal groot die tuin, maar oei wat een genot met
dit weer!

Wij hoeven niet zo nodig naar een buitenbad om te kunnen zwemmen. Onze tuin voelt als een camping en ons zwembad is groot genoeg om met zn 4tjes heerlijk in af te koelen. Wat willen we nog meer!

Volgende week moet/mag de stoere man weer aan het werk... jammer maar het hoort erbij. Aan alles komt een eind.
Maar we denken er nog even niet aan en gaan ontzettend genieten van de laatste vrije dagen!

Het kleine prinzusje en haar visie op koeien.

Na het blote voetenpad (zal ik nog een blog over maken) zijn we doorgelopen, een stukje door het friese landschap. Onderweg kwamen we koeien tegen en daar kwam een verassend gezellig en prachtig gesprekje met het kleine prinzusje, die in mijn ogen behoorlijk wat afweet van koeien... meer dan andere kindjes tegenwoordig (zoals je wel vaak hoort)

Het kleine meisje loopt naast een weiland vol koeien, grijpt met beide handjes tussen haar benen en zegt:
"Daar hebben koeien wat, waar ze melk maken"
Ze vervolgt haar verhaal:
"En dan poepen ze uit hun staart"

Ik vertel ondertussen dat het een beetje anders ligt... dat poepjes niet echt uit de staart komen (maar ik vind het lang niet gek bedacht want zo lijkt het immers wel)
En terwijl we verder lopen zegt ze ook nog even tussen neus en lippen door:
"Koeien hebben geen armen he mam"

Ik vind 't briljant. Ik heb genoten van ons gesprekje. Ondertussen liepen pappa en grote prinzusje voor ons ook gezellig te keuvelen...


Het leven kan zo simpel en ondertussen zo prachtig zijn!

Zon, zee, strand & Vakantie!!!

Wat een heerlijk weertje vandaag! Dat vroeg om waterpret!

Nou waterpret hadden we vanmiddag! Wat hebben we genoten!
Het kleine prinzusje heeft het wat lastig en doet er lang over voor ze gewend is aan dat gekke bruine water, met "prikkels" (schelpjes) en gekke blaadjes en takjes (waterplanten), maar als ze dan eenmaal gewend is dan heeft ze zoveel schik! (precies haar mamma... die heeft ook moeite met waterwennen... maar als dat klaar is heb ik er ook plezier in!)
Het grote prinzusje is een heus waterratje! Ze is normaal een meisje die wat angstig is voor veel dingen. Andere mensen die tegen haar praten, ergens anders dan thuis of school naar de WC gaan en dat zijn maar een paar dingetjes waar ze wat ansgtig en verlegen voor is.... Totdat... Ze bij het water is. Dan gaat er een knop om en is madam nergens meer bang voor. Ze rent het water in, ook al is het koud, het deert haar niet, ze wil best nat worden, ze wil best koud zijn, het maakt allemaal niks uit! Ze vermaakt zich prima in het water, met niks, of een balletje of een waterluchtbed het maakt haar niet uit zo lang ze maar in het water mag zijn. Als ze dan eenmaal even tijd heeft vrijgemaakt voor een koekje en wat drinken dan roept ze ineens: Ik ga even plassen hoor mam! en weg is ze richting de toiletten... lachend komt ze weer terug en rent wat rondjes over het strandje en duikt dan het water weer in. Als het aan haar lag dan zaten we er nog. Niet te geloven hoe zo'n meiske veranderd als er water in de buurt is. En wat vreselijk gaaf om te zien hoe ze geniet. Tot in haar tenen!

Pappa natschieten! Leukste dat er is!

Grote prinzusje vermaatk zich prima met ons waterluchtbed

als je haar maar goed zit...

<3<3<3<3

zonnetje op t water, mooie meisjes in het water

speeltoestelletje, ook leuk!

Onze waterrat!

Picknicken

Wat een heerlijke belofte konden we zondag maken aan onze prinzusjes! De zon scheen en dus na de kerkdienst 's middags maakten we broodjes en "milomade" (zo noemt onze kleine prinzus limonade), gooiden nog een zak chips in de tas én druifjes (heeeel belangrijk, want daar hadden de dames vreselijk veel zin in!). En toen op weg! Naar ons favoriete plekje aan de dijk.
We reden eerst naar het bos, maar daar kriebelde alles en moesten we te lang lopen, en de dames hadden zo'n zin in de picknick dat ze knorrig hun boswandeling liepen.... dat was niet de bedoeling van de gezellige middag en dus terug naar de auto om dan toch maar het plekje op te zoeken die we vorig jaar vonden.
In oktober, de laatste écht mooie zonnige zondag waren we daar terechtgekomen en toen beviel het ons zó goed dat herhaling absoluut geen straf was! (Ik zie nu dat daar geen blog over is, maar op mijn facebookpagina staan de foto's wel, mocht u mij nog niet hebben toegevoegd geef het dan even hieronder aan, dan kunnen we vriendjes worden!)

Nu dus de foto's van afgelopen zondag! Het was weer net zo fijn als een halfjaar geleden!

mams en haar prinzusjes

Onze kleine heidi

Vliegen!

One "big" happy family

En vandaag!!!! Hebben we onze picknicktafel opgehaald!! Wat een heerlijkheid! Kunnen we weer fijn buiten eten!!

En gezellig 's avonds een spelletje doen onder het genot van een drankje, echt genieten!!

Met dit als uitzicht:

Wat een heerlijk begin van de vakantie! Nog een half weekje werken voor de stoere man en dan zijn we heerlijk 3 weken vrij met zn viertjes! Hopelijk blijft die mooie gele bol ook mooi in de lucht hangen!

Ouderwets zonnig.

Het grote prinzusje had mij laatst al eens verteld dat ze had gehinkeld op school. Dát moesten we thuis ook maar eens uitproberen dacht ik.

En wat kan ze het al goed!!! Op ons zelfgetekende hinkelblok

mét tongetje hihihi

knapperd!



Onder toeziend oog van het kleine prinzusje

De rest van de dag zijn we ook maar buiten gebleven, wat een heerlijke dag! Beetje verbrand mar dat mag de pret niet drukken.
Dus een t-shirt aan, rokje/korte broek en spelen maar. Er wed geschommeld, gesprongen, gefietst, poppen werden naar buiten gesleept, het was een feestje!

Kusje!!

 

gezellig met alle poppen en knuffels

We hebben ook maar lekker buiten gegeten, het tafeltje en de stoeltjes stonden er toch al en de zon scheen ook nog zo lekker, hoe fijn is dat!

Daarna weer doorgespeeld, en na een tijdje springen is de trampoline ook een heerlijke plek om even uit te rusten en, zoals het grote prinzusje het zegt: "Even naar de wolken te kijken" Al waren er daar maar weinig van te zien in de lucht vandaag ;)

Oefeningen

En dan kan ze fietsen maar ineens besef je dat er nog best een hoop geleerd moet worden...
Dan ben je er dus nog niet... want wat eng is dat eigenlijk....
Een kijkje door de ogen van mijn oudste meisje deed me beseffen dat het toch écht best spannend is om op de "grote-mensen-weg" te fietsen...

Vandaag oefenden we een klein stukje door t dorp, we gaan met mooi weer vaak een stukje fietsen of wandelen en hebben belooft dat we nu meer de fiets gaan pakken en steeds een stukje verder gaan.
Het dametje vond het maar eng, vooral bij de rand fietsen en met iemand naast zich dan begon het stuurtje angstvallig te wiebelen...
Ook een auto, of zelfs een voetganger (op 't voetpad naast haar) maakten haar wat nerveus en bijna stonden we dan stil midden op de weg. Fijn dat we in een rustig dorp wonen, oefenen is mogelijk en toch redelijk veilig.

Heerlijk om haar te zien genieten, dan genieten wij nog meer!
En het kleine prinzusje? Die vond het leuk om achterop bij mamma te zitten (ook al doet ze dat al wel vaker als ik haar kom halen bij de psz nu we met zn 4tjes waren was het voor t eerst... ook leuk!)

(klik op foto voor groter formaat)

Ze fietst!!!

Het is zover! Onze grote prinzus fietst zonder zijwieltjes!
Voor het zover was had het nog wel wat voeten in de aarde. Ze durfde niet zo goed en had een hang naar rechts, haar evenwicht was écht een probleempje.
We probeerden het 2(!) zomers, steeds een paar keer achter dat fietsje aan rennen (met als gevolg last van je rug en benen door de vreemde houding, probeer maar es te rennen als je half gebukt staat...) en het dametje maar naar rechts hangen....
Dan was ze er klaar mee, ze wilde het nog niet, had geen moed en puf om even flink door te zetten en eerlijk gezegt wij ook niet echt, dus dan kwamen de zijwielen er weer aan, zodat ze weer lekker kon fietsen zonder stress, want dat gaf het namelijk.
Afgelopen zomer was het zelfde verhaal, we kregen een loopfiets te leen van lieve vrienden en daar vermaakte het grote prinzusje zich ook prima mee, maar zodra ze weer op haar eigen fietsje "moest" begon ze weer te hangen... en lukte het dus niet. Toen werd het winter en hoe het komt weet ik niet maar de zijwielen bleven van de fiets af...
Vandaag was het een heerlijk dagje, okay het was een beetje grijs en grauw buiten maar verder heel goed te doen en toen ik buiten de ramen ging doen besloten onze dames dat zij ook naar buiten wilden.

Het begon met lopen naast de fiets, daar werd ze een beetje moe van en dus ging ze op het zadel zitten en liep ze op die manier verder.
In haar eigen woorden:
"Toen werd ik wel een beetje moe en deden mijn billen pijn dus ging ik gewoon proberen"
En ineens hoorde ik: "Hey! ik ging een stukje fietsen!"
Toen ik omkeek deed ze nog een heel klein ministukje... ik was helemaal trots! En ik moedigde haar aan: "Als je nu doorzet kun je het vast heel snel"! En ze zette door! Ze deed het gewoon!
Op haar eigen manier, haar eigen moment, zonder druk, zonder hulp....
En wat zijn wij trots!!! Onze dame word zó groot!

Mag u raden wat zij de rest van de dag gedaan heeft.... tot 16u vanmiddag.... ;)

En dit is het bewijs!

Witte wereld in februari

Tja, ik ontkom er niet aan geloof ik... het is wit, het is koud, het geeft enorme stress op de weg en ontzettend veel plezier in je vrije tijd...

Het is weer écht winter in Nederland, en daar horen plaatjes bij! Alles is zo mooi en wit, om blij van te worden! Al hoorde je me dat gisterochtend niet zeggen hoor, toen moest ik er met de auto doorheen, terwijl de opruim- en strooidiensten dachten dat er toch geen winter meer kwam en dus te laat waren met het schoonmaken van de weg... en dat betekend, heul zachtjes en voorzichtig rijden en een aantal glibbertjes maken, een beetje stressig in de auto, stijf van de spanning, want krijg ik de grip weer terug? Ja dat kreeg ik! Gelukkig! Want ik heb kostbare lading aan boord... en dat is zo ontzettend kostbaar, dat moet veilig overgebracht worden!

Maar eenmaal vrij, en uitgeslapen na 'n middagdutje pakte ik de meiden en mezelf goed en warm in en stapten we dapper naar buiten, om die mooie gladde witte deken in onze achtertuin maar eens flink aan te pakken.... Dat hele mooie gladde was zó verdwenen! En ondanks dat het geen plaksneeuw was en we dus geen sneeuwpop konden maken hebben we ons prima vermaakt, met de slee, elkaar bekogelen met sneeuw"ballen", schrijven in de sneeuw (met vingers, en slee), engeltjes maken (waarvan ik geen foto heb, want t was niet duidelijk te zien en t grote prinzusje had geen zin om te blijven liggen tot ik de camera in orde had) en verder veel plaatjes schieten en lol maken! 't Was werkelijk een feestje!

 

Strak witte deken met n paar sprietjes... mooi plaatje

Slee trekken ook al zit er niemand op, leuke figuurtjes
maken is dan een heel leuk alternatief

Klein prinzusje was wat voorzichtig en wilde
liever op dr step...

Oh... deksel eraf, regen erin, blok ijs daarna en nu
afgedekt met een witte laag... behalve dat ene schepje...

Lekker dikke deken... 'k zal alleen niet aanraden erop te
gaan liggen, hoe aanlokkelijk ie ook lijkt...

Euh... ook daar lag n laagje ijs op, resultaat: natte billen...
Maar dat is madam wel gewend in de fase van zindelijk worden

Eindelijk begin ze het leuk te vinden, en dan is
zo'n grote zus erg handig!

Beetje mislukt hartje maar t gaat om t idee...