En toen, toen was daar ineens dat moment dat we allebei dachten: het is tijd... We hebben het lang volgehouden en steeds uitgesteld want het is nog best een "dingetje"........
Maar vandaag hebben we doorgepakt... het is zover... ons keine prinzusje gaat achter de tralies vandaan en mag in een peuterbedje... *slik*
Maar dat hield ook in dat ons grote prinzusje ook moest veranderen... zij lag in het peuterbedje en raakte met haar voeten het voeteneinde van haar bed... en dus... verhuizen geblazen. Het ledikant werd gedemonteerd en naar zolder gebracht, het oude bed van mij (die ik van thuis heb meegekregen) ging weer mee terug naar beneden, het peuterbed verhuisde naar de buurvrouw alias het kleine prinzusje en het oude bed van mij kwam terecht in de kamer van het grote prinzusje....
Tja... dat is even wennen... maar de meiden vonden het geweldig. Ze speelden de hele middag boven. Toen hadden wij er nog een beetje een hard hoofd in... overdag lijkt zoiets natuurlijk behoorlijk spannend en leuk, maar zal dat 's avonds nog steeds zo zijn????
Ik kan u melden... het grote prinzusje kwam er nog 2 keer uit... 1 keer voor de WC en een kleine 10 minuten daarna om te zeggen dat ze niet kon slapen..... maar dat deed ze ook vaak toen ze nog in t andere bed lag en nu is het een uurtje later en we hebben haar niet meer gehoord...
Het kleine prinzusje? Die sliep al haast toen ik haar nog even een kusje kwam brengen nadat pappa haar 5 minuten eerder op bed had gebracht... niet weer gehoord... Maar ze heeft vanmiddag ook niet geslapen, dat zal vast wel een beetje meewerken...
Nu zijn we heeeeel erg benieuwd naar morgen... Zal vaderdag erg vroeg beginnen???? Met kleine peutervoetstapjes over de overloop???





