Love is in the air!

Het kleine prinzusje is ineens helemaal smoorverliefd. Hoe leuk is dat!
Het leukste is dat ze niet taalt naar jongens, die slaan namelijk tegen haar voorhoofd of zeggen "kleine baby" tegen haar, dus jongens zijn vervelend! Met 1 uitzondering!
Haar eigen liefste pappa.

Een paar weekjes is het nu al aan de gang. Haar klasgenootje T. wilde in de huishoek vadertje/moedertje spelen met haar, maar "daar had ik geen zin in. Ik heb 1 keer ja gedaan maar nu wil ik niet meer, hij vraagt éhlkuh keer weer! Ik zeg dan gewoon nee!"

Ik denk dat dat het begin was, maar dat zeg ik nu. Toen had ik er geen erg in, ik bedoel het kan toch dat je geen zin hebt om met iemand te spelen.
Maar nu staat ze elke dag op pappa te wachten, ze hoort zijn auto aankomen óf de sleutel in de deur en rent gelijk naar hem toe om zijn eerste knuffel in ontvangst te nemen. Het grote prinzusje en mij op de 2de en derde plaats achterlatend.... ;)
Vandaag vroeg ze om kwart voor 4 "waarom duurt het zo lang voor pappa thuiskomt?" (de stoere man komt altijd om 17u thuis ;) ze moest dus nog "eventjes" wachten )

Aan tafel gaat het gesprek wel eens over verliefd zijn, vooral nu er op school over verliefd zijn en trouwen gewerkt woord door het kleine prinzusje (want: haar juf gaat trouwen over 2 weken!!!!)
Het grote prinzusje is nog steeds in de veronderstelling dat ze gaat trouwen met haar vriendje waar ze in groep 1 vanaf het begin naast kwam te zitten. Dat hij uiteindelijk wel doorging naar groep 3 en zij niet (en ze elkaar dus bijna niet meer zagen), maakt niks uit, als je haar vraagt met wie ga je trouwen dan later? Dan is haar antwoord steevast J. (met erachteraan "als hij niet nog steeds met L. wil trouwen" hahaha ) Als het kleine prinzusje gevraagd word of er ook leuke jongens in de klas zitten waar ze misschien wel mee zou willen trouwen dan zegt ze "nee" Als we dan vragen met wie ze dan wel gaat trouwen dan is haar antwoord: "Met pappa!" met een kleine verlegen lachje naar de stoere man ;) Haar schattige blik die niemand kan weerstaan ;)
Vandaag vertelde ze: "Pappa is flieft op mamma, ik ben flieft op pappa en ik ga met hem trouwen"

En zo simpel is het dus! Er word helemaal niet moeilijk over gedaan dat hij "flieft" is op een ander, zij gaat toch lekker met hem trouwen.

Ik smelt elke keer weer, het is zo geweldig schattig die volle overtuiging!
Dit is iets nieuws voor ons, want de grote prinzus heeft het nooit zo heftig gehad. Ik heb het wel eens ergens gelezen dat deze fases er zijn, met meestal erbij verteld dat mamma dan gezien word als een soort "bedreiging" Gelukkig is dat hier dus totaal niet het geval, ze vind mij ook nog steeds erg lief én ik mag ook best met pappa knuffelen, dat vind ze geen probleem als het dan geen probleem is dat ze er gewoon bij komt staan knuffelen ;)  

Ik ben benieuwd hoe lang dit doorgaat, van mij mag dat nog heel erg lang!
En de stoere man? Die is mega trots en voelt zich vereerd (hij moet er namelijk ook nog láng niet aan denken dat ze er met een "vreemde" jongen vandoor gaat ;) )

Picknicken

Wat een heerlijke belofte konden we zondag maken aan onze prinzusjes! De zon scheen en dus na de kerkdienst 's middags maakten we broodjes en "milomade" (zo noemt onze kleine prinzus limonade), gooiden nog een zak chips in de tas én druifjes (heeeel belangrijk, want daar hadden de dames vreselijk veel zin in!). En toen op weg! Naar ons favoriete plekje aan de dijk.
We reden eerst naar het bos, maar daar kriebelde alles en moesten we te lang lopen, en de dames hadden zo'n zin in de picknick dat ze knorrig hun boswandeling liepen.... dat was niet de bedoeling van de gezellige middag en dus terug naar de auto om dan toch maar het plekje op te zoeken die we vorig jaar vonden.
In oktober, de laatste écht mooie zonnige zondag waren we daar terechtgekomen en toen beviel het ons zó goed dat herhaling absoluut geen straf was! (Ik zie nu dat daar geen blog over is, maar op mijn facebookpagina staan de foto's wel, mocht u mij nog niet hebben toegevoegd geef het dan even hieronder aan, dan kunnen we vriendjes worden!)

Nu dus de foto's van afgelopen zondag! Het was weer net zo fijn als een halfjaar geleden!

mams en haar prinzusjes

Onze kleine heidi

Vliegen!

One "big" happy family

En vandaag!!!! Hebben we onze picknicktafel opgehaald!! Wat een heerlijkheid! Kunnen we weer fijn buiten eten!!

En gezellig 's avonds een spelletje doen onder het genot van een drankje, echt genieten!!

Met dit als uitzicht:

Wat een heerlijk begin van de vakantie! Nog een half weekje werken voor de stoere man en dan zijn we heerlijk 3 weken vrij met zn viertjes! Hopelijk blijft die mooie gele bol ook mooi in de lucht hangen!

Nieuwe look en foto's van vaderdag

Zo, het was wel weer eesn tijd voor een nieuwe look. Was wel een klaar met de kleuren (niet met de foto maar die hangt gelukkig nog levensgroot in onze woonkamer ;))
Dus lekker fris, zomers en uiteraard weer met de mooiste meisjes bovenaan ;)

En u wilt natuurlijk ook wel even weten hoe het gaat met de nieuwe bedjes? Nou dikke prima! De dames slapen allebei net als anders (en dat betekend de hele avond en nacht) en 's ochtends liggen ze netjes te wachten tot pappa met ze naar beneden gaat. Het kleine prinzusje zit dan keurig op haar bedje te spelen met haar knuffels... niks eruit komen, niks geen gedoe, alsof ze nooit anders gedaan heeft. Dus wij zijn megatrots! Dat lijkt me logisch ;)
We zijn trouwens wel benieuwd wanneer ze het toch gaat proberen, want je zou toch verwachten dat ze dat es gaat doen ;) Maar dat zien we dan wel weer.

Oh en dan zal ik nog even showen wat de stoere man van de prinzusjes heeft gekregen voor vaderdag... Juffen verdienen een dikke pluim, ze hebben het weer mooi voor elkaar gekregen! Super!

samen ontbijtje gemaakt voor pappa

té grappige foto... beetje boter op haar vingertje hihi

ssshhht.... iedereen klaar?
VERASSING!!!!

HAHA, lag lekker onder jullie bed!!!
(was toch ook wel n beetje zwaar hoor... ;))

lovely little girl...

Enthousiasme straalt ervanaf... Zo lief!!!

Van het grote prinzusje

Van het kleine prinzusje

Meer is niet nodig... zelfgemaakte knutsels, zelfgemaakt ontbijtje en ontzettende blije kinderhoofdjes... wat wil je nog meer...

Vaderdag

Vaderdag, vorig jaar....

[qoute]
Vader versus dochter... wat is dat toch in die relatie... Begrijpen doe je dat alleen als je vader bent van een dochter geloof ik... Wat ik als vrouw erover kan zeggen is dat het speciaal is, een heel bijzondere relatie. Een hele mooie, die je hoe ouder je word steeds meer gaat begrijpen en waarderen.
Als klein meisje is je pappa die grote stoere man die alles kan.
Als pubermeisje schaam je je voor hem vanwege zijn rare grappen, die absoluut "not done" zijn in de puberwereld.
Als verliefd meisje snap je zo ontzettend NIET wat je vader nou toch tegen kan hebben op die mooie, lieve, knappe jongen......
Als pas getrouwde vrouw is je vader de steun als je (samen met je man) even niet meer weet hoe het moet in de grote-mensen-wereld.
Als jonge moeder zie je je vader als de geweldigste opa die je kindje maar kan hebben.
En hoe ouder ze worden, hoe meer je ziet waarom je vader bepaalde dingen zei en deed.

Over vader(dag); 2011

En vaderdag dit jaar...

Tja... Ik kan niet anders dan be-amen wat ik vorig jaar schreef. En dat het bijzonder is dat mijn pappa dit nog heeft kunnen lezen, gewoon voor mijn eigen gevoel is het fijn dat hij wist dat ik hem begreep.

En dit jaar slaan we zéker niet over, de stoere man zal verwend worden door zijn meiden.

En tussen de bedrijven door zal ik vaak even terugdenken aan mijn eigen lieve pappa, precies zoals ik alle andere dagen ook doe...

Weg tralies, het kleine prinzusje is bevrijd!

Vanmorgen werden we wakker door een gebonk... Het was het kleine prinzusje die heerlijk in haar bedje lag te spelen en lekker met haar voetjes tegen de rand van haar bedje bonkte. Niet om aandacht te vragen maar gewoon omdat ze zo lekker speelde... Toen de stoere man haar deur opendeed hoorden we een geschraap over de vloer van allerlei speeltjes die uit haar bedje waren gevallen...

En toen, toen was daar ineens dat moment dat we allebei dachten: het is tijd... We hebben het lang volgehouden en steeds uitgesteld want het is nog best een "dingetje"........
Maar vandaag hebben we doorgepakt... het is zover... ons keine prinzusje gaat achter de tralies vandaan en mag in een peuterbedje... *slik*



Maar dat hield ook in dat ons grote prinzusje ook moest veranderen... zij lag in het peuterbedje en raakte met haar voeten het voeteneinde van haar bed... en dus... verhuizen geblazen. Het ledikant werd gedemonteerd en naar zolder gebracht, het oude bed van mij (die ik van thuis heb meegekregen) ging weer mee terug naar beneden, het peuterbed verhuisde naar de buurvrouw alias het kleine prinzusje en het oude bed van mij kwam terecht in de kamer van het grote prinzusje....

Tja... dat is even wennen... maar de meiden vonden het geweldig. Ze speelden de hele middag boven. Toen hadden wij er nog een beetje een hard hoofd in... overdag lijkt zoiets natuurlijk behoorlijk spannend en leuk, maar zal dat 's avonds nog steeds zo zijn????

Ik kan u melden... het grote prinzusje kwam er nog 2 keer uit... 1 keer voor de WC en een kleine 10 minuten daarna om te zeggen dat ze niet kon slapen..... maar dat deed ze ook vaak toen ze nog in t andere bed lag en nu is het een uurtje later en we hebben haar niet meer gehoord...

Het kleine prinzusje? Die sliep al haast toen ik haar nog even een kusje kwam brengen nadat pappa haar 5 minuten eerder op bed had gebracht... niet weer gehoord... Maar ze heeft vanmiddag ook niet geslapen, dat zal vast wel een beetje meewerken...

Nu zijn we heeeeel erg benieuwd naar morgen... Zal vaderdag erg vroeg beginnen???? Met kleine peutervoetstapjes over de overloop???



Daar zijn we weer!

Zo... Daar ben ik weer!

En we hebben veel in te halen hier zie ik al wel weer.

Als eerst was het een beetje een gekke week, 30 april, 7 mei, 't zij allemaal dagen vol herinneringen. Daarbij kregen zus en zwager een zoontje, de eerste kleinzoon die zijn opa niet zal kennen in het echt (ik ga ervan uit dat hem veel verteld word over zijn opa). Emotioneel dus uitputtend kan ik wel zeggen.

Tja en toen zei mijn lijf: stop. Je kan niet meer. Ik kreeg een keelontsteking en daarbij heeft mijn lijf mij echt compleet teruggefloten. Ik ging almaar door, gewoon doorgaan, het leven gaat door wat er ook gebeurd.

En toen hadden we zicht op een weekend waarin totaal niks gepland was. Heerlijk genieten zouden we, leuke dingen doen samen, doen waar we zin in hadden, als we weg wilden zouden we gaan, als we thuis wilden blijven deden we dat, zo'n weekend waar je je echt op kan verheugen al een tijdje van tevoren. Mijn lijf besloot dat juist dát het moment was...

Vrijdag overdag voelde ik mn keel al wat, maar hé ik heb wel eens vaker keelpijn en dat is lastig maar gaat wel weer over.... tot ik vrijdagavond met 3 dekentjes op de bank lag en het nog koud had... De stoere man zat er in t-shirt naast.... het was niet koud, ik had koorts (en nóg ontkennen he?! ik wilde mn weekend niet verknallen door ziek te zijn... eigenwijs dat ik ben).

Na een rotnacht met koortsdromen en veel gedraai en gewoel, kon ik zaterdag mn bed niet uitkomen. Ik kon amper op mn benen staan, eten en drinken stond me tegen, ik leefde die eerste dagen op appelsap en water.

Zondag was ik het bed zat maar kon nog steeds niet op mn benen staan en heb een kussen en een dekbed mee naar benenden gesleept en heb de hele dag op de bank gelegen.

Maandag nog steeds niet voorbij, nog steeds koorts en een keelpijn dat ik had! Ik kon gelukkig een beroep doen op hele lieve mensen die onze prinzusjes naar school en weer thuisbrachten. Wat dankbaar ben ik daarvoor! Heerlijk dat je er zo voor elkaar kan zijn. Iedereen zegt wel dat je dat gewoon voor elkaar doet, dat dat zo hoort, en andersom zou jij het ook doen enz.enz. en ik weet het allemaal, maar wat voelt het toch fijn als je het nodig hebt het dan ook echt zo blijkt te zijn!

Maandagochtend naar tante dokter geweest, die keek in mn keel en gaf me gelijk een kuurtje mee. Keelontsteking, tja dat wist ik allang, ik hoefde daar geen stokje en lampje voor te gebruiken, goed met mn mond open voor de spiegel staan was voeldoende om hetzelfde te constateren....

Ik heb de rest van de week plat gelegen, vrijdag even naar mn lieve mams geweest, omdat ik het huis na een week wel een beetje boel zat was zeg maar. De muren kwamen op me af, maar ik was kapot toen ik thuis was. Teveel gepraat (tja op een paar woordjes met vrienden die de meiden kwamen halen en brengen en mn lieve stoere man was mams de eerste volwassene waar ik weer mee praatte...) en de weg erheen en weer terug enzenz, het was behoorlijk pittig nog. Zaterdag naar de verjaardag van zoontje van lieve vrienden geweest en 's middags de hele middag op de bank doorgebracht, ik moest echt ongelovelijk energie opdoen.

Zondags werd ons neefje gedoopt en dat was een drukke en zwaar emotionele middag, dus gebroken toen ik thuiskwam. Maaaaaar maandag zelf weer naar school gereden en de meiden gebracht, wat een heerlijkheid! Zo fijn om weer mee te doen aan het dagelijkse leven. Het kost nog steeds wel wat energie allemaal, maar ik merk dat het met de dag beter gaat! Gelukkig maar!

Nu met de zon erbij is het helemaal goed herstellen! Ik geniet me suf en doe alles rustig aan, nu dit hele gedoe nog vers in het geheugen zit luister ik nog extreem goed naar mn lijf, misschien blijf ik dat doen, maar ik ken mezelf.... ben eigenwijs dus dikke kans dat ik straks weer terugval, maar dat zien we dan wel weer.

Vandaag de foto's erbij van moederdag. Een koortsige moederdag, maar wel een met een gouden randje, want oei wat waren de dames toch lief voor mams. En niet alleen op moederdag, maar de hele week dat ik ziek was, ze waren geweldig, Ze knuffelden me heel vaak, vroegen of ik al een beetje beter was en ik kreeg de wereld aan kusjes, ze brachten me bekers water (kleine prinzusje bracht de beker naar de keuken en grote prinzusje vulde de beker en dan brachten ze m weer bij me....) . Ook de stoere man was geweldig, deed boodschappen en verzorgde de meiden en de huishoudelijke taken allemaal naast zijn gewone werk overdag, zo geweldig! Ik heb echt het liefste en beste gezin van de wereld, ik kan me geen betere en lievere man en dochters wensen!

Ik ben een supergelukkig moeder en vrouw!

En die supergelukkig moeder kreeg deze prachtige zelfgemaakte kadootjes van de liefste prinzusjes:

Zelf geschreven... zó lief!

Van het grote prinzusje kreeg ik een zelfgemaakte etagere
inclusief zelfgebakken koekjes!!

Het kleine prinzusje gaf een bloemetje in zelf mooi
gemaakt blikje.

de buit bij elkaar

hartje voor mamma

In de creche van de kerk maakte het kleine
prinzusje deze nog.... zo lief!!

Eens zien of ik weer bij kan komen met bloggen, morgen misschien maar een wirwar van allemaal gezellige en leuke foto's van de afgelopen weken, maar ik beloof niks, er is genoeg te doen nog en we krijgen logees dus wie weet lukt bloggen niet eens...

Anders ziet u ze vast snel een keertje (of neem eens een kijkje op mn facebook of hyves, daar staan ook veel foto's!)

Wanneer een talent een generatie overslaat.

Okay... ik beken... Ik ben geen heldin in het huishouden... Ik weet wel leukere dingen te doen dan het weghalen van stof, spinnenwebben, rondstrunen door het huis met stofdoek, zeem, spons, enz. in de ene en emmertje sop in de andere hand, en dan nog weer terug naar beneden voor de stofzuiger.... en dan boven weer bedenken dat die ene spuitbus nog op het aanrecht staat.... kortom: ik ben al moe voor ik überhaupt begonnen ben... 
En kom nou niet aan met: "Maar als je het bijhoud dan...." Die zin heb ik al vaak genoeg gehoord en is niet van toepssing op mij... Ik probeer het heus maar het is gewoon niet mijn ding...

Sinds vandaag heb ik er een IETS nadruk op iets!!! andere kijk op gekregen...
Het schoonmaakgen schijnt een generatie over te slaan (in mijn geval... ik weet niet hoe mijn zus daarover denkt inmiddels met haar 2 pubers en 1 "bijna" puber in huis ;))

Mijn lieve meiden hadden het geniale plan opgevat dat ze wel wilden schoonmaken... "mogen we een emmer water en doekjes mam? " Normaal gesproken juich ik dat gelijk toe, ware het niet dat het nu bijna tijd was om te eten en dus heb ik ze beloofd dat we snel eens samen hun kamers zouden gaan poetsen... tjonge wat had ik gezegt... Ik móést er wel een dag erbij vermelden anders werd ik gek.... Steeds weer vroegen ze: gaan we dan nu????.....
Nou vanochtend kregen ze dan eindelijk hun zin. Mams moest eraan geloven en eerlijk waar: Wat hebben we het gezellig en leuk gehad. Die meiden laten me versteld staan van hun kunsten op huishoudelijk gebied...
Het kleine prinzusje is wat aan de kleine kant om precies te begrijpen wát ze nu deed maar met een doekje in haar handjes vroeg ze me steeds: "moet ik deze ook zoonmakuh?" En werkelijk: ze kwam precies met de dingen aan die ik normaal gesproken vergeet (ik bedenk me dan 's avonds bij het naar bed gaan bijv dat het traphekje niet is gebeurd... daar dacht zij iig wél aan dus vanavond loop ik tevreden langs het traphekje: die is iig gedaan ;))
Het grote prinzusje heeft een magisch talent voor opruimen.... dat móét ze wel van haar vader hebben.... zoals zij alles netjes op stapeltjes aan de kant legt en dan een doekje pakt, oppervlak netjes schoonmaakt en de stapeltjes keurig netjes georganiseerd weer terug legt.... dat heb ik alleen de stoere man wel eens zien doen... (hij doet hier thuis de kasten met papieren rommel uitzoeken... dit omdat hij kan weggooien en ik dus abosluut niet... op een uitzondering na... zo'n uitzonderingsdag die je ten volle moet benutten wil je een beetje normaal kunnen blijven wonen ;) )
Het enige verschil tussen vader en dochter is dat ze dan wel organisatietalent van hem heeft overgenomen maar míjn bewaar"drift" (en die dan ook nog in het kwadraat, vréselijk wat zij allemaal bewaart.... maar okay, ze ruimt het wél netjes op in doosjes en mapjes, dat dan weer wel ;))
Mijn bewaardrift neemt daardoor wel weer af... is een voordeel ;)

Volgens mij sla ik door... een paar foto's van mijn hardwerkende prinzusjes, onze bovenverdieping weer netjes en schoon. Deze mamma is weer ontzettend trots!!!!

Sorry... meer foto's zijn er niet... we waren hard aan het werk... :p

Kattenkoppie...

Even laten zien hoe trots ik ben op de stoere man!
Tekenen is een hobby van hem, de inspiratie is er niet altijd maar áls het hem eenmaal te pakken heeft dan komt er ook wel écht wat uit zeg maar!
Strip's tekenen doet hij al zijn hele leven, er ligt hier een map met hele tijdschrijften die hij samen maakte met zijn broer en zus. Nu tekend hij nog steeds graag strips maar heeft zich bij 1 thema gehouden, 2 figuurtjes die telkens terug komen. Misschien laat ik die nog een zien, ik heb ze nu niet bij de hand...

Wat ik vandaag wil laten zien is een ander kunstwerk.Vanaf een foto van de jonge poes van onze broer en schoonzus tekende de stoere man deze:

En hier de tekening met het voorbeeld:



Thuis

...Thuis...
We zijn er in deze week achter gekomen dat er toch heel wat meer schuilt in dit ene woordje dan we dachten... Iedereen heeft het misschien al wel gehoord of begrepen via andere berichtjes op het internet. Dat waren kleine en korte stukjes tekst...
De stoere man zei terecht dat het verstandig is het verhaal op te schrijven typen want dat werkt voor mij vaak heel erg goed. Ik houd ook niet voor niets een blog bij, dat is voor mij mijn hoofd leegmaken zodat ik niet lig/zit/sta te malen en piekeren.

Juist ja.. thuis... Wij waren even weg van thuis, heerlijk een weekje genieten van elkaar, het weer, een andere omgeving en vooral: geen televisie, geen internet!
En wat was die week heerlijk! Daarover zeker meer in n volgend blog!

Zaterdag de 27ste (onze trouwdag ook nog es, de zevende alweer!!!!) gingen we weer terug, hoeveel we ook genoten op de camping, we hadden vreselijk veel zin om weer naar ons eigen huisje te gaan. Lekker relaxed alles beetje opruimen, lekker eten, kindjes douchen en op tijd naar bed (want op de camping was het elke dag laat aangezien ze bij elkaar op de kamer lagen...) en dan lekker onderuit op onze eigen bank, genieten van de tv, foto's kijken op de laptop, misschien al een eerste logje typen enzenz... Ons ideale idee van thuiskomen... Maar man dat liep even anders zeg!
Ik grapte nog toen we ons dorp inreden: "Ik zie ons huis! Hij staat er nog!" Dat is toch iets wat wel es door je hoofd gaat als je een langere tijd van huis bent..
Het kleine prinsesje was in de auto in slaap gevallen en sliep nog, ik opende de deur en het grote prinsesje liep met me mee naar binnen... Ik liep de kamer in en schoof de tv in een automatisme naar achteren, wat achteraf bekeken misschien niet echt handig was. Ook achteraf bekeken vond ik het best raar dat de tv naar voren stond... Het grote prinsesje liep gelijk door naar achter, ook iets waar je achteraf over nadenkt... waarom deed ze dat... Maar ze zei ineens: "He! het raam is open"  Nou en dat kan dus niet... in ons schuurtje kan geen raam open... dus wij kijken en ja hoor... " Ja er is ingebroken"  zei de stoere man... Wat klinkt zoiets dan angstig, vreemd en als een klap in je gezicht...

Wij keken natuurlijk gelijk om ons heen en ik zag gelijk dat onze laptop miste... weg! Met al onze foto's!! Oh mehn nee toch.... Gelijk politie gebeld terwijl de stoere man alvast wat tassen naar binnen bracht, tja je moet toch iets doen... Toen ik opgehangen had zei de stoere man: "Blij dat je laatst nog een up-date hebt gemaakt op de externe harde schijf"  Waarop ik zei: "Maar waar is die eigenlijk?" Juist. Ook weg... Toen brak ik... Besefte me gelijk dat alle foto's weg waren... De geboorte van het kleine prinsesje en zoveel andere herinneringen allemaal zomaar weggehaald door 1 of andere onverlaat die niet snapt wat hij/zij aanricht.

De politie kwam, Grissom de TR kwam, niets konden ze vinden of voor ons doen. Ja aangifte opstellen en verder niets...
Het maakte indruk op ons allemaal. Het grote prinsesje had moeite met slapen en wilde graag dat pappa alle kasten even inkeek of er niet iemand in zat... 's nachts kwam ze bij ons en mocht ze bij ons slapen (regel bij ons dat dat alleen bij hoge uitzondering mag... u snapt dat dit zo'n hoge uitzondering was), als we even weg gaan en weer terug komen loopt ze eerst naar de achterdeur om te zien of het raam nog heel is, en als we wat kwijt zijn zegt ze: "Mischien heeft die boze meneer/dief de ene keer heet ie boze meneer en andere keer dief dat ook wel meegenomen"
De stoere man en ik sliepen de eerste nacht bijzonder slecht, steeds lagen we te malen en piekeren over hoe dit toch kon gebeuren en wat doen we de volgende keer anders enzenz.
Het kleine prinsesje was nog redelijk rustig, die snapte nog niet wat er was, wel dat er wat was trouwens, dat voelen ze haarfijn aan. Pappa en mamma zitten niet lekker in hun vel en dat merken ze echt wel! Ze is deze week ook 2 nachten wakker geworden, sliep wel gelijk weer na een knuffel en kus, tja en zeg maar of dat daar mee te maken had of niet...

Gelukkig kwamen we er in de loop van deze week achter dat er nog een heleboel foto's terug te halen zijn, de geboorte van onze kleine prinses staan nog op een harde schijf die bij mijn pappa is, en we hebben ook heel veel op de computer die er nog wel is gelukkig staan. Al met al komen we erachter dat er uiteindelijk maar hele kleine stukjes echt weg zijn. Hele opluchting! De stoere man heeft wat aanpassingen in huis gedaan, voor onze veiligheid, altijd achteraf gedoe maar toch een fijn gevoel.

Tja en zo heel rustig aan beginnen we het gevoel te krijgen dat ons huis weer ons thuis is. Het idee dat er gewoon iemand aan je spullen heeft gezeten, rustig aan door je huis heeft gelopen en heeft gezocht naar dingen die hij/zij waardig vond om mee te nemen, niet denkend aan de waarde die het voor ons heeft... Hij/zij heeft gelukkig niets op de kop getroken alleen wat kabeltjes bij de tv eruit getrokken enz

Maar laten we positief blijven, het huis is er nog en het allerbelangrijkste: wij zijn er, gezond en wel, alle 4 en bij elkaar! Dat is wat ons deze week telkens bij een dip weer op de been hielp. We zijn dankbaar! We komen er wel, het is een week geleden en het voelt al zoveel beter dus we hebben er alle vertrouwen in.
Laten we hopen dat degene die dit gedaan heeft berouw krijgt en gaat beseffen wat hij/zij gedaan heeft. Ook al krijgen we de foto's en bestanden er niet mee terug het zou toch fijn zijn als hij/zij niet nog meer mensen zo bang maakt...
Ik kan het alleen maar hopen en ervoor bidden...

Vakantiedagboek deel 4

Meer collages!! Leuk om te maken, nog leuker om te delen vind ik! (als het te klein is klik dan op de foto, zo word de foto groter en duidelijker)

*grote prinses kleurde een regenboog en een popje en showt 'm trots aan de camera.

*Bovenste 3 foto's: ons kleine prinsesje die zich voor het eerst zelf waagde op de glijbaan!

*vriendinnetjes! 2 kleuters, 2 peuters, samen zwemmen, samen aan de tafel. Heerlijk stel!

*onderste 2 foto's: samen kleuren

rechtboven: ze kan het!!!!!!!! ze fietste zo weg op dit kleine fietsje!! TROTS!

Bij opa en oma W. Daar kwamen tante L. en haar 2 mooie mannetjes ook even langs en dus weer heerlijk spelen samen.

Foto's hebben geen uitleg nodig geloof ik... spreken voor zich...

Met oma W. naar het zwembad. De meiden hebben genoten, met blauwe lipjes maar toch doorzetten, wat heerlijk!! Ook hier spreken de foto's voor zich geloof ik...

En toen ging het grote prinsesje uit logeren bij opa en oma E. en waren we alleen met ons kleine prinsesje. Wat genoot het dametje van haar alleenrecht. Niet hoeven luisteren naar wat je grote zus allemaal wil dat je doet, pappa en mamma voor jezelf hebben, wat een heerlijkheid! De week ervoor zaten we midden in een peuterpuber-fase maar die was verdwenen in dat weekend...

*kleine foto's linksboven: kleuren aan de grote tafel en gekke bekken trekken

*rechtsboven: daddy-daughterlove

*rechtsonder (minifoto) lekker soep eten

*linksdaarvan: kusje!!!

*middenonder: Sterkte grote prinses tilt haar eigen logeertas

*linksonder: samen met onze kleinste dame... leuk om daar ook een foto van te hebben, we hebben er ook best veel van ons met het grote prinsesje dus ik voel een vergelijkingsfoto aankomen...lol

*midden boven: De gezusters weer compleet, wat heerlijk dat ze er na 3 dagen weer was. Niks geen problemen gehad, geen moppers of in-de-haren-vlieg-gedoe, heerlijk! Kwam precies op een goed moment dat logeren. Wilt u daar trouwens foto's van zien? Klik dan hier klik op foto's en eventueel op filmpjes want er is ook een mooi filmpje gemaakt!



Vakantiedagboek deel 3

Tja ik loop dus weer es schandalig achter... story off my blog de laatste tijden he? Maar ik laat toch wat zien. Heb wat collages in elkaar geknutseld om u een kijkje te gunnen in onze vakantie.

Komen ze:

*mooi klein prinsesje met koekje

*hoe ik mn dagen start

*hele duplosteden worden gebouwd

*zwevend groot prinsesje

*pappa was bij vriendjes aan het helpen en kwam niet thuis te eten en dus aten wij 's middags warm, om 's avonds met een warm broodje lekker op de bank naar Rapunzel te kijken! Was super geslaagd!

*dansende prinsesje 

*Lekkere rommel maar heerlijk spelen bij opa en oma met oude speelgoed van pappa, oom R. en tante H. *opa zoals wij hem regelmatig zien ;-) *klein prinsesje speelt samen met oma met de knuffels, met véél fantasie *en het grote prinsesje wil dat dan natuurlijk ook even proberen *ondertussen duikt de stoere man in de fotoalbums, en laat ons mee genieten van alle mooie verhalen van toen ik en de prinsesjes nog niet in beeld waren.

*samen spelen aan de grote tafel *mooi groot prinsesje *de stoere man aan het gamen *mooi klein prinsesje *hoe stoer dat het kleine meisje ook op een grote stoel aan de tafel zit... Doet ze zelf... zal dat betekenen dat het niet lang meer duurt voor de kinderstoel eruit gaat??? 

 Zo genoeg te kijken voor nu denk ik he? Vanmiddag maak ik denk ik nog een nieuwe, heb nog meer klaarstaan dus hou me in de gaten!

Als je de fotocollages groter wilt zien dan kun je erop klikken ;)

Qua lay0out is dit niet precies wat ik in gedachten heb maar het schijnt dus nogal lastig te zijn om teksten naast foto's te plaatsen... jammer want het zou er leuker uitzien als dat wel kon... maar ach zo kan het ook toch?

Een plakkerig festijn (deel 1)

Meloen eten is een grote hit hier... Vorig jaar konden we na het eten als toetje n halve meloen op.... nu werd dat een hele... De meiden zijn er dol op, net als paps en mams... En meloen eten? Dat doen je niet netjes voorgesneden op een bordje met een vorkje prikken... nee, heerlijk met je handen van de schil af eten... Vooral het kliederen maakt het tot een waar feestje! Zie de dames eens genieten!

En he! Kijk es terug in de tijd (mei 2008) en wat kom je dan tegen:

De stoere man keek even vreemd toen hij deze foto zag... Er leek iets niet te kloppen... Toen vertelde ik hem dat dit ons grote prinsesje was... Het werd even stil, de stoere man boog zich verder naar het beeld toe en verbaasde zich over het klooneffect wat hier in huize E. ontstaat.... Grote prinsesje lijkt erg op haar mams, maar het kleine prinsesje lijkt steeds meer op haar grote zus... Tjonge... lopen er gewoon 3 bijna dezelfde meisjes rond in dit huis... Gelukkig hebben ze ook écht genen van hun pappa meegekregen, dat maakt ze uniek en heel bijzonder. Maar toch... als ik ze aankijk heb ik, hoe ouder ze worden, steeds meer het idee in een spiegel te kijken... Op dit moment het meest bij het grote prinsesje... maar zoals u ziet zal dat bij het kleine prinsesje vast net zo gaan... En dát lieve mensen is iets wonderlijks...

Van meloen eten naar het wonder van de schepping en van leven... hoe mooi kunnen die kronkels zijn. Gewoon niet wetend wat er komt begin ik met schrijven en het eindigt altijd weer verassend... zelfs voor mij... Hoe leuk is dat!

Vandaag kreeg u het idee voor een lekker plakkerig toetje... ik hoop snel een net zo lekker kliederig hoofdgerecht te bloggen... Lekker verkeerde volgorde maar hé! That's me, ik hou wel van een beetje anders dan anders..