Fotodagboek dag 5

Terwijl de kindjes alweer een dag school achter de rug hebben en we dus het ritme weer terug hebben maar even de laatste foto plaatsen. Wat was het een fijne week!!! Afgesloten met een prachtig mooi weekend. Nu weer rust (ahum) ritme en regelmaat, ook wel weer fijn!

In het begin van de vakantie zagen we de narcisjes uitkomen, maandagochtend was er niks, 's avond toen ik uit m'n werk thuiskwam zag ik een knop en dinsdagochtend was het een bloem... fascinerend schouwspel vonden de prinzusjes en keken er met veel bewondering naar....

mooi!!

Fotodagboek dag 3 & 4

Woensdag en donderdag

Ook weer van die fijne dagen vol gezelligheid!

Fotodagboek dag 1 & 2

Een foto dagboek van de vakantie.

Een vakantie waarbij het weer zich aanpaste aan de naam, echt voorjaar!

En waarin wij niet veel bijzonders deden, maar juist dát maakte het zo fijn.

Meer zeg ik niet, is niet nodig ook, de foto's spreken voor zich lijkt me ;)

"Cal" in de wacht en 't kleine hulpje

Deze week even geen Cal... De steek van de week is een heel moeilijke, daar moet ik écht even goed voor gaan zitten. Ondertussen staat de steek van week 5 ook al klaar.... maar ik haal het wel weer in hoor! De deken staat even in de wacht, er kwam een belangrijk ander project tussendoor waar ik helaas nog niets over kan zeggen.... *spannend!*

 

Maar ik wil tóch even mijn lieve kleine prinzus laten zien die zó ongelooflijk haar best heeft gedaan vanochtend in de kerk. Ze wist even niet zo goed wat ze moest toen haar vriendinnetje halverwege de ochtend weg ging, en kreeg toen een mooi klusje... Wat voelde ze zich belangrijk! Zo leuk om te zien!

 

 

 

Helaas is ze nu heel zielig... met een heel erg zeer oortje lag ze vanmiddag op de bank, nu na een 2de molletje en 2de keer druppels in oren en neus speelt ze gelukkig zonder pijn met haar zus aan de grote tafel. Hopelijk blijft de pijn ook lang weg!!!


Edit 01-02-'14
Ik vraag me af hoeveel oorpijn ze écht heeft... Toen ze gister moest gaan opruimen begon ze ineens weer hard te huilen vanwege de oorpijn... Toen alles was opgeruimd kon ze weer lachen... Gisteravond werd ze wakker in een nat bed, maar we hoorden haar niet over oorpijn...
Dan begin je toch te twijfelen hoe erg het eigenlijk is... Als het haar uitkomt is de pijn ineens weer heel erg...
Vannacht werd ze toch ook nog weer wakker van de oorpijn, dus de pijn is er wel, maar ik vermoed dat het niet zo erg is als ik in 1ste instantie dacht...
Dat kan ze namelijk heel goed.. mij in de war brengen... Brengt ze zichzelf best mee in lastige posities hoor... Want ik ben bij haar altijd voorzichtig voor ik haar echt geloof... bijvoorbeeld als ze een reactie krijgt op een nootje... dan gaan niet gelijk alarmbellen rinkelen, want ze is een ster in overdrijven zodat ze volledig de aandacht krijgt en geknuffeld en vertroeteld word... (In het geval van dat nootje was het dus wél echt heftig...)

Maar ze heeft vanochtend tot kwart over 8 geslapen (wie belt de krant!) en nu mag ik haar voorzien van een ontbijtje... Haar oor doet nog steeds wel pijn hoor!! (zegt ze... ;) )

Back to basic...

Op de oudjaarsavond van ons klein prinzusje, terwijl ik nog redelijk wat verjaardagsvoorbereidingen had gepland word het ineens aardedonker... Gelukkig was de lucht helder en verlichte de maan het dorp nog een beetje maar verder was er geen licht... Alles was uit.... en dat 3 uur lang!

 

Het kleine prinzusje zou vroeg naar bed gaan (mede ivm alle gebeurtenissen van gisteravond) zodat ze morgen uitgerust haar verjaardag kan vieren.... dat ging dus niet lukken, want alle lichtjes uit betekend ook haar nachtlampje en de overlooplamp (die elke avond tot wijzelf naar bed gaan aan blijft ) uit... en dus de optie om haar gewoon op bed te leggen hadden wij al snel uitgesloten. Dus op de bank, met een dekentje. En het duurde maar een klein uurtje voor ze ook echt was vertrokken... gelukkig maar. ze had het nodig!

 

En eigenlijk was het wel gezellig, overal kaarsjes (weet je eigenlijk wel hoeveel licht 2 kleine waxinelichtjes geven? ) aan  en in de kamer de op accu werkende bouwlamp van de stoer man, die geeft me toch een partij licht!! Ideaal!

Dus we konden gewoon wat lezen en kletsen... voorlezen vooral, dat vroeg het grote prinzusje en ik gaf haar groot gelijk! Niks geen afleiding omdat we toch niets konden (stofzuigen, strijken enzenz)

Terwijl ik haar voorlas ging de stoere man weg om naar de verjaardag van een vriend te gaan en zette ik heerlijk kneuterig de ketel met water op t vuur, voor t grote prinzusje een kopje thee voor mij een kopje koffie, met een dekentje over dicht tegen elkaar aan lekker voorlezen en kletsen. Haar lekker vertellen wat het kleine prinzusje morgen gaat krijgen. Dat vind ze zó leuk, betrokken worden bij zulk soort "geheimen"

 

Na 3 uur sprongen de lampen (en de andere apparaten) weer aan. Het kleine prinzusje werd een beetje boos maar toen ik vertelde dat ze maar lekker moest slapen en dat ze dan wakker zou worden als 5 jarige knikte ze erg blij en ging ze lekker liggen.

 

Gelukkig is de stroom er weer. Het was wel even leuk, maar na 3 uur begint het toch best aardig koud te worden en is de charme er snel vanaf...

 

Maar we onthouden de knusse gezelligheid:

 

 

 

 

(Voor alsnog word ik wel weer blij van blogjes schrijven...

Ik beloof niets maar ik krijg het oude vertrouwde bloggevoel weer een beetje terug... wat vinden jullie?)

 

Toch weer allergie....

Wat kan een avond anders lopen dan je had gepland... Tijdens het avondeten kreeg het kleine prinzusje een heftige reactie op cashewnoten... Heel erg spugen, erg moe, zich geen houding weten en daarna kwamen de bulten... Ze was zichzelf niet, praatte niet knikte alleen op vragen....

Naar de hapost geweest waar ze een spuit kreeg, daarmee zagen we al vrij snel dat de plekken minder werden, maar het spugen bleef ze doen en er kwam ook diarree bij... contact met zh gehad of ze moest komen maar ze mocht gelukkig mee naar huis. Ze wilde graag naar bed, had het ontzettend koud en een halfuurtje later weer spugen en diarree... nu ligt ze weer in een schoon bedje te slapen.... hopelijk heeft ze nu alle sporen eruit gewerkt en kan ze lekker slapen om bij te komen.

Morgenochtend naar de HA om te controleren en een verwijzing te krijgen voor een afspraak in het ziekenhuis om te kijken hoe nu verder. Ze mag absoluut geen noten oid nu want de volgende keer kan het ook problemen gaan geven aan haar slijmvliezen en kan ze benauwd worden e.d. Dat kan dus erg gevaarlijk zijn...
Voor nu zijn we dankbaar dat ze weer in haar eigen bedje ligt.... en dat ze zoals het nu lijkt gewoon haar verjaardag kan gaan vieren zaterdag!

Te vroeg jarig...

Feestmaand en vakantie zijn over, het gewone leven is weer begonnen. De mooie lege pagina's van de agenda hebben zich op wonderbaarlijke wijze alweer helemaal gevuld, ook de eerste week van het jaar zijn we daaraan niet ontkomen... En ondertussen proberen we ons voor te bereiden op het grote "ik-word-5-feest" van onze kleine prinzus... Het wil maar niet lukken, en dat heb ik nou elk jaar weer...

Het meiske kwam 4 dagen voor de uitgerekende datum ter wereld en na haar grote zus die 8 dagen te laat kwam was dat voor ons een totale verrassing... We hadden er nog niet echt (echt niet) op gerekend... Toen was ze dus al een lekker eigenwijsje... :)

Maar het vervelende is nu dat het mij sindsdien elk jaar weer overvalt die datum... Ik heb altijd het idee dat ik na oud en nieuw genoeg tijd heb... heb ik ook echt wel en nu ik het voor de 5de keer organiseer, kan ik me er ook wel iets op instellen maar tóch overvalt het me elk jaar wéér....

Maar goed, we hebben dus feest... de kado's hebben we gelukkig al, (ingeslagen tegelijk met de kado's voor 5 dec en de verjaardag van het grote prinzusje) maar er moeten nog nieuwe feestkleren gekocht en taarten, traktaties en een huis visiteproof gemaakt worden....

.....wat dóé ik hier nog.....

 

 

Love is in the air!

Het kleine prinzusje is ineens helemaal smoorverliefd. Hoe leuk is dat!
Het leukste is dat ze niet taalt naar jongens, die slaan namelijk tegen haar voorhoofd of zeggen "kleine baby" tegen haar, dus jongens zijn vervelend! Met 1 uitzondering!
Haar eigen liefste pappa.

Een paar weekjes is het nu al aan de gang. Haar klasgenootje T. wilde in de huishoek vadertje/moedertje spelen met haar, maar "daar had ik geen zin in. Ik heb 1 keer ja gedaan maar nu wil ik niet meer, hij vraagt éhlkuh keer weer! Ik zeg dan gewoon nee!"

Ik denk dat dat het begin was, maar dat zeg ik nu. Toen had ik er geen erg in, ik bedoel het kan toch dat je geen zin hebt om met iemand te spelen.
Maar nu staat ze elke dag op pappa te wachten, ze hoort zijn auto aankomen óf de sleutel in de deur en rent gelijk naar hem toe om zijn eerste knuffel in ontvangst te nemen. Het grote prinzusje en mij op de 2de en derde plaats achterlatend.... ;)
Vandaag vroeg ze om kwart voor 4 "waarom duurt het zo lang voor pappa thuiskomt?" (de stoere man komt altijd om 17u thuis ;) ze moest dus nog "eventjes" wachten )

Aan tafel gaat het gesprek wel eens over verliefd zijn, vooral nu er op school over verliefd zijn en trouwen gewerkt woord door het kleine prinzusje (want: haar juf gaat trouwen over 2 weken!!!!)
Het grote prinzusje is nog steeds in de veronderstelling dat ze gaat trouwen met haar vriendje waar ze in groep 1 vanaf het begin naast kwam te zitten. Dat hij uiteindelijk wel doorging naar groep 3 en zij niet (en ze elkaar dus bijna niet meer zagen), maakt niks uit, als je haar vraagt met wie ga je trouwen dan later? Dan is haar antwoord steevast J. (met erachteraan "als hij niet nog steeds met L. wil trouwen" hahaha ) Als het kleine prinzusje gevraagd word of er ook leuke jongens in de klas zitten waar ze misschien wel mee zou willen trouwen dan zegt ze "nee" Als we dan vragen met wie ze dan wel gaat trouwen dan is haar antwoord: "Met pappa!" met een kleine verlegen lachje naar de stoere man ;) Haar schattige blik die niemand kan weerstaan ;)
Vandaag vertelde ze: "Pappa is flieft op mamma, ik ben flieft op pappa en ik ga met hem trouwen"

En zo simpel is het dus! Er word helemaal niet moeilijk over gedaan dat hij "flieft" is op een ander, zij gaat toch lekker met hem trouwen.

Ik smelt elke keer weer, het is zo geweldig schattig die volle overtuiging!
Dit is iets nieuws voor ons, want de grote prinzus heeft het nooit zo heftig gehad. Ik heb het wel eens ergens gelezen dat deze fases er zijn, met meestal erbij verteld dat mamma dan gezien word als een soort "bedreiging" Gelukkig is dat hier dus totaal niet het geval, ze vind mij ook nog steeds erg lief én ik mag ook best met pappa knuffelen, dat vind ze geen probleem als het dan geen probleem is dat ze er gewoon bij komt staan knuffelen ;)  

Ik ben benieuwd hoe lang dit doorgaat, van mij mag dat nog heel erg lang!
En de stoere man? Die is mega trots en voelt zich vereerd (hij moet er namelijk ook nog láng niet aan denken dat ze er met een "vreemde" jongen vandoor gaat ;) )

Een k(sch)attig kadootje en meer

Een tijdje geleden maakte ik voor onze dames deze schattige katjes:

Ze heten: Amineko en zijn écht een hit in haakland... Het beestje komt eigenlijk tot leven zodra je m in elkaar zet. Hij heeft zijn eigen boek, waarin je verschillende gezichtsuitdrukkingen kunt vinden en een grotere uitvoering. De kleinere is dus gratis. Ik vond 't patroon bij haar, zij was zo vriendelijk om een nederlandse vertaling te maken van het al bestaande Engelse en Japanse patroon.
Mocht u zich echt afvragen wat er dan zo bijzonder is aan Amineko's zou ik zeggen: google het eens en u ziet het wel verschijnen. Het beestje "helpt" en onderneemt van alles... Bizar? ja dat wel maar oh zo grappig ;) (als ik het zo eens opschrijf besef ik dat het voor iemand die het niet kent echt heel erg bizar moet overkomen, alsof ik gek ben.... tja ben ik misschien ook wel een beetje hihi)

Oma vond het beestje zó leuk dat ze me vroeg of ik er 1 voor haar wilde maken. En aangezien ze vandaag 88 is geworden was dat natuurlijk een mooi kado! Hij nam een pakketje met allerlei lekkernijen en knutsels van de meiden mee:

Oma was er superblij mee en noemde hem Max (tja dat hoort zo, hij moet écht een naam krijgen.... )

 

 

Ik zal later nog eens wat meer laten zien van de avonturen van onze Amineko's ;)

Want nu wil ik nog iets anders moois laten zien:

 

Aangezien wij uit eten gingen (voor de verjaardag van oma) met alleen volwassenen (onze prinzusjes in een restaurant is geen optie! Daarbij is het huisje van oma te klein als er al een aantal volwassenen zitten, er is dan geen ruimte om te spelen voor kinderen) kwam mijn lieve mams oppassen op de prinzusjes.

De 3 dames hebben het erg gezellig gehad, de prinzusjes mochten kiezen wat ze wilden eten, oma kookte lekker, wandelde, speelde met ze in de speeltuin, las ze voor en heeft ze heerlijk verwend. Zo verwend zelfs dat de dames vertelden dat ze hadden afgesproken met oma dat wij nog maar eens weg moesten gaan... dan kon oma weer komen oppassen ;) Dus....

 

We hebben oma verwend met dit kunstwerkje:

De prinzusjes vingerverfden de wasknijpers, en plakten er glimmertjes op, ik plakte ze vast op een stukje stevig karton. Daarna zakjes thee en kersenbonbons erop en we maakten er een leuk doorzichtig folie omheen en maakten het af met een eigen geschreven briefje van het grote prinzusje.

 

Zonder dat we het hebben gezegt schrijft ze eerst de naam van haar kleine zus en dan pas haar eigen, vond ik opvallend mooi om te lezen! (ik zal het ooit wel eens genoemd hebben, want dat zal ze toch niet uit zichzelf doen lijkt me... maar dan onthoud ze dat toch schijnbaar wel voor altijd!)

 

En dit idee komt niet van mezelf maar van tante Elizabeth. Ze heeft veel simpele, goedkope, prachtige ideeën om je huis op te fleuren, zelf tassen te maken en ga zo nog maar door. Het idee komt van haar, de uitvoering is voor jezelf, maar het is écht niet moeilijk! Echt een aanrader om even op haar blog rond te neuzen!

1 klein klaagblogje over 1 klein peutertje

Even ter inleiding:
>Wie wint... winnen is een rotwoord in deze, want het gaat niet om winnen of verliezen, dan weet u even dat ik dat heus wel weet ;)
>Ik moet het gewoon even kwijt... lang verhaal, leuk voor later, goed om nu even te spuien...Sorry voor mijn klaagzang, dapper als je het uitleest, maar voel je niet verplicht! ;)


Het dametje vond/vind het nodig om 's ochtends aan de ontbijttafel voornamelijk alleen maar te praten en iniminimuizenhapjes te eten. Dit had tot gevolg dat ze om kwart voor 8 met moeite het brood binnenhad (dat de stoere man om half 7 al voor haar had neergezet) én er waren al heel wat harde woorden gevallen en huilbuien voorbijgewaaid...
Dat ging niet meer... elke ochtend met mot beginnen is niet gezellig en nee ik bedoel er niet mee dat het altijd gezellig moet zijn 's ochtends, er zijn natuurlijk altijd ochtendhummetjes maar die moeten niet doorslaan zeg maar.
Goed, we bedachten een nieuwe regel. Zodra ik beneden kom (half uur nadat de stoere man met het kleine prinzusje naar beneden gaat) en ik zie dat haar brood nog lang niet op is zet ik de wekker op een kwartier. Dat kwartier heeft ze dan nog om dr brood op te eten. Als de wekker gaat en het broodje is nog niet op dan gaat ie in een zakje in de koelkast. Zodra we gaan koffiedrinken dan krijgt zij haar boterham weer voor zich, eerder dan dat die op is komen er geen koekjes of snoepjes op tafel, niet voor haar dan... voor mij en anderen die eventueel aanwezig zijn op dat moment wel! Simpel.

Het werkt prima... bijna te goed... Je zou denken dat ze zodra ze ziet dat ik een koekje bij de koffie pak ze wel erg baalt....niets is minder waar: ze zag me een koek eten maar nam uitgebreid de tijd haar broodje op te eten, ze zei verder niks.
Een uur(!) later zegt ze: "ik heb mn broodje al op" (let u vooral ook even op dat woordje "al" ugh) (bedenk hierbij ook een triomfantelijke en trotse blik... een prestatie van formaat vind ze het zelf...)
En daar kwam achteraan: "Ik wil nu wel een ontbijtkoek, want jij had er net ook eentje zag ik" (ja volzinnen ja... steeds vaker).......

Dan vraag ik me af... wie houd wie voor de gek... Werkt de nieuwe regel? Of heeft madam nog steeds de touwtjes in handen.... Mijn gevoel zegt nl dat laatste... maar aan de andere kant, het gebeurt nu wel zoals ik dat zeg... Misschien moet ik er wel aan wennen dat dit meisje gewoon stoicijns is en zich totaal niks van iemand wat aantrekt... ze houd zich aan de regels als het echt niet anders kan, als ze ook maar 1 kans krijgt gaat ze door het lint en krijst ze de boel bij elkaar dat ze het niet leuk vind....

Oh en denkt u dat de mot nu voorbij is 's ochtends? Nope! Not! Niente! Nein! Nee dus...
Ze zoekt wel andere punten om mot te krijgen...
Kleren aantrekken duurt eeuwen, ze gaat staan huilen als het niet lukt terwijl we, ik denk inmiddels al wel duizend keer, hebben gezegt dat ze dan gewoon moet vragen.... maar nee mevrouw zet een keel op en denkt dat haar bedienden dan gelijk naast haar staan en haar in de watten leggen... (ik ben van mening dat ze best al veel zelf kan met haar 3,5 jaar, en ik heb ook nog een ander dametje die ik moet helpen en aandacht moet geven).
Is dat probleem opgelost (lees: met moeite is madam aangekleed meestal door mij omdat zij het volgens eigen zeggen niet kan óf ik vind dat het te langzaam gaat, aangezien ze alles ziet en hoort en overal over meepraat maar ondertussen met een broek of shirt in handen staat te zonder daar iets nuttigs mee te doen... en werkelijk zo kan ze écht een tijdje staan) krijg je het punt in de ochtend van het haren kammen......... elke ochtend zie ik er weer tegenop... als ik vraag: "wil je even naar voren kijken?" begint het gegil al: "maaaaaaaaaar het doet zeeeeeeheeeeeeer!!!!!!!" en als ik dan probeer uit te leggen dat ik zachtjes zal doen en dat ze alleen maar even hoeft mee te werken want dan gaat het sneller, dan schreeuwt ze erdoorheen, ik krijg de kans niet mn zin af te maken.... wat zeg ik? Zodra ik een poging waag mn mond open te trekken begint ze al te schreeuwen.... Maar ook dat gaat voorbij en met hangen en wurgen zijn we dan aanbeland bij het tandenpoetsen. Dit mag ze 's ochtends zelf doen, maar ook daar vind ze wel weer iets om over te gillen.... welke kruk moet ik pakken ( "kijk es achter je daar staat ie" ) ik kan het niet zelf erop doen ("vraag eerst eens om hulp ipv gelijk te schreeuwen") ik moet spoelen, er is geen bekuhuhr ( Zei ik net niet iets over vragen voordat je gaat scheeuwen?)

Jongens wat een feestje als ze schoon, fris, fruitig en met n vol buikje in de auto zit... En dan is de dag nog maar net 1 uurtje oud......... hoe kom je je dagen door vraag je je dan af....
Het is maar goed dat ik zo ongelovelijk, ontzettend, vreselijk veel van dr houd en ze zo'n allerliefst lekker knuffelmeisje is want anders....

(Ja mensen, dit gaat voorbij ik weet t! Er loopt hier nog een dametje rond die dan misschien iets minder stoicijns was/is maar ook dit soort gedrag had en nu netjes eet, zichzelf zonder mopperen aankleed, dr haren kamt, tandenpoetst en vraagt om hulp als iets niet lukt.... het gaat goedkomen, ook met het kleine prinzusje! Weet ik zeker, nu alleen even deze fase doorkomen ;))

Het leed dat zindelijk worden heet...

Het kleine prinzusje is inmiddels 3 en een half jaar... Dat halve jaar is in principe niet nodig om te vermelden maar als het gaat om zindelijk worden vind ik het toch het vernoemen waard.

Laat ik beginnen bij het begin.

Op het moment dat andere kindjes van haar leeftijd zo'n beetje begonnen met de training zijn wij ook begonnen.
Het begon eigenlijk veelbelovend. Ze deed al vrij snel haar eerste plasje op de WC (wij doen hier thuis niet aan potjes... niet uit principe maar onze meiden vinden dat gewoon niet wat... Grote prinzus vond het eng en gilde het uit als de pot in beeld kwam dus dat was gauw over uiteraard. Kleine prinzus heeft er nog wel eens een tijdje op gezeten maar er is nooit iets gekomen op t potje..). Wij blij, dat ging mooi, misschien hadden we dan geluk met onze 2de dame. Onze eerste vond het nl niet belangrijk en werd pas zindelijk toen ze ong. 3,5 was.

Tja hadden we dus mooi bedacht... in de praktijk zou blijken dat ze het juist nog bonter ging maken dan haar grote zus...
Ze kan héél goed naar de WC. Ze is totaal niet bang, poepjes en plasjes alles gaat prima in de WC maar dan moet ik haar om de 20 min er gewoon opzetten. Zelf aangeven is er bij madam niet bij. En dat niet omdat ze het niet voelt aankomen, maar omdat ze het gewoon grof gezegt vertikt aan te geven.
Het dametje verteld dat ze niet groot wil worden... en brengt dat in de pratijk door gewoon niet zindelijk te worden. (en eet ook niet, of iig erg weinig, om dezelfde reden....)

Ze weet precies wanneer er iets komt en gaat er dan even voor staan. Als wij dan vragen of ze moet plassen zegt ze "nee heb al geplast" Ze waagt het zelfs om haar grote boodschap te bewaren voor en schone luier..... Bewust!

En ik heb alles al geprobeerd. Stickers maakt geen indruk... vind ze prima en best leuk maar ach als ze ze niet krijgt maakt het niet uit en ze gaat er niet beter haar best voor doen. Op een warme zomerse dag rond laten lopen zonder luier? Tja, dan staat ze hier in de kamer te spelen en ineens hoor ik een flinke plas op de grond vallen. Zegt madam: "Mam, ik hebt plast, mag ik een schone onderbroek?" Gewoon totaal niet onder de indruk, toen ik haar naar buiten stuurde was ze wel kwaad, want ze kreeg geen schone onderbroek maar okay, ze liet het erbij en liep naar buiten en de hele boel droogde door het zonnetje....

Het meiske is dus nu 3,5 jaar en nog steeds niet zindelijk. En dat is niet alleen ongelovelijk frustrerend voor paps en mams (want een 3-jarige heeft écht geen leuke luiers meer hoor... geef mij dan maar babypoep....) maar het is ook behoorlijk slecht voor haar kontje... al dat gebroei dat kan gewoon niet goed zijn!

Ik heb me nu vastgeklampt aan mijn laatste strohalm.... mijn geld voor luiers is op en er ligt niks meer in huis.... Ja écht mensen... mijn luierpotje is gewoon leeg... (net als mijn trucjesdoos trouwens)
Ik ben al de hele week aan het vertellen dat de luiers die er nog in de kast liggen de laatste zijn, er komen geen nieuwe meer bij. Dus ze weet wat haar te wachten staat.

Vandaag is de dag aangebroken.... de laatste luier werd uit de kast gepakt... vanmiddag.... en ik kon me wel voor mn hoofd slaan.... hoe doen we dat nu vannacht! Ik ben er zenuwachtiger voor dan het meiske zelf want die reageert heel stoicijns "dan ga ik plassen en poepen oppuhcee*"
En dus nu ligt ze zonder luier in haar bedje... Met een extra handdoek eronder en 2 keer proberen te plassen voor het slapen gaan, beide keren met resultaat trouwens. Vanavond voor wij gaan slapen maken we haar wakker om te laten plassen en dan zien we morgen wel weer verder... ik ben erg benieuwd.... vind het best eng maar blijf écht bij mijn standpunt, want het moet nu gewoon een keer klaar zijn. Wij zijn zat van luiers!
Ze probeerde er nog wel even onderuit te komen vanavond...
"Maar dan gaat u gewoon naar de winkel."
"Nee want ik heb geen centjes meer voor luiers"
"Dan neemt je ze gewoon mee"
"Nee dat mag niet, ik moet wel betalen als ik luiers mee wil nemen"
"Maar in mijn pot kan wel".......

Ja de dame is niet op dr achterhoofdje gevallen... ze is zelfs bereid haar eigen geld in haar spaarpot eraan te spenderen.... haha dacht t ff niet vrouwtje!

Word vervolgd!


*oppuhcee moge duidelijk zijn dat dat betekend: Op de WC

PS ik schreef IN huis geen luiers meer he?! Dat dat even duidelijk is... in de auto hebben we een pak luierbroekjes verstopt, in uiterste noodgevallen kunnen we daar nog op terugvallen...

Het kleine prinzusje en haar visie op koeien.

Na het blote voetenpad (zal ik nog een blog over maken) zijn we doorgelopen, een stukje door het friese landschap. Onderweg kwamen we koeien tegen en daar kwam een verassend gezellig en prachtig gesprekje met het kleine prinzusje, die in mijn ogen behoorlijk wat afweet van koeien... meer dan andere kindjes tegenwoordig (zoals je wel vaak hoort)

Het kleine meisje loopt naast een weiland vol koeien, grijpt met beide handjes tussen haar benen en zegt:
"Daar hebben koeien wat, waar ze melk maken"
Ze vervolgt haar verhaal:
"En dan poepen ze uit hun staart"

Ik vertel ondertussen dat het een beetje anders ligt... dat poepjes niet echt uit de staart komen (maar ik vind het lang niet gek bedacht want zo lijkt het immers wel)
En terwijl we verder lopen zegt ze ook nog even tussen neus en lippen door:
"Koeien hebben geen armen he mam"

Ik vind 't briljant. Ik heb genoten van ons gesprekje. Ondertussen liepen pappa en grote prinzusje voor ons ook gezellig te keuvelen...


Het leven kan zo simpel en ondertussen zo prachtig zijn!

Zon, zee, strand & Vakantie!!!

Wat een heerlijk weertje vandaag! Dat vroeg om waterpret!

Nou waterpret hadden we vanmiddag! Wat hebben we genoten!
Het kleine prinzusje heeft het wat lastig en doet er lang over voor ze gewend is aan dat gekke bruine water, met "prikkels" (schelpjes) en gekke blaadjes en takjes (waterplanten), maar als ze dan eenmaal gewend is dan heeft ze zoveel schik! (precies haar mamma... die heeft ook moeite met waterwennen... maar als dat klaar is heb ik er ook plezier in!)
Het grote prinzusje is een heus waterratje! Ze is normaal een meisje die wat angstig is voor veel dingen. Andere mensen die tegen haar praten, ergens anders dan thuis of school naar de WC gaan en dat zijn maar een paar dingetjes waar ze wat ansgtig en verlegen voor is.... Totdat... Ze bij het water is. Dan gaat er een knop om en is madam nergens meer bang voor. Ze rent het water in, ook al is het koud, het deert haar niet, ze wil best nat worden, ze wil best koud zijn, het maakt allemaal niks uit! Ze vermaakt zich prima in het water, met niks, of een balletje of een waterluchtbed het maakt haar niet uit zo lang ze maar in het water mag zijn. Als ze dan eenmaal even tijd heeft vrijgemaakt voor een koekje en wat drinken dan roept ze ineens: Ik ga even plassen hoor mam! en weg is ze richting de toiletten... lachend komt ze weer terug en rent wat rondjes over het strandje en duikt dan het water weer in. Als het aan haar lag dan zaten we er nog. Niet te geloven hoe zo'n meiske veranderd als er water in de buurt is. En wat vreselijk gaaf om te zien hoe ze geniet. Tot in haar tenen!

Pappa natschieten! Leukste dat er is!

Grote prinzusje vermaatk zich prima met ons waterluchtbed

als je haar maar goed zit...

<3<3<3<3

zonnetje op t water, mooie meisjes in het water

speeltoestelletje, ook leuk!

Onze waterrat!

Picknicken

Wat een heerlijke belofte konden we zondag maken aan onze prinzusjes! De zon scheen en dus na de kerkdienst 's middags maakten we broodjes en "milomade" (zo noemt onze kleine prinzus limonade), gooiden nog een zak chips in de tas én druifjes (heeeel belangrijk, want daar hadden de dames vreselijk veel zin in!). En toen op weg! Naar ons favoriete plekje aan de dijk.
We reden eerst naar het bos, maar daar kriebelde alles en moesten we te lang lopen, en de dames hadden zo'n zin in de picknick dat ze knorrig hun boswandeling liepen.... dat was niet de bedoeling van de gezellige middag en dus terug naar de auto om dan toch maar het plekje op te zoeken die we vorig jaar vonden.
In oktober, de laatste écht mooie zonnige zondag waren we daar terechtgekomen en toen beviel het ons zó goed dat herhaling absoluut geen straf was! (Ik zie nu dat daar geen blog over is, maar op mijn facebookpagina staan de foto's wel, mocht u mij nog niet hebben toegevoegd geef het dan even hieronder aan, dan kunnen we vriendjes worden!)

Nu dus de foto's van afgelopen zondag! Het was weer net zo fijn als een halfjaar geleden!

mams en haar prinzusjes

Onze kleine heidi

Vliegen!

One "big" happy family

En vandaag!!!! Hebben we onze picknicktafel opgehaald!! Wat een heerlijkheid! Kunnen we weer fijn buiten eten!!

En gezellig 's avonds een spelletje doen onder het genot van een drankje, echt genieten!!

Met dit als uitzicht:

Wat een heerlijk begin van de vakantie! Nog een half weekje werken voor de stoere man en dan zijn we heerlijk 3 weken vrij met zn viertjes! Hopelijk blijft die mooie gele bol ook mooi in de lucht hangen!

Dag kleuterschool! Hallo vakantie!

De laatste dag voor de vakantie. Het geeft me altijd een beetje een gekkig gevoel in mn buik. Het is geweldig dat mijn mooie kleutertje nu naar groep 3 mag, we zijn ontzettend trots op dr.
Maar toch is het weer een klein stukje loslaten... Elke dag, 2,5 jaar lang liep ik hetzelfde loopje met haar naar haar klas. Daar maakten we samen een puzzel, deden een spelletje of lazen we een boekje. Na de vakantie zal dat over zijn. Dan is het alleen even de tas naar binnen brengen eventueel heel even in de klas kijken en dan mag ze buiten gaan spelen. Ze heeft er erg veel zin in, ik ook, het lijkt me heel erg leuk om te zien hoe het haar zal vergaan in groep 3!
Toch voelt het een beetje verdrietig om afscheid te nemen van de lieve kleuterjuffen, het was een geweldige tijd! Ze hebben het prachtig voor elkaar en de kids zijn helemaal weg van hun juffen! Houden zo juffen!! Blijf vooral zo doorgaan! Ik hoop ze over een tijdje gewoon weer te zien als ik het kleine prinzusje aan hun zorgen mag gaan overlaten, moeten ze wel beloven dat ze gewoon groep 2 blijven doen ;)

Dag mamma en zus!
Dag kleuterklas!

Als afscheidskado hebben de kindjes allemaal hun handjes op een schort laten zetten en hun foto's eropvastgezet met speldjes, de juffen waren er helemaal blij mee!

En dan nog een afscheid... Het kleine prinzusje heeft vandaag een gezellige afsluiting van het "school"jaar. Maar dat niet alleen, haar juf gaat genieten van een welverdiende rust zoals ik hier al schreef en dus zal dit haar laatste dag zijn met haar peuters. Gelukkig gaat het kleine prinzusje gewoon na de vakantie weer naar de peuterspeelzaal en komen er 2 nieuwe lieve juffen. Dat is fijn! Dank je wel lieve juf E. voor de fijne jaren, onze dames vonden het elke keer weer geweldig om naar de peuterspeelzaal te mogen!

Op de laatste dag gaan ze met alle peuters altijd spelen in een tuin in de buurt. Nu was het gewoon te nat en vies om dat te doen, dus hebben ze de gymzaal als slechtweerlokatie gekozen. En daar gingen ze in stijl naar toe!

Met paard en wagen!!

Kleine prinzusje vond het geweldig, naast de afscheidnemende juf!

Straks ga ik beide dames weer ophalen, lekker genieten van al hun verhalen en dan gaan we genieten van 6 weken zonder wekker en hopelijk veel mooi weer! Heerlijk vakantie! We zijn er best aan toe, veel moe en korte lontjes de afgelopen dagen, maar dat komt goed, we kunnen bijna gaan uitrusten!

Dag school en peuterspeelzaal, tot over 6 weken!
Hallo vakantie!!