Home sweet home #14

Weer een dagje te laat.... ik schuif het dit keer op het weer.... het is zó mooi en fijn buiten! En ik ben druk, met iets waar ik later meer over zal vertellen. Komt goed, ik durf dat deze keer écht te beloven! Dus hou me er gerust aan!

Terug naar t thema. Met het mooie weer komt onze tent weer uit zn donkere hoekje tevoorschijn.
We kregen een tijd geleden van mijn oom en tante een schommel, zij kregen die weer van hun broer en schoonzus... dus mijn andere oom en tante.... snapt u t nog?
De tante die deze schommel het eerst in de tuin had heeft er een geweldige tent van gemaakt.
Kleed eraf: schommel; kleed erover: tent! Helemaal geweldig!!

Inmiddels hebben we een nieuwe schommel voor het schommelen en is de eerste schommel blijven staan want de tent is té leuk om weg te doen!

En nu is het in maart al mooi weer... de tent kan steeds eerder uit zn hoekje kruipen. Meisjes helemaal blij, hun eigen huisje in de tuin.... als dat geen home sweet home is dan weet ik het ook niet meer ;)

Home sweet home is een initiatief van Barbara. Bij haar vind je ook de linkjes van alle andere deelnemers!

Home sweet home #13

Mijn kado, gekregen van mijn lieve man en meiden. Ik word er blij van, leuke kleurtjes, vrolijkheid in de kamer, de saaie, zwarte, grote is naar boven verbannen, om ooit nog eens iets mee te doen (leuke zitting voor haken of naaien ofzo... )

Mét daarbij een mooie bos bloemen.

De flamingobloem zat er bewust in, in mijn bruidsboeket zaten nl. aronskelken en deze zijn daar een broertje/zusje van (toen waren ze wit, in deze bos dus rood).

Jaja, de stoere man hij weet wel hoe dat moet, romantisch zijn!



Home sweet home is een initiatief van Barbara. Bij haar vind je ook de linkjes van alle andere deelnemers!

Klaar voor een feestje!

Mamma (ik dus) word morgen 28 en dat vieren we vandaag! De prinzusjes zijn klaar voor het feestje!!

ik ben verliefd.... kijk dan dat voetje!!!!

Zie dan dat mooie meisje... Oh en mijn kado! Zie je daar iets knallen aan
tafel? Mijn nieuwe heerlijke retrostoel! Love it!

*Smelt*.... Zijn ze niet prachtig? <3

whahahahaha Dikke schik!

even poseren (waarom moet dat met een schuin hoofd
vraag ik me dan atijd af...)

HOERA!!!

home sweet home #12

De afgelopen periode werkte het grote prinzusje op school over dieren. Er werden vn allerlei dieren geknutseld en gekleurd en er werd een hoek in de klas omgetoverd tot een dierenwinkel. Alle kindjes mochten iets mee nemen om daar te kunnen verkopen, het zag er heel gezellig uit.

een klein stukje van de dierenwinkel van groep 2

Toen bedachten we dat wij nog een mooie hamsterkooi op zolder hadden staan en dat het grote prinzusje die wel mee kon nemen. We zetten er wat minihondjes in zodat ie niet zo leeg was en zo stond het hok mooi in de dierenwinkel.
En toen we het hok bekeken kregen we kriebels... het werd eigenlijk wel weer tijd om er een bewoner voor te zoeken. We gooiden het in de groep en de prinzusjes waren helemaal enthousiast! We hebben onszelf de tijd gegeven om er goed over na te denken en vertelden de prinzusjes dat we gingen beslissen als het hok weer mee naar huis mocht. Steeds als we het er over hadden werden we meer enthousisast. Het hok kwam vrijdag weer mee naar huis en toen hebben we de knoop gelijk doorgehakt, na het eten zijn we gelijk op pad gegaan!
We kwamen thuis met:



RAPUNZEL!

Is ze niet schattig? Haar kleur werd omschreven als mandarijn... wij vonden het meer op goud lijken.
In eerste instantie had het kleine prinzusje bedacht dat ze Nijntje zou moeten heten maar toen ze eenmaal in haar kooi hier thuis zat vonden we Rapunzel meer passen. En op het moment dat de stoere man dit zei liet Rapunzel zich zien in het raampje van haar huisje... ( de prinzusjes vonden het al zo gek maar ook grappig dat ze niet via het deurtje maar via het raampje naar binnen ging) Het leek wel of ze het ermee eens was (Rapunzel uit de film hing haar haar ook naar buiten... u kent allemaal dat verhaal toch?) dus toen was het duidelijk... Een heel klein meisje, (ong. 4 weken oud) met een lange naam, hoe leuk!

De prinzusjes vinden haar geweldig (Groot prinzusje: "Maar eigenlijk wel zielig voor pappa, nou is er alwéér een meisje en is hij nog stééds de enige jongen in huis") , Rapunzel zelf moet nog erg wennen. Ze was vandaag ontzettend boos toen de stoere man haar wilde aaien, ze maakte een vreselijk boos geluid, hoe dat precies klinkt zou ik niet kunnen omschrijven (blazen als een kat komt denk ik nog het dichtste bij) maar boos was ze, dat was wel duidelijk! Ze is ook erg schrikkerig, maar we hopen dat dat gewoon een kwestie van wennen is... We zullen het wel zien, ze is in ieder geval ontzettend schattig en heel mooi om te zien!

Home sweet home Rapunzel!!

 

 

Home sweet home is een initiatief van Barbara. Bij haar vind je ook de linkjes van alle andere deelnemers!

Na een half jaar...

Vandaag een beetje een vreemde dag...
Een half jaar geleden, ook op woensdag, kreeg ons leven een heel andere wending...
Vandaag herleef ik die dag weer in gedachten...
Maar wat we toen schreven is bewezen:

Geprezen zij de Here.

Dag aan dag draagt Hij ons; die God is ons heil.

We kregen de kracht, elke dag weer. We kónden door, met vallen en opstaan, dat zeker!

Het gemis en het verdriet zullen altijd blijven, maar daarmee blijven ook de troost en kracht om toch door te kunnen gaan!

home sweet home #11

De vakantie is voorbij...

Ik geniet even van de rust, want het was op zn zachtst gezegt een vermoeiend weekje.

Dus zit ik op de bank, genietend van een bakje koffie...

... en van de rust in huis, even geen geluid om me heen van spelende, huilende, lachende, ruziënde, maar toch heel lieve meisjes.

En weet je wat? Ik doe es gek en gun mezelf het laatste stukje van de cake die we afgelopen vrijdag bakten!

 

 

Home sweet home is een initiatief van Barbara. Bij haar vind je ook de linkjes van alle andere deelnemers!

Oefeningen

En dan kan ze fietsen maar ineens besef je dat er nog best een hoop geleerd moet worden...
Dan ben je er dus nog niet... want wat eng is dat eigenlijk....
Een kijkje door de ogen van mijn oudste meisje deed me beseffen dat het toch écht best spannend is om op de "grote-mensen-weg" te fietsen...

Vandaag oefenden we een klein stukje door t dorp, we gaan met mooi weer vaak een stukje fietsen of wandelen en hebben belooft dat we nu meer de fiets gaan pakken en steeds een stukje verder gaan.
Het dametje vond het maar eng, vooral bij de rand fietsen en met iemand naast zich dan begon het stuurtje angstvallig te wiebelen...
Ook een auto, of zelfs een voetganger (op 't voetpad naast haar) maakten haar wat nerveus en bijna stonden we dan stil midden op de weg. Fijn dat we in een rustig dorp wonen, oefenen is mogelijk en toch redelijk veilig.

Heerlijk om haar te zien genieten, dan genieten wij nog meer!
En het kleine prinzusje? Die vond het leuk om achterop bij mamma te zitten (ook al doet ze dat al wel vaker als ik haar kom halen bij de psz nu we met zn 4tjes waren was het voor t eerst... ook leuk!)

(klik op foto voor groter formaat)

Ze fietst!!!

Het is zover! Onze grote prinzus fietst zonder zijwieltjes!
Voor het zover was had het nog wel wat voeten in de aarde. Ze durfde niet zo goed en had een hang naar rechts, haar evenwicht was écht een probleempje.
We probeerden het 2(!) zomers, steeds een paar keer achter dat fietsje aan rennen (met als gevolg last van je rug en benen door de vreemde houding, probeer maar es te rennen als je half gebukt staat...) en het dametje maar naar rechts hangen....
Dan was ze er klaar mee, ze wilde het nog niet, had geen moed en puf om even flink door te zetten en eerlijk gezegt wij ook niet echt, dus dan kwamen de zijwielen er weer aan, zodat ze weer lekker kon fietsen zonder stress, want dat gaf het namelijk.
Afgelopen zomer was het zelfde verhaal, we kregen een loopfiets te leen van lieve vrienden en daar vermaakte het grote prinzusje zich ook prima mee, maar zodra ze weer op haar eigen fietsje "moest" begon ze weer te hangen... en lukte het dus niet. Toen werd het winter en hoe het komt weet ik niet maar de zijwielen bleven van de fiets af...
Vandaag was het een heerlijk dagje, okay het was een beetje grijs en grauw buiten maar verder heel goed te doen en toen ik buiten de ramen ging doen besloten onze dames dat zij ook naar buiten wilden.

Het begon met lopen naast de fiets, daar werd ze een beetje moe van en dus ging ze op het zadel zitten en liep ze op die manier verder.
In haar eigen woorden:
"Toen werd ik wel een beetje moe en deden mijn billen pijn dus ging ik gewoon proberen"
En ineens hoorde ik: "Hey! ik ging een stukje fietsen!"
Toen ik omkeek deed ze nog een heel klein ministukje... ik was helemaal trots! En ik moedigde haar aan: "Als je nu doorzet kun je het vast heel snel"! En ze zette door! Ze deed het gewoon!
Op haar eigen manier, haar eigen moment, zonder druk, zonder hulp....
En wat zijn wij trots!!! Onze dame word zó groot!

Mag u raden wat zij de rest van de dag gedaan heeft.... tot 16u vanmiddag.... ;)

En dit is het bewijs!