Back to basic...

Op de oudjaarsavond van ons klein prinzusje, terwijl ik nog redelijk wat verjaardagsvoorbereidingen had gepland word het ineens aardedonker... Gelukkig was de lucht helder en verlichte de maan het dorp nog een beetje maar verder was er geen licht... Alles was uit.... en dat 3 uur lang!

 

Het kleine prinzusje zou vroeg naar bed gaan (mede ivm alle gebeurtenissen van gisteravond) zodat ze morgen uitgerust haar verjaardag kan vieren.... dat ging dus niet lukken, want alle lichtjes uit betekend ook haar nachtlampje en de overlooplamp (die elke avond tot wijzelf naar bed gaan aan blijft ) uit... en dus de optie om haar gewoon op bed te leggen hadden wij al snel uitgesloten. Dus op de bank, met een dekentje. En het duurde maar een klein uurtje voor ze ook echt was vertrokken... gelukkig maar. ze had het nodig!

 

En eigenlijk was het wel gezellig, overal kaarsjes (weet je eigenlijk wel hoeveel licht 2 kleine waxinelichtjes geven? ) aan  en in de kamer de op accu werkende bouwlamp van de stoer man, die geeft me toch een partij licht!! Ideaal!

Dus we konden gewoon wat lezen en kletsen... voorlezen vooral, dat vroeg het grote prinzusje en ik gaf haar groot gelijk! Niks geen afleiding omdat we toch niets konden (stofzuigen, strijken enzenz)

Terwijl ik haar voorlas ging de stoere man weg om naar de verjaardag van een vriend te gaan en zette ik heerlijk kneuterig de ketel met water op t vuur, voor t grote prinzusje een kopje thee voor mij een kopje koffie, met een dekentje over dicht tegen elkaar aan lekker voorlezen en kletsen. Haar lekker vertellen wat het kleine prinzusje morgen gaat krijgen. Dat vind ze zó leuk, betrokken worden bij zulk soort "geheimen"

 

Na 3 uur sprongen de lampen (en de andere apparaten) weer aan. Het kleine prinzusje werd een beetje boos maar toen ik vertelde dat ze maar lekker moest slapen en dat ze dan wakker zou worden als 5 jarige knikte ze erg blij en ging ze lekker liggen.

 

Gelukkig is de stroom er weer. Het was wel even leuk, maar na 3 uur begint het toch best aardig koud te worden en is de charme er snel vanaf...

 

Maar we onthouden de knusse gezelligheid:

 

 

 

 

(Voor alsnog word ik wel weer blij van blogjes schrijven...

Ik beloof niets maar ik krijg het oude vertrouwde bloggevoel weer een beetje terug... wat vinden jullie?)

 

Wel of niet...

Heel stiekem even om t hoekje kijken....
Even aftasten...
Wat zal ik schrijven, na 4 maanden afwezigheid...

Ik wil wel schrijven maar vaak denk ik ook: waarom zou ik, vinden mensen het wel interessant?
Het leven gaat gewoon z'n gangetje... Ik maak veel mee maar vaak is het niet blogwaardig... Te privé óf niet interessant voor anderen.

Maar ik wil toch weer proberen, want het schrijven over onze meiden is toch wel heel leuk. Voor hen voor later ook vooral.... In hun baby/peutertijd heb ik zoveel geschreven en nu komt er een gat in de verhalen.... zonde natuurlijk, dus ga ik mijn best doen om weer te starten. Voornamelijk voor onze meiden. Ik weet niet of het gaat werken, het kan ook maar zo zijn dat ik ermee stop en dan doorga zonder het op internet te zetten, want alles zomaar op internet zetten is misschien niet goed nu ze ouder worden kan dat voor hen zelf later wel vervelend voelen.

Ik neem nog maar eens een bakje koffie en zal eens blijven nadenken of en hoe ik doorga met bloggen en misschien maar eens op zoek naar blogwaardig materiaal.

Ondertussen in huize E...

Zo al meer dan een maand geleden schreef ik mijn laatste log... Sorry...

Ondertussen is die hele fase (klikkerdieklik ) van het kleine prinzusje weer voorbij, en is het weer een stuk gezelliger geworden hier!

En verder was het gewoon lekker druk, veel gewerkt, bezig met allerlei regeldingen die totaal niet interessant zijn voor een blog. Gewoon niet veel nieuws en mijn hoofd zit vol met niet-blogwaardig materiaal. Het komt vast wel weer, ik zal eens kijken of ik mijn blog wat meer kan gaan vullen met m(h)aaksels van mij. Dan komt er toch af en toe iets te staan, is ook wel zo gezellig natuurlijk ;)

 

Vandaag een heel bijzonder filmpje, iets wat mij ongelovelijk trots maakt en ik deel het graag met jullie!

 

Wat een topper he?!

Fijn weekend allemaal!!

Waterpukkels in "da house"

2 Weken geleden aan de ontbijttafel: "Wat heb jij nou op je gezicht..." "Weet ik niet.." "Wil je je trui eens omhoog doen?" And so she did... En ja hoor, mamma's vermoeden werd bevestigd... het waterpokken virus heeft zijn intrede gedaan in huize Elzes...





Lijkt weinig en achteraf gezien was dit ook best een milde kant...Buikje zat voller, is alleen geen foto van...

Onze grote prinses heeft het kranig doorstaan, was er gelukkig niet ziek van en ging gewoon naar school. De eerste dag naar school vond ze best spannend... "Maar dan ziet iedereen mijn waterpukkels..." Ach mn schat... ik moest even mn lachen inhouden om die mooie benaming  heb haar toch kunnen overtuigen dat er meer waren met waterpokjes en dat iedereen wel wist wat het was. Niemand zou haar plagen en als ze dat wel zouden doen dan.... u kent het wel zo'n verhaal toch? ja? En ze ging! Mijn stoere meid!! Trots ben ik op dr! Ze vond het wel vervelend dat iedereen erover begon.... Iedereen zag het natuurlijk en dus iedereen vroeg: "Ah, heeft ze waterpokken?" Dat was echt lastig voor de grote prinses.... ze wilde dan liefst wegkruipen ergens achter mij of, liever nog, ín mij... Ik zei dat dan ook tegen degene die erover begon: "Ja klopt maar ze vind het zelf nogal vervelend om erover te praten!" Nu zijn ze zo goed als weg, m.u.v. een paar verdwaalde "pukkels" op haar buik.

Het kleine prinsesje ging ondertussen gewoon door... we hadden min of meer gehoopt dat zij het ook gelijk zou krijgen, want dan had ze het immers maar gehad, hoe jonger hoe beter het geneest, tuurlijk wil je het liever helemaal niet maar goed iedereen moet deze ziekte doorlopen, dan maar zo vroeg mogelijk toch?

Tot afgelopen maandag... Na een paar weken weer volledig te hebben gesmeerd met de hormoonzalf (was een voorstel vd allergoloog om weer eens overnieuw te beginnen) was ons dametje voor het eerst in tijden weer eens volledig "schoon" wat dus zoveel betekend, als glad, zacht, peuterhuidje zoals een peuterhuidje zou moeten voelen. FIJN!!! Er kwamen 2 stopdagen (2 dagen niet smeren) aan en een groot feest van mijn pappa die 57 werd. We lieten het eens begaan... Eens kijken wat haar huidje zou doen als ze wat binnen zou krijgen met ei erin verwerkt. Maandag zagen we jeuk- en krabplekjes... Wij waren gelijk overtuigd... die ei, das geen goed idee, dat houden we dus voorlopig maar weer uit haar voeding... later maar weer es proberen. Maar bij 1 vd luierverschoningen zag ik een verdacht plekje... 1tje... ik twijfelde... dinsdag twijfelde ik niet meer! Het kleine prinsesje was wel degelijk besmet geraakt en in alle hevigheid sprongen spontaan de pokjes op haar lijfje... het hield niet op! Je zag ze haast te voorschijn komen.... Ondertussen kreeg ze koorts en voelde ze zich vervelend... Arm wijffie... door haar exceem is haar huidje al zo vreselijk gevoelig en dan die waterpokjes erbij... Vooral haar nekje (daar waar het vorig jaar allemaal mee begon) leek wel 1 grote waterpok... Smeren deed ik met calendulan emulsie (speciaal voor waterpokken) en vooral het kleine prinsesje vond dit héérlijk... gewone zalfjes zijn n ramp, om deze vroeg ze bijna zelf!



en dit was toen het nog meeviel, een dag later zag het er nog heftiger uit... (ook geen foto's van)

Donderdag smeerde ik haar rugje in en dat doe ik dan door haar zittend voorover te laten buigen... om er makkelijker bij te kunnen had ik haar luier open gelaten... toen ik klaar was en zij weer normaal ging zitten begon ze ineens toch te huilen!!!! Ze zag dat haar luier open was en waarschijnlijk schrok ze ervan (ja de pokjes zitten echt overal bij haar!) Ze "schreeuwde" dat "haar luier dicht moest" of iets wat daarop leek. In de spiegel kijken is sinds deze dagen ook ineens niet meer leuk... ze snapt het niet, schrikt ervan...
Gelukkig is het dametje vandaag weer koortsvrij en speelde ze er op los. Ze is weer haar vrolijke zelf, maakt grapjes, lacht de hele dag en schreeuwt alleen maar als ze haar zin niet krijgt... ze is per slot van rekening nog wél steeds een peuter van twee.... 
Maar goed, de "pukkuhs" drogen goed in, en verdwijnen zelfs al een beetje....

We hebben het gehad! Het virus is voorbijgewaaid en deed  hopelijk zijn werk. Zijn we daar mooi vanaf.

En dan nu: Alle ziektekiemen het huis uit We zijn klaar met buisjes/exceempjes/pokjes/hoesterijen enz.enz. We gaan genieten van de lente, alle mooie fijne dingen in ons leventje! Laat maar komen!

Brilsmurfjes en ander geneuzel

Te lollig, een bril en tegelijk een rietje... groot feest...

...En zo word macaronie eten toch nog leuk voor de meiden...
Ze wisten gelijk hoe het moest, zelfs het kleine prinsesje kon het, terwijl het toch behoorlijk wat kracht vergt... Knappe lady's, en wat een lol!!!
Dat was vrijdag, lekker 's middags even met de dames naar de grote stad gereden en even gesnuffeld bij leuke winkeltjes, zomaar, voor de lol... heerlijk!

Zaterdag kochten we ook nog een paar dingetjes. Onze grote prinses had een nieuwe zomerjas nodig en die vonden we!

Is 'ie stoer of wat... Wij zijn helemaal verkocht iig... Onze beauty prinses!

En kreeg de stoere man alvast zijn verjaardagskado:

Nou... goed geslaagd dachten we zo! De rest van de zaterdag hebben we besteed aan het opruimen en schoonmaken van de bovenverdieping. Omdat het gewoon weer een keer nodig was maar ook omdat we a.s. weekend logees krijgen. 7 logees! Gezellig! Broer van de stoere man met zijn vrouw en hun 5 zoons komen hier voor de verjaardag van de stoere man een nachtje logeren. Ze wonen aan de andere kant van het land en bij elkaar komen is daardoor gewoon wat lastig. En als we dan bij elkaar komen dan hoort er een logeerpartij bij, vaak gingen we daar al heen, en nu komen ze voor het eerst bij ons! We hebben er zin in! Het zal lekker druk worden, maar oh zo gezellig! Op dit moment hoor ik veel mensen die niet in mijn schoenen zouden willen staan, toch gek... zo zou ik waarschijnlijk ook denken als het iemand anders betrof, maar ik heb er geen problemen mee, helemaal niet... ik heb er alleen maar erg veel zin in...

Aan alle hondenbaasjes

Geachte Hondenbaasjes,

Ik ben de mamma van 2 hele lieve meisjes. Een kleutermeisje van 5 en een peutermeisje van 2. Net als u samen met uw hond houd ik ervan om lekker buiten te wandelen met mijn mooie dames... Vooral als het zonnetje lekker schijnt!

Nou wil het geval dat wij elkaar dan wel eens treffen. Ik ben zelf absoluut geen hondenhater maar heb gewoon niet zoveel met honden, iets wat u misschien niet begrijpt maar zulke mensen bestaan echt, geloof me. Ook weet ik dat er hondenbaasjes bestaan die niets met kinderen hebben, ik weet het maar er moet mij iets van het hart!

Ik snap dat u het leuk vind om uw hond kunstjes te laten doen en balletjes te gooien die hij moet ophalen, niets mis mee, maar beste meneer, mevrouw: daar zijn veldjes voor!

Als u een stel kindjes tegenkomt kunt u prima zeggen dat "hondje doet niks hoor" maar wat snapt een kindje van 2 daar nou helemaal van... En helemaal als u er even achteraan een bal gooit zodat de hond terug moet en onze kant daarna weer op komt rennen, ziet zo'n peuter écht niet dat hij een bal in zn bekkie heeft...

Hoe zou u het vinden als u fijn aan de wandel bent en er komt een olifant op u afgerent.. er word gezegt: Hij doet niks hoor, hij haalt alleen een balletje.... " Dat beest rent wel op u af! Dat is intimiderend toch? Ik stel me namelijk zo voor dat mijn kind van 84 cm hoog zich zo moet voelen als uw hond van ongeveer dezelfde grootte op haar af komt rennen... zij ziet niet dat hij een bal in zn bek heeft én snapt al helemaal niet dat hij haar voorbij loopt.... ze ziet een groot beest op haar af komen rennen... ze kent hem niet en snapt niet wat hij van plan is... wat zou u doen in zo'n geval?!

Zou het toch alstublieft mogelijk zijn om eens op te houden met de flauwekul van "Hondje doet niks hoor" Mijn kind heeft daar nl geen boodschap aan en is gewoon bang... en kan u aub uw hond even vasthouden of aanlijnen bij het voorbij lopen van een kind? Het zou fijn zijn als u als hondenbaas daar een beetje rekening mee wilt houden...

Ik dank u bij voorbaat!

Vriendelijke groet

Een  mamma

Ps. Oh en nu ik toch bezig ben.. zou u een zakje willen meenemen tijdens het uitlaten? Dan hoeven wij niet in onze eigen tuin in de poep van uw hond te gaan staan... dank u

En uiteraard geld deze brief alleen voor mensen die zich aangesproken voelen, want ik ken genoeg mensen die wél denken om de kindjes en de volwassenen die niet zo veel van honden houden

Lentekriebels in januari...

Narcis uit eigen tuin! Word ik zó blij van!

Hebt u ook zo zin in lente?? Ik begin zo zachtjes aan echte kriebels te krijgen. Zo zag ik gister bij schoonmamma op de tafel al hele fijne bolletjes in leuke potjes staan.... Kijk en daar zag ik mijn missie van deze week!!! Ik ga de lente in huis halen!

Deze week word nl al lastig genoeg doordat donderdag ons kleine prinsesje voor het eerst naar de peuterspeelzaal gaat! En ja, ik vind het geweldig, en ja zij is er al best wel aan toe (al zou ze volgens mij ook best nog een halfjaartje thuis kunnen volhouden), en ja het is goed voor haar en mij en ja we doen het onszelf aan.... We weten het allemaal, en dan tóch.... die stap... Het loslaten neemt weer een sprong...
Die sprongen voelde ik, bij het knippen van de navelstreng... na het stoppen met borstvoeden... en ja, nu gaat het dametje haar eigen leventje krijgen. 2 Ochtendjes waar ik niet bij hoor... snapt u me nog? Die stappen blijven komen, die stappen zullen steeds groter worden. Die stappen zijn goed en mooi, maar voor pappa's en mamma's tóch best even heftig!


Leuke dingen zijn dat je bij de volgende stap de leukste uitspraken krijgt... beetje wijsneuzerig ook... waar ik zelf niet echt heel blij mee ben maar bij volgende voorbeeld komt er zoiets moois achteraan ik kan het u gewoon niet onthouden:

Groot prinsesje in de auto tijdens een gesprek over dat het kleine prinsesje nu ook naar "school" zal gaan..:

"Dan is het wel lekker rustig thuis he mam?" wijsneuzerig taaltje....brrr

"Huhuh..." mijn bijna standaard uitspraak op wijsneuzerig taalgebruik

"dan kunt u lekker breien en boekjes lezen..."

Onze dame heeft een hele fijne doch uiterst ouderwetse manier van denken....:-p
Mams heeft nog nooit een breinaald aangeraakt in haar bijzijn  Hoe komt ze dr op.....