Ze heten: Amineko en zijn écht een hit in haakland... Het beestje komt eigenlijk tot leven zodra je m in elkaar zet. Hij heeft zijn eigen boek, waarin je verschillende gezichtsuitdrukkingen kunt vinden en een grotere uitvoering. De kleinere is dus gratis. Ik vond 't patroon bij haar, zij was zo vriendelijk om een nederlandse vertaling te maken van het al bestaande Engelse en Japanse patroon.
Mocht u zich echt afvragen wat er dan zo bijzonder is aan Amineko's zou ik zeggen: google het eens en u ziet het wel verschijnen. Het beestje "helpt" en onderneemt van alles... Bizar? ja dat wel maar oh zo grappig ;) (als ik het zo eens opschrijf besef ik dat het voor iemand die het niet kent echt heel erg bizar moet overkomen, alsof ik gek ben.... tja ben ik misschien ook wel een beetje hihi)
Oma vond het beestje zó leuk dat ze me vroeg of ik er 1 voor haar wilde maken. En aangezien ze vandaag 88 is geworden was dat natuurlijk een mooi kado! Hij nam een pakketje met allerlei lekkernijen en knutsels van de meiden mee:
Oma was er superblij mee en noemde hem Max (tja dat hoort zo, hij moet écht een naam krijgen.... )
Ik zal later nog eens wat meer laten zien van de avonturen van onze Amineko's ;)
Want nu wil ik nog iets anders moois laten zien:
Aangezien wij uit eten gingen (voor de verjaardag van oma) met alleen volwassenen (onze prinzusjes in een restaurant is geen optie! Daarbij is het huisje van oma te klein als er al een aantal volwassenen zitten, er is dan geen ruimte om te spelen voor kinderen) kwam mijn lieve mams oppassen op de prinzusjes.
De 3 dames hebben het erg gezellig gehad, de prinzusjes mochten kiezen wat ze wilden eten, oma kookte lekker, wandelde, speelde met ze in de speeltuin, las ze voor en heeft ze heerlijk verwend. Zo verwend zelfs dat de dames vertelden dat ze hadden afgesproken met oma dat wij nog maar eens weg moesten gaan... dan kon oma weer komen oppassen ;) Dus....
We hebben oma verwend met dit kunstwerkje:
De prinzusjes vingerverfden de wasknijpers, en plakten er glimmertjes op, ik plakte ze vast op een stukje stevig karton. Daarna zakjes thee en kersenbonbons erop en we maakten er een leuk doorzichtig folie omheen en maakten het af met een eigen geschreven briefje van het grote prinzusje.
Zonder dat we het hebben gezegt schrijft ze eerst de naam van haar kleine zus en dan pas haar eigen, vond ik opvallend mooi om te lezen! (ik zal het ooit wel eens genoemd hebben, want dat zal ze toch niet uit zichzelf doen lijkt me... maar dan onthoud ze dat toch schijnbaar wel voor altijd!)
En dit idee komt niet van mezelf maar van tante Elizabeth. Ze heeft veel simpele, goedkope, prachtige ideeën om je huis op te fleuren, zelf tassen te maken en ga zo nog maar door. Het idee komt van haar, de uitvoering is voor jezelf, maar het is écht niet moeilijk! Echt een aanrader om even op haar blog rond te neuzen!
