Fotodagboek dag 5

Terwijl de kindjes alweer een dag school achter de rug hebben en we dus het ritme weer terug hebben maar even de laatste foto plaatsen. Wat was het een fijne week!!! Afgesloten met een prachtig mooi weekend. Nu weer rust (ahum) ritme en regelmaat, ook wel weer fijn!

In het begin van de vakantie zagen we de narcisjes uitkomen, maandagochtend was er niks, 's avond toen ik uit m'n werk thuiskwam zag ik een knop en dinsdagochtend was het een bloem... fascinerend schouwspel vonden de prinzusjes en keken er met veel bewondering naar....

mooi!!

27 Augustus!!!

Vandaag zijn we alweer 9 jaar getrouwd... Wat klinkt het lang!!! 

Het voelt eigenlijk alsof het gister was, maar ze zeggen dan ook: "time flies when you have fun" 

Nou dat hebben we! Er zijn zeker zwarte wolken voorbij gedreven en die zullen ook blijven komen, maar we doorstaan die wolken samen en op de dagen zonder wolken hebben we veel lol en gezelligheid samen. Met elkaar maar ook zeker samen met de prinzusjes. Zij zijn het mooiste wat we hebben mogen krijgen in die 9 jaar! 

We zijn dankbaar voor deze jaren en hopen en bidden dat er nog veel bij mogen komen.

Afgelopen zondagochtend in de kerk zongen we psalm 100... onze trouwtekst. Bijzonder om op de zondag voor onze trouwdag er weer even aan herinnerd te worden! 

Want goedertieren is de HEER,

zijn goedheid eindigt nimmermeer,

zijn trouw en waarheid houden kracht

tot in het laatste nageslacht.

berijming psalm 100:4

Al een hele tijd geleden kwam ik op internet een (foto)idee tegen die ik graag wilde uitvoeren, het liefst voor deze dag. In onze vakantie heeft onze lieve zus ons geholpen en het is gelukt om m klaar te hebben vandaag!!

<3 LOVE <3

Groot prinzusje 7 jaar

Vanavond denk ik tóch eventjes terug aan zeven jaar geleden. Toen ik nog heel wat werk moest verzetten... Pas na midernacht (om 1.11 uur precies) lag ze daar op mij buik... Een heel klein prachtig mooi meisje. Ze maakte ons pappa en mamma!
En nu is het zeven jaar later. Wat is er veel gebeurd! Wat een ontwikkeling heeft ze doorgemaakt.

Ze is een meisje die even de kat uit de boom moet kijken. Heel vrolijk, bijna altijd. Tuurlijk kan ze ook boos zijn, en dat tot in haar tenen!!
Ze is geen knuffelmeisje maar zo af en toe komt ze toch even bij me zitten. Even mamma tanken noem ik dat. Dan kan ze soms zomaar verdrietig zijn, om niks, en dan heeft ze het gewoon even nodig om nog klein meisje te zijn. Lekker tegen mamma aan, het liefst gewoon even liggen als een "baby" heerlijke geniet-momentjes zijn dat! Helemaal omdat ze niet zo aanrakerig is. Laat haar maar gewoon een beetje haar gang gaan. Met haar knutsels, en haar fantasie. Die 2 dingen komen heel mooi samen bij haar. Je ziet haar dan ook regelmatig met schaar, lijm, papier enz. in de weer zijn. Enorme kunstwerken maakt ze. Dat is echt een stukje genen van pappa, en misschien vooral oma E. Samen met oma kan ze zich ook prima vermaken aan de tafel. Oma heeft zulke fijne ideeën waar het grote prinzusje altijd voor te porren is.

Een échte groep 3er is ze ook! Lezen, schrijven, sommen maken alles is interessant en even leuk. Ze gaat met veel plezier naar school, en komt met een grote glimlach thuis. Wel moe maar dat hoort erbij (en zal nu ook wel komen door alle feestelijkheden). Moeheid uit zich bij haar vaak in het mopperen op haar zusje, die op zo'n moment alles verkeerd doet. Het resulteert vaak in ruzies, maar zoals het échte zussen betaamd zijn ze een paar tellen later alweer heel gezellig aan het spelen.

Ze is een meisje met een goed gevoel voor humor. We merken steeds vaker dat ze onze onderlinge grapjes ook begrijpt, ze ligt dan in een deuk en dat zorgt ervoor dat wij nog harder lachen omdat we niet hadden verwacht dat ze het begreep. Wat een heerlijke fase is dit! Een week geleden waren we ook gezellig aan het geinen met elkaar toen ze ineens al lachend onder de tafel ging liggen terwijl ze zei: "Ik lig onder de tafel van het lachen mam, u bent zó grappig" Dan kun je mij opvegen. Ze is zó'n gezellig grappig meiske. Ik geniet tot in mn tenen van haar en haar ontwikkeling.

Ze heeft structuur nodig en als ze dat krijgt dan is ze een prachtig kind, met veel lol in het leven, veel humor en plezier. En dat maakt ons als ouders weer ongelovelijk trots en blij.

Een parel in Gods hand, een bijzonder kado van onze Vader. En we mogen élke dag weer van haar genieten. En we bidden dat we dat nog heel erg lang mogen blijven doen!

Gefeliciteerd lieve meid met je verjaardag! Pappa en mamma houden van je!

 

 

Dankdag 2012

Er is zo vreselijk veel ellende. Het is soms ongelovelijk zwaar in je leven.

Ook in de levens van anderen om je heen zie je zoveel verdriet en wat is dat verschrikkelijk.

Wat kun je je soms machteloos voelen in zulke situaties.

 

Soms is het zo moeilijk om te zien dat Hij altijd bij je is en voor je zorgt.

Vaak zie je pas achteraf dat Hij je gedragen heeft door die hele moeilijke zwarte periode heen.

 

Ondertussen zijn er ook ontzettend veel mooie dingen om voor te danken.

Om Hém voor te danken.

Zonder Hem zijn we nergens, zonder Hem zijn we verloren.

Laten we, ook al is ons leven zwart, Hem danken dat Hij er is en ons niet laat vallen.

 

Het is gemakkelijk gezegt, als je middenin een zwarte bladzijde van je leven zit.

De ervaring van die zwarte bladzijde is nog heel levendig aanwezig in mij.

Maar toch weet ik dat Hij mij door deze zwarte bladzijde heensleept.

 

En daarom heb ik reden genoeg om te danken.

Voor alles wat Hij geeft.

Elke dag weer te eten.

Elke dag een mooi en warm huis.

 Elke dag weer gezond opstaan en mogen zorgen voor ons prachtige gezin.

 

Dankbaar voor familie.

Dankbaar voor vrienden en vriendinnen.

Dankbaar voor gezelligheid.

Dankbaar voor alles wat Hij geschapen heeft.

 

Want wat is Zijn Schepping toch prachtig!

 

 

 

 

Zon, zee, strand & Vakantie!!!

Wat een heerlijk weertje vandaag! Dat vroeg om waterpret!

Nou waterpret hadden we vanmiddag! Wat hebben we genoten!
Het kleine prinzusje heeft het wat lastig en doet er lang over voor ze gewend is aan dat gekke bruine water, met "prikkels" (schelpjes) en gekke blaadjes en takjes (waterplanten), maar als ze dan eenmaal gewend is dan heeft ze zoveel schik! (precies haar mamma... die heeft ook moeite met waterwennen... maar als dat klaar is heb ik er ook plezier in!)
Het grote prinzusje is een heus waterratje! Ze is normaal een meisje die wat angstig is voor veel dingen. Andere mensen die tegen haar praten, ergens anders dan thuis of school naar de WC gaan en dat zijn maar een paar dingetjes waar ze wat ansgtig en verlegen voor is.... Totdat... Ze bij het water is. Dan gaat er een knop om en is madam nergens meer bang voor. Ze rent het water in, ook al is het koud, het deert haar niet, ze wil best nat worden, ze wil best koud zijn, het maakt allemaal niks uit! Ze vermaakt zich prima in het water, met niks, of een balletje of een waterluchtbed het maakt haar niet uit zo lang ze maar in het water mag zijn. Als ze dan eenmaal even tijd heeft vrijgemaakt voor een koekje en wat drinken dan roept ze ineens: Ik ga even plassen hoor mam! en weg is ze richting de toiletten... lachend komt ze weer terug en rent wat rondjes over het strandje en duikt dan het water weer in. Als het aan haar lag dan zaten we er nog. Niet te geloven hoe zo'n meiske veranderd als er water in de buurt is. En wat vreselijk gaaf om te zien hoe ze geniet. Tot in haar tenen!

Pappa natschieten! Leukste dat er is!

Grote prinzusje vermaatk zich prima met ons waterluchtbed

als je haar maar goed zit...

<3<3<3<3

zonnetje op t water, mooie meisjes in het water

speeltoestelletje, ook leuk!

Onze waterrat!

Picknicken

Wat een heerlijke belofte konden we zondag maken aan onze prinzusjes! De zon scheen en dus na de kerkdienst 's middags maakten we broodjes en "milomade" (zo noemt onze kleine prinzus limonade), gooiden nog een zak chips in de tas én druifjes (heeeel belangrijk, want daar hadden de dames vreselijk veel zin in!). En toen op weg! Naar ons favoriete plekje aan de dijk.
We reden eerst naar het bos, maar daar kriebelde alles en moesten we te lang lopen, en de dames hadden zo'n zin in de picknick dat ze knorrig hun boswandeling liepen.... dat was niet de bedoeling van de gezellige middag en dus terug naar de auto om dan toch maar het plekje op te zoeken die we vorig jaar vonden.
In oktober, de laatste écht mooie zonnige zondag waren we daar terechtgekomen en toen beviel het ons zó goed dat herhaling absoluut geen straf was! (Ik zie nu dat daar geen blog over is, maar op mijn facebookpagina staan de foto's wel, mocht u mij nog niet hebben toegevoegd geef het dan even hieronder aan, dan kunnen we vriendjes worden!)

Nu dus de foto's van afgelopen zondag! Het was weer net zo fijn als een halfjaar geleden!

mams en haar prinzusjes

Onze kleine heidi

Vliegen!

One "big" happy family

En vandaag!!!! Hebben we onze picknicktafel opgehaald!! Wat een heerlijkheid! Kunnen we weer fijn buiten eten!!

En gezellig 's avonds een spelletje doen onder het genot van een drankje, echt genieten!!

Met dit als uitzicht:

Wat een heerlijk begin van de vakantie! Nog een half weekje werken voor de stoere man en dan zijn we heerlijk 3 weken vrij met zn viertjes! Hopelijk blijft die mooie gele bol ook mooi in de lucht hangen!

Dag kleuterschool! Hallo vakantie!

De laatste dag voor de vakantie. Het geeft me altijd een beetje een gekkig gevoel in mn buik. Het is geweldig dat mijn mooie kleutertje nu naar groep 3 mag, we zijn ontzettend trots op dr.
Maar toch is het weer een klein stukje loslaten... Elke dag, 2,5 jaar lang liep ik hetzelfde loopje met haar naar haar klas. Daar maakten we samen een puzzel, deden een spelletje of lazen we een boekje. Na de vakantie zal dat over zijn. Dan is het alleen even de tas naar binnen brengen eventueel heel even in de klas kijken en dan mag ze buiten gaan spelen. Ze heeft er erg veel zin in, ik ook, het lijkt me heel erg leuk om te zien hoe het haar zal vergaan in groep 3!
Toch voelt het een beetje verdrietig om afscheid te nemen van de lieve kleuterjuffen, het was een geweldige tijd! Ze hebben het prachtig voor elkaar en de kids zijn helemaal weg van hun juffen! Houden zo juffen!! Blijf vooral zo doorgaan! Ik hoop ze over een tijdje gewoon weer te zien als ik het kleine prinzusje aan hun zorgen mag gaan overlaten, moeten ze wel beloven dat ze gewoon groep 2 blijven doen ;)

Dag mamma en zus!
Dag kleuterklas!

Als afscheidskado hebben de kindjes allemaal hun handjes op een schort laten zetten en hun foto's eropvastgezet met speldjes, de juffen waren er helemaal blij mee!

En dan nog een afscheid... Het kleine prinzusje heeft vandaag een gezellige afsluiting van het "school"jaar. Maar dat niet alleen, haar juf gaat genieten van een welverdiende rust zoals ik hier al schreef en dus zal dit haar laatste dag zijn met haar peuters. Gelukkig gaat het kleine prinzusje gewoon na de vakantie weer naar de peuterspeelzaal en komen er 2 nieuwe lieve juffen. Dat is fijn! Dank je wel lieve juf E. voor de fijne jaren, onze dames vonden het elke keer weer geweldig om naar de peuterspeelzaal te mogen!

Op de laatste dag gaan ze met alle peuters altijd spelen in een tuin in de buurt. Nu was het gewoon te nat en vies om dat te doen, dus hebben ze de gymzaal als slechtweerlokatie gekozen. En daar gingen ze in stijl naar toe!

Met paard en wagen!!

Kleine prinzusje vond het geweldig, naast de afscheidnemende juf!

Straks ga ik beide dames weer ophalen, lekker genieten van al hun verhalen en dan gaan we genieten van 6 weken zonder wekker en hopelijk veel mooi weer! Heerlijk vakantie! We zijn er best aan toe, veel moe en korte lontjes de afgelopen dagen, maar dat komt goed, we kunnen bijna gaan uitrusten!

Dag school en peuterspeelzaal, tot over 6 weken!
Hallo vakantie!!

Trots!!!

Wat een dag! Het begon al vroeg en voor de verandering at het kleine prinzusje in recordtijd haar ontbijt op, want vandaag mocht ze verkleed naar school.
Haar peuterjuf, die (al bijna) 30 jaar in ons dorp juf is geweest, gaat afscheid nemen en genieten van welverdiende rust. Vandaag hadden de kids een verrassingsfeest voor haar gepland (nou ja... de oudercomm. had het uiteraard geregeld maar de kids waren zeer gewillig en hadden ook best zin in een feestje).
De kindjes mochten dus verkleed... en ja hoe gaat een prinzusje dan verkleed???? Juist als een een prinses natuurlijk!
Ik zette vandaag al 2 foto's op facebook maar eigenlijk kon ik niet kiezen... Ik maakte in een halfuur een paar prachtige foto's en kan het niet laten deze niet hier te showen...

Ja ik zei het toch... maak hier maar eens een keuze uit... fotogeniek is ze!!
Het feest was super! Het meiske heeft de rest van de dag prinses gespeeld (ja dat doet ze anders ook maar dan zonder de bijbehorende kleding hahaha) na haar slaapje zat ze geduldig "stil" om haar haartjes weer in 2 staartjes te krijgen. In haar geval betekend stil zitten: zingen "We maken een kringetje" met bijbehorende bewegingen (maak nu een buiging...). Als ik normaal haar haren kam is het drama... want haren kammen doet zeer en dan moet ze stilstaan en "DAT KAN IK NIEHIET!!!" (denk hierbij een zo hoog mogelijk gillend stemgeluid)......Dus... u snapt dat zo'n buiging easy is vergeleken bij een drammerig kronkelend meisje (voor 8 uur 's ochtends...).

En de dag werd nog leuker want het grote prinzusje kwam thuis met haar rapport... Daar waar ze vorig jaar een C en een D scoorde, scoorde ze nu 2 A's... Wat geweldig!! Vorig jaar moesten we besluiten om haar groep 2 nog eens te laten doen. Dat betekende voor haar een ander klas. Dat was wel even slikken toen, maar al snel merkten we dat het beter met haar ging. Ze was een stuk relaxter en opener. En nu is het duidelijk te zien ook aan haar score dat het de beste keuze is geweest.
Nu gaat ze aan het eind van de dag pontificaal voor de juf staan om uitgebreid "Doeg juf, tot morgen!" te zeggen, midden op het plein! Vorig jaar zou dat niet eens in haar opkomen... Dat was veel te eng...

Grappig vind ik dat de juffen in haar rapport melden dat ze het zo heerlijk vind om aan het werk te zijn en dat verteld ze thuis ook vaak. Ze vind het geweldig als haar groepje aan de beurt is om een werkje te maken of om het "hulpje" van juf te zijn!

Ons dametje doet het dus geweldig en we weten nu helemaal zeker dat ze toe is aan groep 3! Werken vind ze geweldig, schrijven en lezen begint interessant te worden en rekenen deed ze al een tijdje (1+1=2; 2+2=4; 7+7= euh... 14!!! alles is op handen te tellen en ze heeft zelf bedacht dat je kan "doortellen" op je vingers... als je bij 10 bent gewoon weer bij je 1ste hand verder tellen, dat deed ze een half jaar geleden al... vond ik zeer bijzonder... zo'n rekenwonder was ik écht niet... ), en nu nog die 2 As erbij... duidelijker kan het niet. Onze dame is klaar voor groep 3 en ze heeft een heerlijk stevige basis! We zijn geweldig trots!!!

Oh en had ik al verteld dat ze met UNO gewoon 2 volwassen mannen volledig inmaakt??? En niet een beetje ook.... gewoon 5 keer winnen van die 2 grote kerels!
Dan ben je toch mega stoer als 6-jarige ;)

Vaderdag

Vaderdag, vorig jaar....

[qoute]
Vader versus dochter... wat is dat toch in die relatie... Begrijpen doe je dat alleen als je vader bent van een dochter geloof ik... Wat ik als vrouw erover kan zeggen is dat het speciaal is, een heel bijzondere relatie. Een hele mooie, die je hoe ouder je word steeds meer gaat begrijpen en waarderen.
Als klein meisje is je pappa die grote stoere man die alles kan.
Als pubermeisje schaam je je voor hem vanwege zijn rare grappen, die absoluut "not done" zijn in de puberwereld.
Als verliefd meisje snap je zo ontzettend NIET wat je vader nou toch tegen kan hebben op die mooie, lieve, knappe jongen......
Als pas getrouwde vrouw is je vader de steun als je (samen met je man) even niet meer weet hoe het moet in de grote-mensen-wereld.
Als jonge moeder zie je je vader als de geweldigste opa die je kindje maar kan hebben.
En hoe ouder ze worden, hoe meer je ziet waarom je vader bepaalde dingen zei en deed.

Over vader(dag); 2011

En vaderdag dit jaar...

Tja... Ik kan niet anders dan be-amen wat ik vorig jaar schreef. En dat het bijzonder is dat mijn pappa dit nog heeft kunnen lezen, gewoon voor mijn eigen gevoel is het fijn dat hij wist dat ik hem begreep.

En dit jaar slaan we zéker niet over, de stoere man zal verwend worden door zijn meiden.

En tussen de bedrijven door zal ik vaak even terugdenken aan mijn eigen lieve pappa, precies zoals ik alle andere dagen ook doe...

Daar zijn we weer!

Zo... Daar ben ik weer!

En we hebben veel in te halen hier zie ik al wel weer.

Als eerst was het een beetje een gekke week, 30 april, 7 mei, 't zij allemaal dagen vol herinneringen. Daarbij kregen zus en zwager een zoontje, de eerste kleinzoon die zijn opa niet zal kennen in het echt (ik ga ervan uit dat hem veel verteld word over zijn opa). Emotioneel dus uitputtend kan ik wel zeggen.

Tja en toen zei mijn lijf: stop. Je kan niet meer. Ik kreeg een keelontsteking en daarbij heeft mijn lijf mij echt compleet teruggefloten. Ik ging almaar door, gewoon doorgaan, het leven gaat door wat er ook gebeurd.

En toen hadden we zicht op een weekend waarin totaal niks gepland was. Heerlijk genieten zouden we, leuke dingen doen samen, doen waar we zin in hadden, als we weg wilden zouden we gaan, als we thuis wilden blijven deden we dat, zo'n weekend waar je je echt op kan verheugen al een tijdje van tevoren. Mijn lijf besloot dat juist dát het moment was...

Vrijdag overdag voelde ik mn keel al wat, maar hé ik heb wel eens vaker keelpijn en dat is lastig maar gaat wel weer over.... tot ik vrijdagavond met 3 dekentjes op de bank lag en het nog koud had... De stoere man zat er in t-shirt naast.... het was niet koud, ik had koorts (en nóg ontkennen he?! ik wilde mn weekend niet verknallen door ziek te zijn... eigenwijs dat ik ben).

Na een rotnacht met koortsdromen en veel gedraai en gewoel, kon ik zaterdag mn bed niet uitkomen. Ik kon amper op mn benen staan, eten en drinken stond me tegen, ik leefde die eerste dagen op appelsap en water.

Zondag was ik het bed zat maar kon nog steeds niet op mn benen staan en heb een kussen en een dekbed mee naar benenden gesleept en heb de hele dag op de bank gelegen.

Maandag nog steeds niet voorbij, nog steeds koorts en een keelpijn dat ik had! Ik kon gelukkig een beroep doen op hele lieve mensen die onze prinzusjes naar school en weer thuisbrachten. Wat dankbaar ben ik daarvoor! Heerlijk dat je er zo voor elkaar kan zijn. Iedereen zegt wel dat je dat gewoon voor elkaar doet, dat dat zo hoort, en andersom zou jij het ook doen enz.enz. en ik weet het allemaal, maar wat voelt het toch fijn als je het nodig hebt het dan ook echt zo blijkt te zijn!

Maandagochtend naar tante dokter geweest, die keek in mn keel en gaf me gelijk een kuurtje mee. Keelontsteking, tja dat wist ik allang, ik hoefde daar geen stokje en lampje voor te gebruiken, goed met mn mond open voor de spiegel staan was voeldoende om hetzelfde te constateren....

Ik heb de rest van de week plat gelegen, vrijdag even naar mn lieve mams geweest, omdat ik het huis na een week wel een beetje boel zat was zeg maar. De muren kwamen op me af, maar ik was kapot toen ik thuis was. Teveel gepraat (tja op een paar woordjes met vrienden die de meiden kwamen halen en brengen en mn lieve stoere man was mams de eerste volwassene waar ik weer mee praatte...) en de weg erheen en weer terug enzenz, het was behoorlijk pittig nog. Zaterdag naar de verjaardag van zoontje van lieve vrienden geweest en 's middags de hele middag op de bank doorgebracht, ik moest echt ongelovelijk energie opdoen.

Zondags werd ons neefje gedoopt en dat was een drukke en zwaar emotionele middag, dus gebroken toen ik thuiskwam. Maaaaaar maandag zelf weer naar school gereden en de meiden gebracht, wat een heerlijkheid! Zo fijn om weer mee te doen aan het dagelijkse leven. Het kost nog steeds wel wat energie allemaal, maar ik merk dat het met de dag beter gaat! Gelukkig maar!

Nu met de zon erbij is het helemaal goed herstellen! Ik geniet me suf en doe alles rustig aan, nu dit hele gedoe nog vers in het geheugen zit luister ik nog extreem goed naar mn lijf, misschien blijf ik dat doen, maar ik ken mezelf.... ben eigenwijs dus dikke kans dat ik straks weer terugval, maar dat zien we dan wel weer.

Vandaag de foto's erbij van moederdag. Een koortsige moederdag, maar wel een met een gouden randje, want oei wat waren de dames toch lief voor mams. En niet alleen op moederdag, maar de hele week dat ik ziek was, ze waren geweldig, Ze knuffelden me heel vaak, vroegen of ik al een beetje beter was en ik kreeg de wereld aan kusjes, ze brachten me bekers water (kleine prinzusje bracht de beker naar de keuken en grote prinzusje vulde de beker en dan brachten ze m weer bij me....) . Ook de stoere man was geweldig, deed boodschappen en verzorgde de meiden en de huishoudelijke taken allemaal naast zijn gewone werk overdag, zo geweldig! Ik heb echt het liefste en beste gezin van de wereld, ik kan me geen betere en lievere man en dochters wensen!

Ik ben een supergelukkig moeder en vrouw!

En die supergelukkig moeder kreeg deze prachtige zelfgemaakte kadootjes van de liefste prinzusjes:

Zelf geschreven... zó lief!

Van het grote prinzusje kreeg ik een zelfgemaakte etagere
inclusief zelfgebakken koekjes!!

Het kleine prinzusje gaf een bloemetje in zelf mooi
gemaakt blikje.

de buit bij elkaar

hartje voor mamma

In de creche van de kerk maakte het kleine
prinzusje deze nog.... zo lief!!

Eens zien of ik weer bij kan komen met bloggen, morgen misschien maar een wirwar van allemaal gezellige en leuke foto's van de afgelopen weken, maar ik beloof niks, er is genoeg te doen nog en we krijgen logees dus wie weet lukt bloggen niet eens...

Anders ziet u ze vast snel een keertje (of neem eens een kijkje op mn facebook of hyves, daar staan ook veel foto's!)

4 mei...



Foto van wikipedia

Elk jaar ben ik weer onder de indruk. We kijken altijd naar de beelden van de Dam in Amsterdam op 4 mei en elk jaar weer verbaas ik me erover hoe het toch kan, zo ongelovelijk veel mensen 2 minuten volledig stil te krijgen (op kleine kuchjes en af en toe een schreeuwer na)

Vandaag waren we een dagje weg. (we is mijn mams, meiden en ik) We hadden willen wachten tot na 20.00uur met weggaan maar dat hielden de meisjes écht niet vol. De dag was gewoon echt te lang en intensief geweest.
Dus vertrokken we rond een uurtje of 7 van de camping waar we de verjaardag van ons neefje hadden gevierd. We wisten dat we niet op tijd terug zouden zijn en zijn daarom een parkeerplaats opgereden net voor de herdenking begon.
Wij waren redelijk vroeg maar er kwamen steeds meer auto's bij en zo zagen we de parkeerplaats steeds voller worden. En daar stonden we dan... 2 minuten stil, zelfs onze meiden hielden hun, anders zo graag kletsende, mondjes. Ook op de snelweg naast ons was het gewoon "stil", na de eerste minuut kwam er volgens mij geen auto meer voorbij.
Toen het Wilhelmus klonk kwam er weer beweging in.... de ene na de andere auto begon weer zachtjes te rijden en wij hebben gewacht en geteld, met kippevel op de armen en een brok in onze keel... 16 auto's voor ons en ik weet niet hoeveel er nog achteraan kwamen... Aan de andere kant van de weg zagen we iemand die gewoon op de vluchtstrook had gestaan weer wegrijden... En zo reden we allemaal weer in 1 lange rij achter elkaar aan de lege snelweg op.
Als ik dit zo opschrijf komt het misschien heel suf over, maar wát een ervaring... Ik werd... of eigenlijk, ik bleef er stil van.... Dit deed me nog veel meer dan dat overvolle "plein" die we op tv altijd zien... wat een bijzonder moment... 1 om nooit te vergeten en dus bij deze beschreven op mijn blog...
Ik hoop dat onze dames zich dit later nog kunnen herinneren. Dat ik er nog vaak met ze over kan praten, want het is zoiets moois om maar niet te vergeten hoe geweldig het is dat we vrij zijn, en hoe belangrijk al die mensen waren die daar zó hard voor hebben gevochten!
De vrijheid die we nu kennen hebben we niet zomaar gekregen, daar hebben onze voorouders heel erg hard voor moeten vechten en sommigen hebben dat zelfs met hun leven moeten bekopen....
Dat mag niet worden vergeten!!!

Wondertje!!!

Op de vloer bij onze lieve zus en zwager is deze tekst te lezen... als de zon schijnt iig ;)

We hebben er weer een neefje bij!!! Wat bijzonder! Mijn zus is een rijke vrouw met 4 mannen in huis! Die word straks op handen gedragen zei hun verloskundige vandaag, en ik denk dat ze gelijk gaat krijgen!

Alles is goed met zusje en neefje en ook met paps en beide broers gaat het goed. Wel wat moe en de grote broers moeten best even wennen maar dat lijkt me niet meer dan normaal.  

Wat een groot wonder is het weer! Mijn ouders voor de 11de keer opa en oma geworden, al is het nu alleen oma die ze alle 11 kan knuffelen. Dat doet pijn en geeft een extra emotionele lading aan deze gebeurtenis. Maar maakt het absoluut niet minder mooi en wonderlijk! Juist niet misschien zelfs. Het verdriet van iemand missen en het wonder van nieuw leven, ze liggen zo dichtbij elkaar. Het is cliché misschien maar cliché's zijn er ook niet voor niets, want het is gewoon waar!

Vandaag ben ik met de trotse oma en onze prinzusjes even wezen knuffelen...

Wat weer een prachtig mannetje. Zo ontzettend zijn eigen koppie, en toch af en toe een herkenning.... Weer een ander koppie maar toch écht weer een broertje... ik heb het volgens mij al eens eerder gezegt maar wat is zo'n genenpakket toch een bijzonder iets... zoals dát in elkaar zit... ik word er stil van... Een wonder!

Onze meiden reageerden er geheel op hun eigen manier op. Het grote prinzusje was afwachtend, zelfs een beetje terughoudend. Even aaien deed ze heel snel met een blik op mij van kijk ik durf wel maar vind het een beetje eng...

Het kleine prinzusje stond steeds bij degene die het kleine mannetje vasthad, ze aaide over zijn hoofdje gaf hem kusjes en zei: "Hij is zó lief mamma"

Het grote prinzusje vond hem ook echt wel lief, maar heeft meer tijd nodig, volgende keer zal het vast al iets beter gaan. Ik vind het prima, laat het gewoon begaan, het komt wel en anders maar niet, het is geen verplichting om je neefje leuk te móéten vinden. Zij vermaakte zich ondertussen prima met zijn grote broers, en dat is ook heel wat waard!

En samen met mamma even kijken naar dat kleine manneke is toch ook best heel leuk

Okay, om het af te leren, een "paar" foto's:

Klein is 'ie he?

Nu al trek in een stukje fruit??

Rimpeltjes van het blijven plakken bij mams...
net n oud mannetje ;)

Lekker sabbelen op mamm's pink

Die oogjes van grote broer.... spreken boekdelen...

Tongetje  uitsteken naar oma??? of een poging tot een
eerste gesprekje....

oma met de drie broers!

Kleine prinzusje/nicht en grootste broer... vertroetelen

<3<3<3

Gebroeders H.

 Zo... en ik kan wel even doorgaan nog geloof ik... Maar ik beloof snel meer... over het kado bijvoorbeeld... want dat was een bijzondere... daar wijd ik graag nog een apart logje aan... nu eerst nagenieten met deze foto's!