2 Weken geleden aan de ontbijttafel: "Wat heb jij nou op je gezicht..." "Weet ik niet.." "Wil je je trui eens omhoog doen?" And so she did... En ja hoor, mamma's vermoeden werd bevestigd... het waterpokken virus heeft zijn intrede gedaan in huize Elzes...
Lijkt weinig en achteraf gezien was dit ook best een milde kant...Buikje zat voller, is alleen geen foto van...
Onze grote prinses heeft het kranig doorstaan, was er gelukkig niet ziek van en ging gewoon naar school. De eerste dag naar school vond ze best spannend... "Maar dan ziet iedereen mijn waterpukkels..." Ach mn schat... ik
moest even mn lachen inhouden om die mooie benaming heb haar toch kunnen overtuigen dat er meer waren met waterpokjes en dat iedereen wel wist wat het was. Niemand zou haar plagen en als ze dat wel zouden doen dan.... u kent het wel zo'n verhaal toch? ja? En ze ging! Mijn stoere meid!! Trots ben ik op dr! Ze vond het wel vervelend dat iedereen erover begon.... Iedereen zag het natuurlijk en dus iedereen vroeg: "Ah, heeft ze waterpokken?" Dat was echt lastig voor de grote prinses.... ze wilde dan liefst wegkruipen ergens achter mij of, liever nog, ín mij... Ik zei dat dan ook tegen degene die erover begon: "Ja klopt maar ze vind het zelf nogal vervelend om erover te praten!" Nu zijn ze zo goed als weg, m.u.v. een paar verdwaalde "pukkels" op haar buik.
Het kleine prinsesje ging ondertussen gewoon door... we hadden min of meer gehoopt dat zij het ook gelijk zou krijgen, want dan had ze het immers maar gehad, hoe jonger hoe beter het geneest, tuurlijk wil je het liever helemaal niet maar goed iedereen moet deze ziekte doorlopen, dan maar zo vroeg mogelijk toch?
Tot afgelopen maandag... Na een paar weken weer volledig te hebben gesmeerd met de hormoonzalf
(was een voorstel vd allergoloog om weer eens overnieuw te beginnen) was ons dametje voor het eerst in tijden weer eens volledig "schoon" wat dus zoveel betekend, als glad, zacht, peuterhuidje zoals een peuterhuidje zou moeten voelen. FIJN!!! Er kwamen 2 stopdagen (2 dagen niet smeren) aan en een groot feest van mijn pappa die 57 werd. We lieten het eens begaan... Eens kijken wat haar huidje zou doen als ze wat binnen zou krijgen met ei erin verwerkt. Maandag zagen we jeuk- en krabplekjes... Wij waren gelijk overtuigd... die ei, das geen goed idee, dat houden we dus voorlopig maar weer uit haar voeding... later maar weer es proberen. Maar bij 1 vd luierverschoningen zag ik een verdacht plekje... 1tje... ik twijfelde... dinsdag twijfelde ik niet meer! Het kleine prinsesje was wel degelijk besmet geraakt en in alle hevigheid sprongen spontaan de pokjes op haar lijfje... het hield niet op! Je zag ze haast te voorschijn komen.... Ondertussen kreeg ze koorts en voelde ze zich vervelend... Arm wijffie... door haar exceem is haar huidje al zo vreselijk gevoelig en dan die waterpokjes erbij... Vooral haar nekje (daar waar het vorig jaar allemaal mee begon) leek wel 1 grote waterpok... Smeren deed ik met calendulan emulsie (speciaal voor waterpokken) en vooral het kleine prinsesje vond dit héérlijk... gewone zalfjes zijn n ramp, om deze vroeg ze bijna zelf!
en dit was toen het nog meeviel, een dag later zag het er nog heftiger uit... (ook geen foto's van)
Donderdag smeerde ik haar rugje in en dat doe ik dan door haar zittend voorover te laten buigen... om er makkelijker bij te kunnen had ik haar luier open gelaten... toen ik klaar was en zij weer normaal ging zitten begon ze ineens toch te huilen!!!! Ze zag dat haar luier open was en waarschijnlijk schrok ze ervan (ja de pokjes zitten echt overal bij haar!) Ze "schreeuwde" dat "haar luier dicht moest" of iets wat daarop leek. In de spiegel kijken is sinds deze dagen ook ineens niet meer leuk... ze snapt het niet, schrikt ervan...
Gelukkig is het dametje vandaag weer koortsvrij en speelde ze er op los. Ze is weer haar vrolijke zelf, maakt grapjes, lacht de hele dag
en schreeuwt alleen maar als ze haar zin niet krijgt... ze is per slot van rekening nog wél steeds een peuter van twee....
Maar goed, de "pukkuhs" drogen goed in, en verdwijnen zelfs al een beetje....
We hebben het gehad! Het virus is voorbijgewaaid en deed
hopelijk zijn werk. Zijn we daar mooi vanaf.
En dan nu: Alle ziektekiemen het huis uit We zijn klaar met buisjes/exceempjes/pokjes/hoesterijen enz.enz. We gaan genieten van de lente, alle mooie fijne dingen in ons leventje! Laat maar komen!
