Te vroeg jarig...

Feestmaand en vakantie zijn over, het gewone leven is weer begonnen. De mooie lege pagina's van de agenda hebben zich op wonderbaarlijke wijze alweer helemaal gevuld, ook de eerste week van het jaar zijn we daaraan niet ontkomen... En ondertussen proberen we ons voor te bereiden op het grote "ik-word-5-feest" van onze kleine prinzus... Het wil maar niet lukken, en dat heb ik nou elk jaar weer...

Het meiske kwam 4 dagen voor de uitgerekende datum ter wereld en na haar grote zus die 8 dagen te laat kwam was dat voor ons een totale verrassing... We hadden er nog niet echt (echt niet) op gerekend... Toen was ze dus al een lekker eigenwijsje... :)

Maar het vervelende is nu dat het mij sindsdien elk jaar weer overvalt die datum... Ik heb altijd het idee dat ik na oud en nieuw genoeg tijd heb... heb ik ook echt wel en nu ik het voor de 5de keer organiseer, kan ik me er ook wel iets op instellen maar tóch overvalt het me elk jaar wéér....

Maar goed, we hebben dus feest... de kado's hebben we gelukkig al, (ingeslagen tegelijk met de kado's voor 5 dec en de verjaardag van het grote prinzusje) maar er moeten nog nieuwe feestkleren gekocht en taarten, traktaties en een huis visiteproof gemaakt worden....

.....wat dóé ik hier nog.....

 

 

Vaderdag

Vaderdag, vorig jaar....

[qoute]
Vader versus dochter... wat is dat toch in die relatie... Begrijpen doe je dat alleen als je vader bent van een dochter geloof ik... Wat ik als vrouw erover kan zeggen is dat het speciaal is, een heel bijzondere relatie. Een hele mooie, die je hoe ouder je word steeds meer gaat begrijpen en waarderen.
Als klein meisje is je pappa die grote stoere man die alles kan.
Als pubermeisje schaam je je voor hem vanwege zijn rare grappen, die absoluut "not done" zijn in de puberwereld.
Als verliefd meisje snap je zo ontzettend NIET wat je vader nou toch tegen kan hebben op die mooie, lieve, knappe jongen......
Als pas getrouwde vrouw is je vader de steun als je (samen met je man) even niet meer weet hoe het moet in de grote-mensen-wereld.
Als jonge moeder zie je je vader als de geweldigste opa die je kindje maar kan hebben.
En hoe ouder ze worden, hoe meer je ziet waarom je vader bepaalde dingen zei en deed.

Over vader(dag); 2011

En vaderdag dit jaar...

Tja... Ik kan niet anders dan be-amen wat ik vorig jaar schreef. En dat het bijzonder is dat mijn pappa dit nog heeft kunnen lezen, gewoon voor mijn eigen gevoel is het fijn dat hij wist dat ik hem begreep.

En dit jaar slaan we zéker niet over, de stoere man zal verwend worden door zijn meiden.

En tussen de bedrijven door zal ik vaak even terugdenken aan mijn eigen lieve pappa, precies zoals ik alle andere dagen ook doe...

Daar zijn we weer!

Zo... Daar ben ik weer!

En we hebben veel in te halen hier zie ik al wel weer.

Als eerst was het een beetje een gekke week, 30 april, 7 mei, 't zij allemaal dagen vol herinneringen. Daarbij kregen zus en zwager een zoontje, de eerste kleinzoon die zijn opa niet zal kennen in het echt (ik ga ervan uit dat hem veel verteld word over zijn opa). Emotioneel dus uitputtend kan ik wel zeggen.

Tja en toen zei mijn lijf: stop. Je kan niet meer. Ik kreeg een keelontsteking en daarbij heeft mijn lijf mij echt compleet teruggefloten. Ik ging almaar door, gewoon doorgaan, het leven gaat door wat er ook gebeurd.

En toen hadden we zicht op een weekend waarin totaal niks gepland was. Heerlijk genieten zouden we, leuke dingen doen samen, doen waar we zin in hadden, als we weg wilden zouden we gaan, als we thuis wilden blijven deden we dat, zo'n weekend waar je je echt op kan verheugen al een tijdje van tevoren. Mijn lijf besloot dat juist dát het moment was...

Vrijdag overdag voelde ik mn keel al wat, maar hé ik heb wel eens vaker keelpijn en dat is lastig maar gaat wel weer over.... tot ik vrijdagavond met 3 dekentjes op de bank lag en het nog koud had... De stoere man zat er in t-shirt naast.... het was niet koud, ik had koorts (en nóg ontkennen he?! ik wilde mn weekend niet verknallen door ziek te zijn... eigenwijs dat ik ben).

Na een rotnacht met koortsdromen en veel gedraai en gewoel, kon ik zaterdag mn bed niet uitkomen. Ik kon amper op mn benen staan, eten en drinken stond me tegen, ik leefde die eerste dagen op appelsap en water.

Zondag was ik het bed zat maar kon nog steeds niet op mn benen staan en heb een kussen en een dekbed mee naar benenden gesleept en heb de hele dag op de bank gelegen.

Maandag nog steeds niet voorbij, nog steeds koorts en een keelpijn dat ik had! Ik kon gelukkig een beroep doen op hele lieve mensen die onze prinzusjes naar school en weer thuisbrachten. Wat dankbaar ben ik daarvoor! Heerlijk dat je er zo voor elkaar kan zijn. Iedereen zegt wel dat je dat gewoon voor elkaar doet, dat dat zo hoort, en andersom zou jij het ook doen enz.enz. en ik weet het allemaal, maar wat voelt het toch fijn als je het nodig hebt het dan ook echt zo blijkt te zijn!

Maandagochtend naar tante dokter geweest, die keek in mn keel en gaf me gelijk een kuurtje mee. Keelontsteking, tja dat wist ik allang, ik hoefde daar geen stokje en lampje voor te gebruiken, goed met mn mond open voor de spiegel staan was voeldoende om hetzelfde te constateren....

Ik heb de rest van de week plat gelegen, vrijdag even naar mn lieve mams geweest, omdat ik het huis na een week wel een beetje boel zat was zeg maar. De muren kwamen op me af, maar ik was kapot toen ik thuis was. Teveel gepraat (tja op een paar woordjes met vrienden die de meiden kwamen halen en brengen en mn lieve stoere man was mams de eerste volwassene waar ik weer mee praatte...) en de weg erheen en weer terug enzenz, het was behoorlijk pittig nog. Zaterdag naar de verjaardag van zoontje van lieve vrienden geweest en 's middags de hele middag op de bank doorgebracht, ik moest echt ongelovelijk energie opdoen.

Zondags werd ons neefje gedoopt en dat was een drukke en zwaar emotionele middag, dus gebroken toen ik thuiskwam. Maaaaaar maandag zelf weer naar school gereden en de meiden gebracht, wat een heerlijkheid! Zo fijn om weer mee te doen aan het dagelijkse leven. Het kost nog steeds wel wat energie allemaal, maar ik merk dat het met de dag beter gaat! Gelukkig maar!

Nu met de zon erbij is het helemaal goed herstellen! Ik geniet me suf en doe alles rustig aan, nu dit hele gedoe nog vers in het geheugen zit luister ik nog extreem goed naar mn lijf, misschien blijf ik dat doen, maar ik ken mezelf.... ben eigenwijs dus dikke kans dat ik straks weer terugval, maar dat zien we dan wel weer.

Vandaag de foto's erbij van moederdag. Een koortsige moederdag, maar wel een met een gouden randje, want oei wat waren de dames toch lief voor mams. En niet alleen op moederdag, maar de hele week dat ik ziek was, ze waren geweldig, Ze knuffelden me heel vaak, vroegen of ik al een beetje beter was en ik kreeg de wereld aan kusjes, ze brachten me bekers water (kleine prinzusje bracht de beker naar de keuken en grote prinzusje vulde de beker en dan brachten ze m weer bij me....) . Ook de stoere man was geweldig, deed boodschappen en verzorgde de meiden en de huishoudelijke taken allemaal naast zijn gewone werk overdag, zo geweldig! Ik heb echt het liefste en beste gezin van de wereld, ik kan me geen betere en lievere man en dochters wensen!

Ik ben een supergelukkig moeder en vrouw!

En die supergelukkig moeder kreeg deze prachtige zelfgemaakte kadootjes van de liefste prinzusjes:

Zelf geschreven... zó lief!

Van het grote prinzusje kreeg ik een zelfgemaakte etagere
inclusief zelfgebakken koekjes!!

Het kleine prinzusje gaf een bloemetje in zelf mooi
gemaakt blikje.

de buit bij elkaar

hartje voor mamma

In de creche van de kerk maakte het kleine
prinzusje deze nog.... zo lief!!

Eens zien of ik weer bij kan komen met bloggen, morgen misschien maar een wirwar van allemaal gezellige en leuke foto's van de afgelopen weken, maar ik beloof niks, er is genoeg te doen nog en we krijgen logees dus wie weet lukt bloggen niet eens...

Anders ziet u ze vast snel een keertje (of neem eens een kijkje op mn facebook of hyves, daar staan ook veel foto's!)

Kadootje

Herinnerd u zich deze nog?

Ik vertelde dat ik hoopte snel te kunnen vertellen wat het was. De reden dat ik 'm nog niet kon laten zien was dat er een heel klein mannetje op zich liet wachten. Hij maakte het spannend voor ons allemaal. Bleef lekker een extra weekje bij z'n mamma plakken, het was daar goed toeven in haar buik... Ondertussen lag het kadootje voor hem al klaar, te wachten op zijn komst...

Het begon met een doos vol heerlijke kleurtjes en een patroon (gevonden bij haar en haar ) en een proeflapje, zie het rood/gele lapje onderaan de foto.

Het begin op 6 februari

Toen ging het rustig verder, het begon al wat te lijken:

Op 20 februari was het al zo'n mooi lapje

En verder

13 maart

Toen kwam er een iets minder leuk klusje... draadjes wegwerken... Gelukkig kon ik dat doen in de tuin, toen was het nog heerlijk weer!!! (foto is binnen gemaakt, 's avonds was het te koud buiten helaas ;))

Op 28 maart kon ik beginnen met het wegwerken van de draadjes

Nog een randje eromheen gehaakt en dit is dan het eindresultaat:

Op 30 maart zat er een randje omheen en was het deken klaar!

 En ik was op tijd, tja en toen... Toen zag ik een patroontje van dit schattige beestje (bij haar) , ik had nog wol over en het leek me erg gaaf om bij het babydeken nog zo'n schatje te maken...

Is 'ie niet lief geworden???

Klaar op 4 april ;)

Deken en tutpopje samen:

Tja en toen was het kleine mannetje er nog niet en bedacht ik dat het misschien leuk was om er nog eentje bij te maken. In eerste instantie waren het een meisjes en een jongensvariant, maar uiteindelijk kon ik ze niet uit elkaar halen... samen op het dekentje staat gewoon té schattig:

Op 9 april was popje 2 ook klaar ;)

En toe was het wachten geblazen... Dik 2 weken lag het mooi te wezen in onze kamer... en toen eindelijk, op 26 april kwam er een gezond klein mannetje ter wereld (Wondertje!!!) 
De dag erna konden onze dames en ik hem bewonderen en knuffelen én éíndelijk ons kado geven.... De avond ervoor maakte ik nog een kleine slinger van bloemetjes (patroon gevonden bij haar) in het blauw om de verpakking nóg leuker te maken... Draadjes afwerken lukte nét niet meer en aangezien ik vrijdagochtend eerst nog op school mocht helpen bij de koninginnedag viering deed mijn moeder (die op ons kleine prinzusje paste terwijl grote prinzus en ik op school waren) dit voor mij. LIEF!!!!! Thanx mams!!!

Ingepakt en klaar om te geven!

En wat waren ze er blij mee!! Ze konden (ik vermoed door hun recentelijke verhuizing) de omslagdoeken niet vinden en het mannetje lag mooi te zijn in een "saaie" handdoek... Daar werd gelijk verandering in gebracht, het kado was precies op zijn plaats. De deken was al mooi maar met een klein wondertje erin is 'ie natuurlijk nóg véél mooier!!!!

De popjes vielen voor nu meer in de smaak bij zijn grote broers, maar ze werden wel steeds aan hem gegeven ;)

 

En dan nog even de trotse tante. Ik mocht hem als eerste vasthouden in zijn nieuwe deken....

En bij mamma is het het allerfijnste natuurlijk:

Ondertussen...

....zijn we alweer een tijdje verder na mijn bekentenis en word het dacht ik wel weer eens tijd voor een paar plaatjes van wat ik ondertussen maakte en waar ik mee bezig ben...
Als eerst een telefoon hoesje, ook 1 van mn eerste projecten. En eigenlijk niet bruikbaar, want opgevuld lijkt ie me toch beter beschermen tegen de boze buitenwereld... dus deze ligt ergens in huis te verstoffen.... jammer... maar voor het oefenen was 't een leuk project!

Telefoonhoesje

Mijn eerste opvul-projectje... eerlijk gezegt zag ie er niet uit, maar zo in kaarslicht leek het heel wat ;)

Iemand een lekker bakkie?

Mijn tweede vulproject... al een heeeeeel stuk beter!! Alleen nog oogjes en een neusje...

klein konijntje, half af

En (bijna) klaar!

Een bloempje... het werk vordert, gaat er steeds een beetje beter uitzien (al zeg ik het zelf) en er komen wat moeilijker steken bij kijken...

viooltje

Zo leuk... wilde hier veeeeeeel meer van haken, maar dat moet dus nog steeds gebeuren... deze is nog steeds only-lonely... maar t lijkt me zo leuk om kadootjes mee op te pimpen.

strikje

En dan een aantal vlindertjes.... zo leuk om t maken en ze zien er geweldig uit. Deze waren voor mijn kleine neefjes en voor onze prinzusjes. Mijn mams heeft er ook een in huis... leuk om iemand even een kleine opkikker te geven met zo'n lieve vlinder....

En dan nog een sneakpeak... work-in-progress...
Binnenkort de echte foto's, tot die tijd zult u het moeten doen met dit plaatje....

Ps: Klik op de foto om te zien waar ik de patroontjes vandaan heb. De foto's zonder link zijn van patronen die ik vond ik verschillende boekjes.

Thuis

...Thuis...
We zijn er in deze week achter gekomen dat er toch heel wat meer schuilt in dit ene woordje dan we dachten... Iedereen heeft het misschien al wel gehoord of begrepen via andere berichtjes op het internet. Dat waren kleine en korte stukjes tekst...
De stoere man zei terecht dat het verstandig is het verhaal op te schrijven typen want dat werkt voor mij vaak heel erg goed. Ik houd ook niet voor niets een blog bij, dat is voor mij mijn hoofd leegmaken zodat ik niet lig/zit/sta te malen en piekeren.

Juist ja.. thuis... Wij waren even weg van thuis, heerlijk een weekje genieten van elkaar, het weer, een andere omgeving en vooral: geen televisie, geen internet!
En wat was die week heerlijk! Daarover zeker meer in n volgend blog!

Zaterdag de 27ste (onze trouwdag ook nog es, de zevende alweer!!!!) gingen we weer terug, hoeveel we ook genoten op de camping, we hadden vreselijk veel zin om weer naar ons eigen huisje te gaan. Lekker relaxed alles beetje opruimen, lekker eten, kindjes douchen en op tijd naar bed (want op de camping was het elke dag laat aangezien ze bij elkaar op de kamer lagen...) en dan lekker onderuit op onze eigen bank, genieten van de tv, foto's kijken op de laptop, misschien al een eerste logje typen enzenz... Ons ideale idee van thuiskomen... Maar man dat liep even anders zeg!
Ik grapte nog toen we ons dorp inreden: "Ik zie ons huis! Hij staat er nog!" Dat is toch iets wat wel es door je hoofd gaat als je een langere tijd van huis bent..
Het kleine prinsesje was in de auto in slaap gevallen en sliep nog, ik opende de deur en het grote prinsesje liep met me mee naar binnen... Ik liep de kamer in en schoof de tv in een automatisme naar achteren, wat achteraf bekeken misschien niet echt handig was. Ook achteraf bekeken vond ik het best raar dat de tv naar voren stond... Het grote prinsesje liep gelijk door naar achter, ook iets waar je achteraf over nadenkt... waarom deed ze dat... Maar ze zei ineens: "He! het raam is open"  Nou en dat kan dus niet... in ons schuurtje kan geen raam open... dus wij kijken en ja hoor... " Ja er is ingebroken"  zei de stoere man... Wat klinkt zoiets dan angstig, vreemd en als een klap in je gezicht...

Wij keken natuurlijk gelijk om ons heen en ik zag gelijk dat onze laptop miste... weg! Met al onze foto's!! Oh mehn nee toch.... Gelijk politie gebeld terwijl de stoere man alvast wat tassen naar binnen bracht, tja je moet toch iets doen... Toen ik opgehangen had zei de stoere man: "Blij dat je laatst nog een up-date hebt gemaakt op de externe harde schijf"  Waarop ik zei: "Maar waar is die eigenlijk?" Juist. Ook weg... Toen brak ik... Besefte me gelijk dat alle foto's weg waren... De geboorte van het kleine prinsesje en zoveel andere herinneringen allemaal zomaar weggehaald door 1 of andere onverlaat die niet snapt wat hij/zij aanricht.

De politie kwam, Grissom de TR kwam, niets konden ze vinden of voor ons doen. Ja aangifte opstellen en verder niets...
Het maakte indruk op ons allemaal. Het grote prinsesje had moeite met slapen en wilde graag dat pappa alle kasten even inkeek of er niet iemand in zat... 's nachts kwam ze bij ons en mocht ze bij ons slapen (regel bij ons dat dat alleen bij hoge uitzondering mag... u snapt dat dit zo'n hoge uitzondering was), als we even weg gaan en weer terug komen loopt ze eerst naar de achterdeur om te zien of het raam nog heel is, en als we wat kwijt zijn zegt ze: "Mischien heeft die boze meneer/dief de ene keer heet ie boze meneer en andere keer dief dat ook wel meegenomen"
De stoere man en ik sliepen de eerste nacht bijzonder slecht, steeds lagen we te malen en piekeren over hoe dit toch kon gebeuren en wat doen we de volgende keer anders enzenz.
Het kleine prinsesje was nog redelijk rustig, die snapte nog niet wat er was, wel dat er wat was trouwens, dat voelen ze haarfijn aan. Pappa en mamma zitten niet lekker in hun vel en dat merken ze echt wel! Ze is deze week ook 2 nachten wakker geworden, sliep wel gelijk weer na een knuffel en kus, tja en zeg maar of dat daar mee te maken had of niet...

Gelukkig kwamen we er in de loop van deze week achter dat er nog een heleboel foto's terug te halen zijn, de geboorte van onze kleine prinses staan nog op een harde schijf die bij mijn pappa is, en we hebben ook heel veel op de computer die er nog wel is gelukkig staan. Al met al komen we erachter dat er uiteindelijk maar hele kleine stukjes echt weg zijn. Hele opluchting! De stoere man heeft wat aanpassingen in huis gedaan, voor onze veiligheid, altijd achteraf gedoe maar toch een fijn gevoel.

Tja en zo heel rustig aan beginnen we het gevoel te krijgen dat ons huis weer ons thuis is. Het idee dat er gewoon iemand aan je spullen heeft gezeten, rustig aan door je huis heeft gelopen en heeft gezocht naar dingen die hij/zij waardig vond om mee te nemen, niet denkend aan de waarde die het voor ons heeft... Hij/zij heeft gelukkig niets op de kop getroken alleen wat kabeltjes bij de tv eruit getrokken enz

Maar laten we positief blijven, het huis is er nog en het allerbelangrijkste: wij zijn er, gezond en wel, alle 4 en bij elkaar! Dat is wat ons deze week telkens bij een dip weer op de been hielp. We zijn dankbaar! We komen er wel, het is een week geleden en het voelt al zoveel beter dus we hebben er alle vertrouwen in.
Laten we hopen dat degene die dit gedaan heeft berouw krijgt en gaat beseffen wat hij/zij gedaan heeft. Ook al krijgen we de foto's en bestanden er niet mee terug het zou toch fijn zijn als hij/zij niet nog meer mensen zo bang maakt...
Ik kan het alleen maar hopen en ervoor bidden...

Vakantiedagboek deel 4

Meer collages!! Leuk om te maken, nog leuker om te delen vind ik! (als het te klein is klik dan op de foto, zo word de foto groter en duidelijker)

*grote prinses kleurde een regenboog en een popje en showt 'm trots aan de camera.

*Bovenste 3 foto's: ons kleine prinsesje die zich voor het eerst zelf waagde op de glijbaan!

*vriendinnetjes! 2 kleuters, 2 peuters, samen zwemmen, samen aan de tafel. Heerlijk stel!

*onderste 2 foto's: samen kleuren

rechtboven: ze kan het!!!!!!!! ze fietste zo weg op dit kleine fietsje!! TROTS!

Bij opa en oma W. Daar kwamen tante L. en haar 2 mooie mannetjes ook even langs en dus weer heerlijk spelen samen.

Foto's hebben geen uitleg nodig geloof ik... spreken voor zich...

Met oma W. naar het zwembad. De meiden hebben genoten, met blauwe lipjes maar toch doorzetten, wat heerlijk!! Ook hier spreken de foto's voor zich geloof ik...

En toen ging het grote prinsesje uit logeren bij opa en oma E. en waren we alleen met ons kleine prinsesje. Wat genoot het dametje van haar alleenrecht. Niet hoeven luisteren naar wat je grote zus allemaal wil dat je doet, pappa en mamma voor jezelf hebben, wat een heerlijkheid! De week ervoor zaten we midden in een peuterpuber-fase maar die was verdwenen in dat weekend...

*kleine foto's linksboven: kleuren aan de grote tafel en gekke bekken trekken

*rechtsboven: daddy-daughterlove

*rechtsonder (minifoto) lekker soep eten

*linksdaarvan: kusje!!!

*middenonder: Sterkte grote prinses tilt haar eigen logeertas

*linksonder: samen met onze kleinste dame... leuk om daar ook een foto van te hebben, we hebben er ook best veel van ons met het grote prinsesje dus ik voel een vergelijkingsfoto aankomen...lol

*midden boven: De gezusters weer compleet, wat heerlijk dat ze er na 3 dagen weer was. Niks geen problemen gehad, geen moppers of in-de-haren-vlieg-gedoe, heerlijk! Kwam precies op een goed moment dat logeren. Wilt u daar trouwens foto's van zien? Klik dan hier klik op foto's en eventueel op filmpjes want er is ook een mooi filmpje gemaakt!



Vakantiedagboek deel 3

Tja ik loop dus weer es schandalig achter... story off my blog de laatste tijden he? Maar ik laat toch wat zien. Heb wat collages in elkaar geknutseld om u een kijkje te gunnen in onze vakantie.

Komen ze:

*mooi klein prinsesje met koekje

*hoe ik mn dagen start

*hele duplosteden worden gebouwd

*zwevend groot prinsesje

*pappa was bij vriendjes aan het helpen en kwam niet thuis te eten en dus aten wij 's middags warm, om 's avonds met een warm broodje lekker op de bank naar Rapunzel te kijken! Was super geslaagd!

*dansende prinsesje 

*Lekkere rommel maar heerlijk spelen bij opa en oma met oude speelgoed van pappa, oom R. en tante H. *opa zoals wij hem regelmatig zien ;-) *klein prinsesje speelt samen met oma met de knuffels, met véél fantasie *en het grote prinsesje wil dat dan natuurlijk ook even proberen *ondertussen duikt de stoere man in de fotoalbums, en laat ons mee genieten van alle mooie verhalen van toen ik en de prinsesjes nog niet in beeld waren.

*samen spelen aan de grote tafel *mooi groot prinsesje *de stoere man aan het gamen *mooi klein prinsesje *hoe stoer dat het kleine meisje ook op een grote stoel aan de tafel zit... Doet ze zelf... zal dat betekenen dat het niet lang meer duurt voor de kinderstoel eruit gaat??? 

 Zo genoeg te kijken voor nu denk ik he? Vanmiddag maak ik denk ik nog een nieuwe, heb nog meer klaarstaan dus hou me in de gaten!

Als je de fotocollages groter wilt zien dan kun je erop klikken ;)

Qua lay0out is dit niet precies wat ik in gedachten heb maar het schijnt dus nogal lastig te zijn om teksten naast foto's te plaatsen... jammer want het zou er leuker uitzien als dat wel kon... maar ach zo kan het ook toch?

Vakantiedagboek deel 2

En toen was het alweer vrijdag en zit de eerste week er al weer bijna op! Als de rest net zo lekker is als deze eerste week dan teken ik ervoor! Wat een heerlijk relaxed weekje hebben we gehad! Was wel even aftasten voor de prinsesjes omdat ze nu toch écht hele dagen bij elkaar op de lip zitten en dat hebben we geweten! Maar die momentjes wegen niet op tegen de heerlijke genietmomentjes!

Zo zagen we woensdagochtend ineens een mooie lichtgevende bal in de lucht...

Ja! Dat schijnt ( ;-) )dus de zon te zijn!!! En dat ga je dan vieren door al voor 9 uur naar buiten te gaan!

's Middags kwamen onze vriendinnetjes gezellig langs! Mijn vriendin met haar 2 dochters in dezelfde leeftijd als onze prinsesjes en bij allemaal klikt het ontzettend goed!!! Onze kleuters spelen graag bij elkaar, er word hier regelmatig gevraagd "Mag ik bij I. spelen?"(en bij hun thuis omgekeerd) en het leuke is dat áls ze eenmaal bij elkaar zijn, ze regelmatig allebei aan een kant van de kamer zitten te spelen... Hoewel het tegenwoordig ook wat aan het veranderen is en ze vaker ook écht samen spelen. Onze peuters spelen wél samen en dat is briljant om te zien! Zoals zij samen spelen... dat zie je niet vaak bij peuters... Zo heeft R. hier wel es op de bank gelegen terwijl ons kleine prinsesje de "dokter" was, ook spelen ze vaak samen met little people popjes en verzinnen samen hele verhalen. En ja er is ook strijd, soms lijken het wel zusjes, ze zijn behoorlijk aan elkaar gewaagd... Het is zo'n leuk stel samen!

Het kleine prinsesje wilde graag even poseren... "Mamma foto makuh?" And so I did... (mocht u het nog niet weten: ik ben hier in huis een bediende... ahum...lol)

Televisie kijken doen we ook heel veel in de vakantie... en om er maar zo dicht mogelijk bij te zitten zoek je wel een lekker plekje... tja als je grote zus de grote stoel inpikt creeër je gewoon zelf een relaxed plekje:

Het kleine prinsesje werd ook nog op de foto gezet voor een vergelijkingsblog binnenkort... Vond dat dat ook wel weer es tijd werd en had nu een briljante ingeving... Dus hou het in de gaten, die komt dus snel... (net als het recept die ik laatst beloofde... echt heus ik ben het niet vergeten;))

Vakantiedagboek deel 1

Tja zomervakantie... Iedereen heeft het er over... het lijkt eerder herfstvakantie... Knutselen, televisie kijken en spelletjes doen. Buiten te koud en te nat... Tjonge... Nou ja wat maakt het eigenlijk ook uit. Wij vermaken ons binnen prima. De stoere man mag nog 3 weken werken net als ik... Al ben ik wat meer vrij en snoep daardoor dus gezellig mee van de vakantie van de meiden.

Laten we eens zien of ik een vakantiedagboek bij kan houden deze vakantie, dat leek me een leuk idee. Ik zag al dat Annemieke (klik op haar naam voor haar versie) er net zo over dacht alleen was zij iets eerder met plaatsen. Ik was lui gister en ik mocht dat ook zijn van mezelf. Ik had 3 avonden gewerkt en dat ben ik dus niet meer gewend... wat was ik kapot, maar het was in ieder geval wel gezellig en dat is heel fijn!

Goed, toen ik zondag eerder wegmoest vanwege een noodgevalletje in de planning moesten de stoere man en de prinsesjes het chipsritueel zonder mij doen... maar dat is helemaal geen probleem hoor, lekker relaxed deden ze:



Gister knutselden we, keken veel tv, speelden met alle speelgoed en dat lag dus ook door de hele kamer heen... Dat betekend dus opruimen. Laten onze prinsesjes dat nou es geen leuk moment van de dag vinden... Vreemd he? Maar creatief als ze zijn vonden ze daar wel wat op, het opruimen werd een feestje... En dat slimme kleine prinsesje had het prima voor elkaar... Zij stuurde haar "paardje" aan en het paardje a.k.a. groot prinsesje ruimde de boel op... Ha! Slimme meid! Maar het grote prinsesje vond het geen probleem hoor, ze hadden de grootste lol:

En vandaag speelden ze weer wat buiten (vanmiddag dan in ieder geval) Het is buiten weer aangenaam, de regen is opgehouden en het zonnetje doet zijn uiterste best... heeft het nog wel wat moeilijk maar hij laat zich niet kennen! Fijn, dat gaat de goede kant op!

We deden gezellig boodschappen, aten tussen de middag warm omdat de stoere man vandaag niet thuiskomt te eten (die gaat vriendjes helpen met laminaat leggen). Toen het kleine prinsesje lag te slapen speelden het grote prinsesje en ik een spelletje Skip-bo... ik werd volledig ingemaakt... 2 van de 2 keer verloor ik... En het was haar eerste keer ook nog es... Beginnersgeluk? Of gewoon een knap koppie... ik ga trouwens voor dat laatste..

Tja... en dan gaan we nog ff broodje eten en wat hangen en dan is dag 2 alweer voorbij... Dit kan ik best volhouden zo eigenlijk.. Heerlijk in de relaxed modus. En als ik dan 1 nadeel zou moeten noemen is dat het feit dat die arme stoere man wél moet werken (en ik af en toe een avondje)... nog een dikke 2,5 week doorzetten!!!