 |
| Foto van wikipedia |
Vandaag waren we een dagje weg. (we is mijn mams, meiden en ik) We hadden willen wachten tot na 20.00uur met weggaan maar dat hielden de meisjes écht niet vol. De dag was gewoon echt te lang en intensief geweest.
Dus vertrokken we rond een uurtje of 7 van de camping waar we de verjaardag van ons neefje hadden gevierd. We wisten dat we niet op tijd terug zouden zijn en zijn daarom een parkeerplaats opgereden net voor de herdenking begon.
Wij waren redelijk vroeg maar er kwamen steeds meer auto's bij en zo zagen we de parkeerplaats steeds voller worden. En daar stonden we dan... 2 minuten stil, zelfs onze meiden hielden hun, anders zo graag kletsende, mondjes. Ook op de snelweg naast ons was het gewoon "stil", na de eerste minuut kwam er volgens mij geen auto meer voorbij.
Toen het Wilhelmus klonk kwam er weer beweging in.... de ene na de andere auto begon weer zachtjes te rijden en wij hebben gewacht en geteld, met kippevel op de armen en een brok in onze keel... 16 auto's voor ons en ik weet niet hoeveel er nog achteraan kwamen... Aan de andere kant van de weg zagen we iemand die gewoon op de vluchtstrook had gestaan weer wegrijden... En zo reden we allemaal weer in 1 lange rij achter elkaar aan de lege snelweg op.
Als ik dit zo opschrijf komt het misschien heel suf over, maar wát een ervaring... Ik werd... of eigenlijk, ik bleef er stil van.... Dit deed me nog veel meer dan dat overvolle "plein" die we op tv altijd zien... wat een bijzonder moment... 1 om nooit te vergeten en dus bij deze beschreven op mijn blog...
Ik hoop dat onze dames zich dit later nog kunnen herinneren. Dat ik er nog vaak met ze over kan praten, want het is zoiets moois om maar niet te vergeten hoe geweldig het is dat we vrij zijn, en hoe belangrijk al die mensen waren die daar zó hard voor hebben gevochten!
De vrijheid die we nu kennen hebben we niet zomaar gekregen, daar hebben onze voorouders heel erg hard voor moeten vechten en sommigen hebben dat zelfs met hun leven moeten bekopen....
Dat mag niet worden vergeten!!!
Toen ik gisteren zat te kijken naar de tv.. dacht ik nog: hoe vol zou de weg nu zijn? zouden alle mensen stoppen. We hebben zelf een keer op de parkeerplaats bij hogezand gestaan... indrukwekkend als je het zo meemaakt. Ik kan me voorstellen dat je onder de indruk bent. En die volgende generatie! ik hoop dat ze doorkrijgen waar het om gaat. Ik hoorde net dat onze S wel met een heel stel studenten gister naar de herdenking geweest zijn hier in Z. Dan ben ik trots op hen.
BeantwoordenVerwijderen