Het kleine prinzusje en haar visie op koeien.

Na het blote voetenpad (zal ik nog een blog over maken) zijn we doorgelopen, een stukje door het friese landschap. Onderweg kwamen we koeien tegen en daar kwam een verassend gezellig en prachtig gesprekje met het kleine prinzusje, die in mijn ogen behoorlijk wat afweet van koeien... meer dan andere kindjes tegenwoordig (zoals je wel vaak hoort)

Het kleine meisje loopt naast een weiland vol koeien, grijpt met beide handjes tussen haar benen en zegt:
"Daar hebben koeien wat, waar ze melk maken"
Ze vervolgt haar verhaal:
"En dan poepen ze uit hun staart"

Ik vertel ondertussen dat het een beetje anders ligt... dat poepjes niet echt uit de staart komen (maar ik vind het lang niet gek bedacht want zo lijkt het immers wel)
En terwijl we verder lopen zegt ze ook nog even tussen neus en lippen door:
"Koeien hebben geen armen he mam"

Ik vind 't briljant. Ik heb genoten van ons gesprekje. Ondertussen liepen pappa en grote prinzusje voor ons ook gezellig te keuvelen...


Het leven kan zo simpel en ondertussen zo prachtig zijn!