Een paar jaar geleden kregen wij mijn oude step terug. Ik had deze gekregen van onze buren die er 2 hadden, want: een tweeling en dus 1tje over. Ik mocht de step hebben als ik maar elke avond een kusje kwam brengen... dat was het enige wat ze ervoor wilden hebben.
Dat deed ik dan ook trouw heel lang! Het laatste kusje gaf ik op onze trouwdag waar ook de buren bij waren. De step was afbetaald!
Maar toen gebruikt ik 'm natuurlijk al heel lang niet meer... hij stond bij mn ouders te verstoffen in de schuur. Wij kregen kindjes en toen heeft mijn liefste pappa de step helemaal opgeknapt. Hij verfde 'm in de kleuren die onze meiden prachtig vinden en maakte er zelfs een soort zadeltje achterop. Een hartje voorop, en klaar was ie! Een echte meidenstep was het geworden.
Nou wil het geval dat onze meisjes nog wat te klein waren om al te steppen en dus kwam hij op zolder te staan...
En toen werd ons meisje 6 jaar... echt wel de leeftijd voor een step. We gaven 'm aan haar en ze was er vreselijk blij mee... Met tranen in mijn ogen stond ik toe te kijken...
...een kadootje van opa, die in september overleed. Voor mij als mams het meest bijzondere kado die het grote prinzusje kon krijgen...
