Kadootje

Herinnerd u zich deze nog?

Ik vertelde dat ik hoopte snel te kunnen vertellen wat het was. De reden dat ik 'm nog niet kon laten zien was dat er een heel klein mannetje op zich liet wachten. Hij maakte het spannend voor ons allemaal. Bleef lekker een extra weekje bij z'n mamma plakken, het was daar goed toeven in haar buik... Ondertussen lag het kadootje voor hem al klaar, te wachten op zijn komst...

Het begon met een doos vol heerlijke kleurtjes en een patroon (gevonden bij haar en haar ) en een proeflapje, zie het rood/gele lapje onderaan de foto.

Het begin op 6 februari

Toen ging het rustig verder, het begon al wat te lijken:

Op 20 februari was het al zo'n mooi lapje

En verder

13 maart

Toen kwam er een iets minder leuk klusje... draadjes wegwerken... Gelukkig kon ik dat doen in de tuin, toen was het nog heerlijk weer!!! (foto is binnen gemaakt, 's avonds was het te koud buiten helaas ;))

Op 28 maart kon ik beginnen met het wegwerken van de draadjes

Nog een randje eromheen gehaakt en dit is dan het eindresultaat:

Op 30 maart zat er een randje omheen en was het deken klaar!

 En ik was op tijd, tja en toen... Toen zag ik een patroontje van dit schattige beestje (bij haar) , ik had nog wol over en het leek me erg gaaf om bij het babydeken nog zo'n schatje te maken...

Is 'ie niet lief geworden???

Klaar op 4 april ;)

Deken en tutpopje samen:

Tja en toen was het kleine mannetje er nog niet en bedacht ik dat het misschien leuk was om er nog eentje bij te maken. In eerste instantie waren het een meisjes en een jongensvariant, maar uiteindelijk kon ik ze niet uit elkaar halen... samen op het dekentje staat gewoon té schattig:

Op 9 april was popje 2 ook klaar ;)

En toe was het wachten geblazen... Dik 2 weken lag het mooi te wezen in onze kamer... en toen eindelijk, op 26 april kwam er een gezond klein mannetje ter wereld (Wondertje!!!) 
De dag erna konden onze dames en ik hem bewonderen en knuffelen én éíndelijk ons kado geven.... De avond ervoor maakte ik nog een kleine slinger van bloemetjes (patroon gevonden bij haar) in het blauw om de verpakking nóg leuker te maken... Draadjes afwerken lukte nét niet meer en aangezien ik vrijdagochtend eerst nog op school mocht helpen bij de koninginnedag viering deed mijn moeder (die op ons kleine prinzusje paste terwijl grote prinzus en ik op school waren) dit voor mij. LIEF!!!!! Thanx mams!!!

Ingepakt en klaar om te geven!

En wat waren ze er blij mee!! Ze konden (ik vermoed door hun recentelijke verhuizing) de omslagdoeken niet vinden en het mannetje lag mooi te zijn in een "saaie" handdoek... Daar werd gelijk verandering in gebracht, het kado was precies op zijn plaats. De deken was al mooi maar met een klein wondertje erin is 'ie natuurlijk nóg véél mooier!!!!

De popjes vielen voor nu meer in de smaak bij zijn grote broers, maar ze werden wel steeds aan hem gegeven ;)

 

En dan nog even de trotse tante. Ik mocht hem als eerste vasthouden in zijn nieuwe deken....

En bij mamma is het het allerfijnste natuurlijk:

Wondertje!!!

Op de vloer bij onze lieve zus en zwager is deze tekst te lezen... als de zon schijnt iig ;)

We hebben er weer een neefje bij!!! Wat bijzonder! Mijn zus is een rijke vrouw met 4 mannen in huis! Die word straks op handen gedragen zei hun verloskundige vandaag, en ik denk dat ze gelijk gaat krijgen!

Alles is goed met zusje en neefje en ook met paps en beide broers gaat het goed. Wel wat moe en de grote broers moeten best even wennen maar dat lijkt me niet meer dan normaal.  

Wat een groot wonder is het weer! Mijn ouders voor de 11de keer opa en oma geworden, al is het nu alleen oma die ze alle 11 kan knuffelen. Dat doet pijn en geeft een extra emotionele lading aan deze gebeurtenis. Maar maakt het absoluut niet minder mooi en wonderlijk! Juist niet misschien zelfs. Het verdriet van iemand missen en het wonder van nieuw leven, ze liggen zo dichtbij elkaar. Het is cliché misschien maar cliché's zijn er ook niet voor niets, want het is gewoon waar!

Vandaag ben ik met de trotse oma en onze prinzusjes even wezen knuffelen...

Wat weer een prachtig mannetje. Zo ontzettend zijn eigen koppie, en toch af en toe een herkenning.... Weer een ander koppie maar toch écht weer een broertje... ik heb het volgens mij al eens eerder gezegt maar wat is zo'n genenpakket toch een bijzonder iets... zoals dát in elkaar zit... ik word er stil van... Een wonder!

Onze meiden reageerden er geheel op hun eigen manier op. Het grote prinzusje was afwachtend, zelfs een beetje terughoudend. Even aaien deed ze heel snel met een blik op mij van kijk ik durf wel maar vind het een beetje eng...

Het kleine prinzusje stond steeds bij degene die het kleine mannetje vasthad, ze aaide over zijn hoofdje gaf hem kusjes en zei: "Hij is zó lief mamma"

Het grote prinzusje vond hem ook echt wel lief, maar heeft meer tijd nodig, volgende keer zal het vast al iets beter gaan. Ik vind het prima, laat het gewoon begaan, het komt wel en anders maar niet, het is geen verplichting om je neefje leuk te móéten vinden. Zij vermaakte zich ondertussen prima met zijn grote broers, en dat is ook heel wat waard!

En samen met mamma even kijken naar dat kleine manneke is toch ook best heel leuk

Okay, om het af te leren, een "paar" foto's:

Klein is 'ie he?

Nu al trek in een stukje fruit??

Rimpeltjes van het blijven plakken bij mams...
net n oud mannetje ;)

Lekker sabbelen op mamm's pink

Die oogjes van grote broer.... spreken boekdelen...

Tongetje  uitsteken naar oma??? of een poging tot een
eerste gesprekje....

oma met de drie broers!

Kleine prinzusje/nicht en grootste broer... vertroetelen

<3<3<3

Gebroeders H.

 Zo... en ik kan wel even doorgaan nog geloof ik... Maar ik beloof snel meer... over het kado bijvoorbeeld... want dat was een bijzondere... daar wijd ik graag nog een apart logje aan... nu eerst nagenieten met deze foto's!

Ondertussen...

....zijn we alweer een tijdje verder na mijn bekentenis en word het dacht ik wel weer eens tijd voor een paar plaatjes van wat ik ondertussen maakte en waar ik mee bezig ben...
Als eerst een telefoon hoesje, ook 1 van mn eerste projecten. En eigenlijk niet bruikbaar, want opgevuld lijkt ie me toch beter beschermen tegen de boze buitenwereld... dus deze ligt ergens in huis te verstoffen.... jammer... maar voor het oefenen was 't een leuk project!

Telefoonhoesje

Mijn eerste opvul-projectje... eerlijk gezegt zag ie er niet uit, maar zo in kaarslicht leek het heel wat ;)

Iemand een lekker bakkie?

Mijn tweede vulproject... al een heeeeeel stuk beter!! Alleen nog oogjes en een neusje...

klein konijntje, half af

En (bijna) klaar!

Een bloempje... het werk vordert, gaat er steeds een beetje beter uitzien (al zeg ik het zelf) en er komen wat moeilijker steken bij kijken...

viooltje

Zo leuk... wilde hier veeeeeeel meer van haken, maar dat moet dus nog steeds gebeuren... deze is nog steeds only-lonely... maar t lijkt me zo leuk om kadootjes mee op te pimpen.

strikje

En dan een aantal vlindertjes.... zo leuk om t maken en ze zien er geweldig uit. Deze waren voor mijn kleine neefjes en voor onze prinzusjes. Mijn mams heeft er ook een in huis... leuk om iemand even een kleine opkikker te geven met zo'n lieve vlinder....

En dan nog een sneakpeak... work-in-progress...
Binnenkort de echte foto's, tot die tijd zult u het moeten doen met dit plaatje....

Ps: Klik op de foto om te zien waar ik de patroontjes vandaan heb. De foto's zonder link zijn van patronen die ik vond ik verschillende boekjes.

Home sweet home #15

Hun eigen home sweet home...<3

Home sweet home is een initiatief van Barbara. Bij haar vind je ook de linkjes van alle andere deelnemers!

Kleine "huishoudelijke" klus

Een project wat al een tijdje opzolder stond. En ineens kreeg ik de kriebels om er eindelijk aan te beginnen... tja en als je zo'n kriebel krijgt moet je daar natuurlijk gelijk gebruik van maken!

Dus ik zocht alle spulletjes bij elkaar, haalde het project van zolder en begon eerst eens met poetsen. Ik ben niet huishoudelijk aangelegd, vind het gewoon een vervelende klus elke keer weer, maar dit huisje schoonmaken was geen probleem.  Al hadden de spinnewebben en ander gedierte zich mooi genesteld in het fijne huisje in de tijd dat ie op zolder stond. Een waar paleisje voor spinnen vind u niet?:

"Vroeger" speelden mijn zusje en ik met dit huisje en wij mochten 'm mee nemen (komt denk ik voornamelijk door het feit dat zij 2 zoons en wij 2 dochters hebben... al zal daar zeer snel misschien wel es verandering in kúnnen komen... vandaag is mn zusje 40 weken in verwachting van hun derde spruit!!! Spannend!!!)
Ik vond de kleuren altijd al een beetje grauwig... te hard voor een lief poppenhuis als je het mij vraagt en ik wist dus ook gelijk toen we hem kregen dat daar verandering in moest komen!
Er waren meer dingen die me een beetje stoorden, zoals die onderste (oranje) plaat. Ik heb het altijd gezien als een soort garage maar je kan er maar weinig mee, en het is zo'n mooie grote kamer om iets leuks mee te doen! En dus die plaat heb ik er maar af gehaald.... beetje een klus door de kleine verroeste spijkertjes die erin zaten.

Daarna schuren

en toen kon het verfen beginnen!!

Da's het leukste klusje vind ik, hoewel die hoekjes wel een beetje lastig zijn, vooral ook dat hoekje rechts bovenin.... is nu dus ook nog niet geverfd, komt wel, eerst maar es een goede manier vinden om dat te doen.

Al met al is het resultaat van vandaag dat ie buitenom wit is net als bovenste en onderste kamer...

Ik vind het al een hele verbetering! Kan niet wachten tot we verder kunnen gaan met versieren... er moet nog roze bij komen en de kamertjes krijgen nog een mooie pimp, misschien zelfs nog wat raampjes er extra in... hele ideeën zitten er in mijn hoofd... nu nog uitvoeren ;)
Maar eerst nog maar eens een keer met wit erover en de rest van de kamertjes fris wit maken. De meiden kunnen niet wachten, ik eigenlijk ook niet maar ik ben bang dat het toch nog wel even duurt voor ie écht helemaal naar mijn zin is....

Pasen!!!!

Goede vrijdag