Zo... Daar ben ik weer!
En we hebben veel in te halen hier zie ik al wel weer.
Als eerst was het een beetje een gekke week, 30 april, 7 mei, 't zij allemaal dagen vol herinneringen. Daarbij kregen zus en zwager een zoontje, de eerste kleinzoon die zijn opa niet zal kennen in het echt (ik ga ervan uit dat hem veel verteld word over zijn opa). Emotioneel dus uitputtend kan ik wel zeggen.
Tja en toen zei mijn lijf: stop. Je kan niet meer. Ik kreeg een keelontsteking en daarbij heeft mijn lijf mij echt compleet teruggefloten. Ik ging almaar door, gewoon doorgaan, het leven gaat door wat er ook gebeurd.
En toen hadden we zicht op een weekend waarin totaal niks gepland was. Heerlijk genieten zouden we, leuke dingen doen samen, doen waar we zin in hadden, als we weg wilden zouden we gaan, als we thuis wilden blijven deden we dat, zo'n weekend waar je je echt op kan verheugen al een tijdje van tevoren. Mijn lijf besloot dat juist dát het moment was...
Vrijdag overdag voelde ik mn keel al wat, maar hé ik heb wel eens vaker keelpijn en dat is lastig maar gaat wel weer over.... tot ik vrijdagavond met 3 dekentjes op de bank lag en het nog koud had... De stoere man zat er in t-shirt naast.... het was niet koud, ik had koorts (en nóg ontkennen he?! ik wilde mn weekend niet verknallen door ziek te zijn... eigenwijs dat ik ben).
Na een rotnacht met koortsdromen en veel gedraai en gewoel, kon ik zaterdag mn bed niet uitkomen. Ik kon amper op mn benen staan, eten en drinken stond me tegen, ik leefde die eerste dagen op appelsap en water.
Zondag was ik het bed zat maar kon nog steeds niet op mn benen staan en heb een kussen en een dekbed mee naar benenden gesleept en heb de hele dag op de bank gelegen.
Maandag nog steeds niet voorbij, nog steeds koorts en een keelpijn dat ik had! Ik kon gelukkig een beroep doen op hele lieve mensen die onze prinzusjes naar school en weer thuisbrachten. Wat dankbaar ben ik daarvoor! Heerlijk dat je er zo voor elkaar kan zijn. Iedereen zegt wel dat je dat gewoon voor elkaar doet, dat dat zo hoort, en andersom zou jij het ook doen enz.enz. en ik weet het allemaal, maar wat voelt het toch fijn als je het nodig hebt het dan ook echt zo blijkt te zijn!
Maandagochtend naar tante dokter geweest, die keek in mn keel en gaf me gelijk een kuurtje mee. Keelontsteking, tja dat wist ik allang, ik hoefde daar geen stokje en lampje voor te gebruiken, goed met mn mond open voor de spiegel staan was voeldoende om hetzelfde te constateren....
Ik heb de rest van de week plat gelegen, vrijdag even naar mn lieve mams geweest, omdat ik het huis na een week wel een beetje boel zat was zeg maar. De muren kwamen op me af, maar ik was kapot toen ik thuis was. Teveel gepraat (tja op een paar woordjes met vrienden die de meiden kwamen halen en brengen en mn lieve stoere man was mams de eerste volwassene waar ik weer mee praatte...) en de weg erheen en weer terug enzenz, het was behoorlijk pittig nog. Zaterdag naar de verjaardag van zoontje van lieve vrienden geweest en 's middags de hele middag op de bank doorgebracht, ik moest echt ongelovelijk energie opdoen.
Zondags werd ons neefje gedoopt en dat was een drukke en zwaar emotionele middag, dus gebroken toen ik thuiskwam. Maaaaaar maandag zelf weer naar school gereden en de meiden gebracht, wat een heerlijkheid! Zo fijn om weer mee te doen aan het dagelijkse leven. Het kost nog steeds wel wat energie allemaal, maar ik merk dat het met de dag beter gaat! Gelukkig maar!
Nu met de zon erbij is het helemaal goed herstellen! Ik geniet me suf en doe alles rustig aan, nu dit hele gedoe nog vers in het geheugen zit luister ik nog extreem goed naar mn lijf, misschien blijf ik dat doen, maar ik ken mezelf.... ben eigenwijs dus dikke kans dat ik straks weer terugval, maar dat zien we dan wel weer.
Vandaag de foto's erbij van moederdag. Een koortsige moederdag, maar wel een met een gouden randje, want oei wat waren de dames toch lief voor mams. En niet alleen op moederdag, maar de hele week dat ik ziek was, ze waren geweldig, Ze knuffelden me heel vaak, vroegen of ik al een beetje beter was en ik kreeg de wereld aan kusjes, ze brachten me bekers water (kleine prinzusje bracht de beker naar de keuken en grote prinzusje vulde de beker en dan brachten ze m weer bij me....) . Ook de stoere man was geweldig, deed boodschappen en verzorgde de meiden en de huishoudelijke taken allemaal naast zijn gewone werk overdag, zo geweldig! Ik heb echt het liefste en beste gezin van de wereld, ik kan me geen betere en lievere man en dochters wensen!
Ik ben een supergelukkig moeder en vrouw!
En die supergelukkig moeder kreeg deze prachtige zelfgemaakte kadootjes van de liefste prinzusjes:
 |
| Zelf geschreven... zó lief! |
 |
Van het grote prinzusje kreeg ik een zelfgemaakte etagere
inclusief zelfgebakken koekjes!! |
 |
Het kleine prinzusje gaf een bloemetje in zelf mooi
gemaakt blikje. |
 |
| de buit bij elkaar |
 |
| hartje voor mamma |
 |
In de creche van de kerk maakte het kleine
prinzusje deze nog.... zo lief!! |
Eens zien of ik weer bij kan komen met bloggen, morgen misschien maar een wirwar van allemaal gezellige en leuke foto's van de afgelopen weken, maar ik beloof niks, er is genoeg te doen nog en we krijgen logees dus wie weet lukt bloggen niet eens...
Anders ziet u ze vast snel een keertje (of neem eens een kijkje op mn facebook of hyves, daar staan ook veel foto's!)
