Lente en oorpijn in huis...

Alweer een narcis... omdat ik er blij van word!


Dinsdag haalde ik de lente in huis met een mandje narcissen, tot mijn verassing kwamen ze gelijk gister al uit en staan ze nu te pronken op de eettafel... Ik word er zo blij van! Ze zijn mijn favo!

Verder hebben we een vreemd weekje. Ons grote prinsesje kreeg zondag koorts en voelde zich flink ziek. Gelukig geen spugerij of diarree maar flinke koorts en oorpijn... Omdat we een tijdje terug al eens hebben laten kijken naar haar oortjes en ze toen een kuurtje heeft gehad wilde ik voor alle zekerheid toch nog eens laten kijken... Maandag kon ze gelijk al terecht en liet ons flink schrikken... Links was haar oortje al "geknapt" en zagen we scheurtjes en kleine wondjes. Rechts zagen we haar oortje op spanning staan alsof er een miniformaat zwembandje te ver was opgeblazen.. Onze bikkel, nooit hoorden we haar klagen of zeuren over pijn... af en toe eens een plopje maar goed aangezien we dat allemaal wel eens hebben na gapen oid hebben we daar niet teveel aandacht aan geschonken... De huisarts zelf was ook wel onder de indruk en heeft ons gelijk doorgestuurd naar een KNO-arts, en daar kunnen we a.s. donderdag al terecht! Afwachten nu dus!

De hele week bleef het dametje thuis, weinig eten, veel slapen, dromen over monsters en andere gedrochten maakten haar angstig en zeer verdrietig. Gister ging het wel weer aardig en hebben we besloten vandaag maar te proberen toch naar school te gaan aangezien haar juf ook jarig was. Alle kindjes mochten verkleed naar school en dat feest wilde onze prinses niet missen uiteraard. We spraken af dat ik haar tussen de middag zou ophalen want daar vroeg ze zelf al om. En dat was goed geschoten van ons dametje. Toen ik op school aankwam zag ik een bleek neusje tussen alle drukteschoppers zitten, toen ze me zag hield ze zich nog even in tot ze dicht genoeg bij me was en viel me huilend in de armen: "Ik wil graag naar huis!!" Ach arm meissie, het was toch écht nog te heftig, al die drukke feestvierende kindjes, terwijl je eigenlijk niet lekker bent en veel moet hoesten. Ook die oorpijn waar ze niet over moppert maar die toch aanwezig is maakt haar vermoeid. Het lijkt ook of ze moeite heeft met horen (en das heus niet gek als je dr oortjes van binnen zag) en dan in een klas luisteren naar de juf vraagt veel van je energie. Thuis ging het wel weer redelijk na een tijdje tv kijken. Thuis voelt ze zich wel aardig, ergens anders moet ze zich ergens toe zetten en dat is nog te vermoeiend. We spraken af met haar juf dat we haar morgen gewoon maar weer lekker thuis laten, dan een weekje vakantie erachteraan, heeft ze heel veel tijd om er weer helemaal bovenop te komen. En donderdag gaan we praten met "de grote dokter" naar haar eigen zeggen... Benieuwd wat die te zeggen heeft... volgens de huisarts zullen het zeer waarschijnlijk buisjes worden... We zullen zien, als ze er maar weer volledig bovenop komt...

Het grote prinsesje heeft werkelijk nooit wat, heeft met anderhalf jaar in het ziekenhuis gelegen met koortsstuipen maar verder was er nooit iets. Als ze al eens ziek was was ze het flink, maar na een week er weer bovenop.... nu dan toch ook met haar naar het ziekenhuis... niet ernstig, 't is een veelvoorkomend verschijnsel maar toch...
Ze houden ons lekker bezig, we doen het uiteraard met liefde, maar het is een beetje vermoeiend... En dat is geen geklaag maar gewoon een feit. En het kan daarom gebeuren dat ik blij ben 's avonds op de bank te hangen, zonder telkens op en neer te lopen naar boven vanwege koortsdromen en dat ik dan totaal geen zin meer heb in bloggen.. mocht u me missen, ik ben aan het bijkomen... (want dit is niet het enige wat speelt, het kleine prinsesje zit ook weer onder de krabplekken en ik moet een hartig woordje spreken met de allergoloog, omdat we niet tevreden zijn over zijn aanpak, ik moet alleen de moed vinden en duidelijk op papier zetten wat ik hem wil vertellen voor ik dat gesprek in durf gaan.... maar da's weer een heel ander verhaal, ben er mee bezig maar dat komt dus later nog es!)