En dan kan ze fietsen maar ineens besef je dat er nog best een hoop geleerd moet worden...
Dan ben je er dus nog niet... want wat eng is dat eigenlijk....
Een kijkje door de ogen van mijn oudste meisje deed me beseffen dat het toch écht best spannend is om op de "grote-mensen-weg" te fietsen...
Vandaag oefenden we een klein stukje door t dorp, we gaan met mooi weer vaak een stukje fietsen of wandelen en hebben belooft dat we nu meer de fiets gaan pakken en steeds een stukje verder gaan.
Het dametje vond het maar eng, vooral bij de rand fietsen en met iemand naast zich dan begon het stuurtje angstvallig te wiebelen...
Ook een auto, of zelfs een voetganger (op 't voetpad naast haar) maakten haar wat nerveus en bijna stonden we dan stil midden op de weg. Fijn dat we in een rustig dorp wonen, oefenen is mogelijk en toch redelijk veilig.
Heerlijk om haar te zien genieten, dan genieten wij nog meer!
En het kleine prinzusje? Die vond het leuk om achterop bij mamma te zitten (ook al doet ze dat al wel vaker als ik haar kom halen bij de psz nu we met zn 4tjes waren was het voor t eerst... ook leuk!)
(klik op foto voor groter formaat)
Knap hoor van jullie oudste prinses.
BeantwoordenVerwijderenEn wat heb je er weer een prachtige fotocollage van gemaakt. Echt schitterend.
Gr, Jacoba