Van wie zou ze dat hebben?

Het voelt als het vinden van een schat vind ik.

Ik kreeg dit gister van ons grote prinzusje.

Ze tekende zelf op de achterkant een envelop en adresseerde de brief ook heel netjes. 

Eenmaal opengevouwen zag ik de "schat"

Haar eerste echte zelfgeschreven en zelfbedachte verhaaltje. Het vergt even een beetje tijd om te ontcijferen, maar daar zal ik u even bij helpen. Eerst de brief zelf dan kan u als u het wilt even lekker zelf gaan puzzelen ;) 

Voor groter formaat klik op de foto

"Vertaling"
(verkeerd woord volgens mij, want veel vertaald heb ik niet, 't is meer ontcijferen):

Er was een zes die d

ie zes jaar was

en hij hat een

vrient

die is ook zes

jaar was

en hij heet één

het is de één

van elise

zij is geen

zes jaar maar zij

is seeven jaar

voor mama

Dubbel "die" omdat ze at zo leuk vond, maar waarom die laatste "die" dan uit elkaar gehaald is heeft ze niet gemeld maar juist dat maakt het charmant, net als die omgekeerde "j". Ik weet wel dat de juf daar anders over denkt maar het is zó lief! Ik hou van de beginnende schrijfstijl. Zo zouden we eigenlijk zouden moeten schrijven, gewoon schrijven wat je hoort maakt de Nederlandse taal een heel stuk simpeler ;)

Een k(sch)attig kadootje en meer

Een tijdje geleden maakte ik voor onze dames deze schattige katjes:

Ze heten: Amineko en zijn écht een hit in haakland... Het beestje komt eigenlijk tot leven zodra je m in elkaar zet. Hij heeft zijn eigen boek, waarin je verschillende gezichtsuitdrukkingen kunt vinden en een grotere uitvoering. De kleinere is dus gratis. Ik vond 't patroon bij haar, zij was zo vriendelijk om een nederlandse vertaling te maken van het al bestaande Engelse en Japanse patroon.
Mocht u zich echt afvragen wat er dan zo bijzonder is aan Amineko's zou ik zeggen: google het eens en u ziet het wel verschijnen. Het beestje "helpt" en onderneemt van alles... Bizar? ja dat wel maar oh zo grappig ;) (als ik het zo eens opschrijf besef ik dat het voor iemand die het niet kent echt heel erg bizar moet overkomen, alsof ik gek ben.... tja ben ik misschien ook wel een beetje hihi)

Oma vond het beestje zó leuk dat ze me vroeg of ik er 1 voor haar wilde maken. En aangezien ze vandaag 88 is geworden was dat natuurlijk een mooi kado! Hij nam een pakketje met allerlei lekkernijen en knutsels van de meiden mee:

Oma was er superblij mee en noemde hem Max (tja dat hoort zo, hij moet écht een naam krijgen.... )

 

 

Ik zal later nog eens wat meer laten zien van de avonturen van onze Amineko's ;)

Want nu wil ik nog iets anders moois laten zien:

 

Aangezien wij uit eten gingen (voor de verjaardag van oma) met alleen volwassenen (onze prinzusjes in een restaurant is geen optie! Daarbij is het huisje van oma te klein als er al een aantal volwassenen zitten, er is dan geen ruimte om te spelen voor kinderen) kwam mijn lieve mams oppassen op de prinzusjes.

De 3 dames hebben het erg gezellig gehad, de prinzusjes mochten kiezen wat ze wilden eten, oma kookte lekker, wandelde, speelde met ze in de speeltuin, las ze voor en heeft ze heerlijk verwend. Zo verwend zelfs dat de dames vertelden dat ze hadden afgesproken met oma dat wij nog maar eens weg moesten gaan... dan kon oma weer komen oppassen ;) Dus....

 

We hebben oma verwend met dit kunstwerkje:

De prinzusjes vingerverfden de wasknijpers, en plakten er glimmertjes op, ik plakte ze vast op een stukje stevig karton. Daarna zakjes thee en kersenbonbons erop en we maakten er een leuk doorzichtig folie omheen en maakten het af met een eigen geschreven briefje van het grote prinzusje.

 

Zonder dat we het hebben gezegt schrijft ze eerst de naam van haar kleine zus en dan pas haar eigen, vond ik opvallend mooi om te lezen! (ik zal het ooit wel eens genoemd hebben, want dat zal ze toch niet uit zichzelf doen lijkt me... maar dan onthoud ze dat toch schijnbaar wel voor altijd!)

 

En dit idee komt niet van mezelf maar van tante Elizabeth. Ze heeft veel simpele, goedkope, prachtige ideeën om je huis op te fleuren, zelf tassen te maken en ga zo nog maar door. Het idee komt van haar, de uitvoering is voor jezelf, maar het is écht niet moeilijk! Echt een aanrader om even op haar blog rond te neuzen!

Home sweet home #21

Een vervroegd HSH blogje (vind je toch niet erg Barbara??)

Het werd tijd voor een nieuwe kapstok voor de meiden. Er hing voorheen een houten exemplaar met clowntjes... Hij was prima maar hij ging kapot omdat de meiden steeds meer "zooi" hebben om op te hangen en dan is zo'n klein houten ding niet meer voldoende.

En dus hadden we bedacht dat er maar mooie stevige haken aan de muur moesten. Waar lekker veel aan kan hangen zonder dat de haak gelijk van de muur valt.

Maar het duurde maar.... ik denk dat we inmiddels al bijna een half jaar zonder kapstok deden en het begon me ineens zó vreselijk te irriteren. De meisjes gooiden bij thuiskomst de jassen en tassen altijd zo in de hoek en het lag altijd (half) voor de trap. Conclusie: struikelend de trap op.... Niet handig en nog gevaarlijk ook eigenlijk.

Ineens was ik het zat. We hadden oud en nieuw gevierd, en daarna hadden we nog heerlijk vakantie met z'n allen! Ik zag mn kans schoon. W googelden wat en een idee was geboren.

Het idee vormt zich in mij hoofd, en ik kan het op 1 of andere manier zo goed uitleggen aan de stoere man dat hij het exact zo op papier zet! Bijzondere samenwerking dus!

En toen was het een ritje stad, zoeken en zoeken en uiteindelijk kwamen we thuis met wat we wilden. De stoere man ging aan de slag en maakte precies wat we wilden.

Het resultaat is volgens onszelf écht geweldig! De meiden zijn blij, en wij zijn blij. Het is weer opgeruimd!

Klik op de foto's voor groter formaat

Home sweet home is een initiatief van Barbara. Bij haar vind je ook de linkjes van alle andere deelnemers!

2013

Klik op de foto voor groter (leesbaarder) formaat

Kerst 2012

Door omstandigheden hebben we geen kaarten verstuurd.

Bij deze onze kerstwens voor al onze lezers!

 

Klik op de foto voor groter formaat

Groot prinzusje 7 jaar

Vanavond denk ik tóch eventjes terug aan zeven jaar geleden. Toen ik nog heel wat werk moest verzetten... Pas na midernacht (om 1.11 uur precies) lag ze daar op mij buik... Een heel klein prachtig mooi meisje. Ze maakte ons pappa en mamma!
En nu is het zeven jaar later. Wat is er veel gebeurd! Wat een ontwikkeling heeft ze doorgemaakt.

Ze is een meisje die even de kat uit de boom moet kijken. Heel vrolijk, bijna altijd. Tuurlijk kan ze ook boos zijn, en dat tot in haar tenen!!
Ze is geen knuffelmeisje maar zo af en toe komt ze toch even bij me zitten. Even mamma tanken noem ik dat. Dan kan ze soms zomaar verdrietig zijn, om niks, en dan heeft ze het gewoon even nodig om nog klein meisje te zijn. Lekker tegen mamma aan, het liefst gewoon even liggen als een "baby" heerlijke geniet-momentjes zijn dat! Helemaal omdat ze niet zo aanrakerig is. Laat haar maar gewoon een beetje haar gang gaan. Met haar knutsels, en haar fantasie. Die 2 dingen komen heel mooi samen bij haar. Je ziet haar dan ook regelmatig met schaar, lijm, papier enz. in de weer zijn. Enorme kunstwerken maakt ze. Dat is echt een stukje genen van pappa, en misschien vooral oma E. Samen met oma kan ze zich ook prima vermaken aan de tafel. Oma heeft zulke fijne ideeën waar het grote prinzusje altijd voor te porren is.

Een échte groep 3er is ze ook! Lezen, schrijven, sommen maken alles is interessant en even leuk. Ze gaat met veel plezier naar school, en komt met een grote glimlach thuis. Wel moe maar dat hoort erbij (en zal nu ook wel komen door alle feestelijkheden). Moeheid uit zich bij haar vaak in het mopperen op haar zusje, die op zo'n moment alles verkeerd doet. Het resulteert vaak in ruzies, maar zoals het échte zussen betaamd zijn ze een paar tellen later alweer heel gezellig aan het spelen.

Ze is een meisje met een goed gevoel voor humor. We merken steeds vaker dat ze onze onderlinge grapjes ook begrijpt, ze ligt dan in een deuk en dat zorgt ervoor dat wij nog harder lachen omdat we niet hadden verwacht dat ze het begreep. Wat een heerlijke fase is dit! Een week geleden waren we ook gezellig aan het geinen met elkaar toen ze ineens al lachend onder de tafel ging liggen terwijl ze zei: "Ik lig onder de tafel van het lachen mam, u bent zó grappig" Dan kun je mij opvegen. Ze is zó'n gezellig grappig meiske. Ik geniet tot in mn tenen van haar en haar ontwikkeling.

Ze heeft structuur nodig en als ze dat krijgt dan is ze een prachtig kind, met veel lol in het leven, veel humor en plezier. En dat maakt ons als ouders weer ongelovelijk trots en blij.

Een parel in Gods hand, een bijzonder kado van onze Vader. En we mogen élke dag weer van haar genieten. En we bidden dat we dat nog heel erg lang mogen blijven doen!

Gefeliciteerd lieve meid met je verjaardag! Pappa en mamma houden van je!

 

 

Dankdag 2012

Er is zo vreselijk veel ellende. Het is soms ongelovelijk zwaar in je leven.

Ook in de levens van anderen om je heen zie je zoveel verdriet en wat is dat verschrikkelijk.

Wat kun je je soms machteloos voelen in zulke situaties.

 

Soms is het zo moeilijk om te zien dat Hij altijd bij je is en voor je zorgt.

Vaak zie je pas achteraf dat Hij je gedragen heeft door die hele moeilijke zwarte periode heen.

 

Ondertussen zijn er ook ontzettend veel mooie dingen om voor te danken.

Om Hém voor te danken.

Zonder Hem zijn we nergens, zonder Hem zijn we verloren.

Laten we, ook al is ons leven zwart, Hem danken dat Hij er is en ons niet laat vallen.

 

Het is gemakkelijk gezegt, als je middenin een zwarte bladzijde van je leven zit.

De ervaring van die zwarte bladzijde is nog heel levendig aanwezig in mij.

Maar toch weet ik dat Hij mij door deze zwarte bladzijde heensleept.

 

En daarom heb ik reden genoeg om te danken.

Voor alles wat Hij geeft.

Elke dag weer te eten.

Elke dag een mooi en warm huis.

 Elke dag weer gezond opstaan en mogen zorgen voor ons prachtige gezin.

 

Dankbaar voor familie.

Dankbaar voor vrienden en vriendinnen.

Dankbaar voor gezelligheid.

Dankbaar voor alles wat Hij geschapen heeft.

 

Want wat is Zijn Schepping toch prachtig!